ഉദ്ഭൂതേ ബാലകേ സ്നേഹാത്സംഭ്രമാത്സ്ത്രീജനോഽപ്യയമ്
കുഞ്ഞ് ജനിച്ചപ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ പോലും സ്നേഹത്താൽ ആശങ്കയിലാകുന്നു.
സ്വാര്ഥേ പ്രസക്താ മാര്ജാരീ ലോലുപാ മാമവേക്ഷതേ
സ്വാർത്ഥതയിൽ ആകൃഷ്ടയായ, ആ മോഹിയായ പൂച്ച എന്നെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കുന്നു.
ത്വം തു ക്രമേണോപഭോഗ്യം മത്തഃ ഫലമഭീപ്സസി
നീയോ, കാലക്രമത്തിൽ, എന്നിൽ നിന്നുള്ള ഫലം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സംഗതിര്നാതി ബാലാനാം പംചസപ്തദിനാത്മകമ്
കുട്ടികളോടുള്ള ബന്ധം അഞ്ചോ ഏഴോ ദിവസത്തിന് മുകളിൽ നിലനിൽക്കാറില്ല.
തതേതി വത്സ ഭോ ഭദ്ര ഇത്യലീകം ബ്രവീഷി മാമ്
"അങ്ങനെ, പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടിയേ, നീ എന്നോട് പറയുന്നുവെങ്കിലും, നിന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായല്ല."
നാഹം ത്വാമുപകാരാര്ഥം വത്സ പ്രീത്യാ പരിഷ്വജേ
കുട്ടിയേ, ഞാൻ നിന്നെ പ്രീതിയാൽ, ഉപകാരത്തിനായി ചേർത്തിട്ടില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ തമുത്സൃജ്യ നിഷ്ക്രാംതാ സൂതികാഗൃഹാത്
അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവനെ വിട്ട്, സൂതികാഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോയി.
സാ ഹൃത്വാ തം തദാ ബാലം പൂര്വജാതിസ്മരം പ്രിയേ
അവൾ അപ്പോൾ, മുൻ ജന്മം ഓർക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ.
മത്വാ സ്വകീയം പുത്രം തു വിക്രാംതേന മഹീഭൃതാ
തന്റെ സ്വന്തം പുത്രനാണെന്ന് കരുതി, അവൾ ശക്തനായ രാജാവിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
വിക്രാംതസ്യ സുതോ നീതോ ബോധസ്യ ച ദ്വിജന്മനഃ 5.2.33.
വിക്രാന്തന്റെ പുത്രനും, ബോധനാമധ്യനായ ദ്വിജന്റെ പുത്രനും കൊണ്ടുപോയി.
തൃതീയം ഭക്ഷയാമാസ ബോധപുത്രം നിശാചരീ
രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്ന ദൈവം ബോധയുടെ മകനായ മൂന്നാമത്തെ കുട്ടിയെ തിന്നെടുത്തു.
ഗുരുണാ സമനുജ്ഞാതം ക്രിയതാമഭിവാദനമ്
ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ നമസ്കാരം ചെയ്യാം.
വംദ്യാ മേ കതമാ മാതാ ജനിത്രീ പാലിനീ ച വാ
എന്റെ അമ്മയില് ആരെയാണ് ആദരിക്കേണ്ടത്? ജനിച്ച അമ്മയോ, വളര്ത്തിയ അമ്മയോ?
നന്വിയം തേ മഹാഭാഗ ജനിത്രീ ജനകാത്മജാ
ജനകന്റെ മകളായ ഈ മഹാനായ സ്ത്രീ, നിന്റെ ജന്മമാതാവല്ലേ?
ആനംദ ഉവാച ചൈത്രസ്യ പ്രസവിത്രീയം ചൈത്രോഽയം ദ്വിജവേശ്മനി
ആനന്ദന് പറഞ്ഞു: ചൈത്ര മാസത്തില് പ്രസവിച്ചവളാണ് അമ്മ. ഈ ചൈത്രം ദ്വിജന്റെ വീട്ടിലാണ്.
ഗുരുരാഹ തതഃ കസ്ത്വം ചൈത്രഃ കോ വാ ത്വയോച്യതേ
ഗുരു ചോദിച്ചു: നീ ആരാണ്? നീ പറയുന്ന ചൈത്രം ആര്?
ന വേദ്മി കിംചിന്മോഹേന ഭ്രമംതി മമ ബുദ്ധയഃ
ഭ്രമം കാരണം എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല; എന്റെ ചിന്തകള് അകല്ച്ചയിലാണു.
കഃ കസ്യ പുത്രോ വിപ്രര്ഷേ കോ വാ കസ്യ ന ബാംധവഃ
ബ്രാഹ്മണമുനിയേ, ആരാണ് ആരുടെ മകന്, ആരാണ് ആരുടെ ബന്ധുവല്ല?
അതഃ സംസാരതാ ഹംതി സംസാരം പ്രാണിനാമിഹ
ഇങ്ങനെ, ഈ ലോകജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നു; ജീവികള്ക്ക് ഈ ലോകം തന്നെയാണ്.
ബ്രഹ്മപുത്രസ്യ ദുഷ്ടസ്യ ദുഃസഹസ്യ സുതാ ഭുവി 5.2.33.
ഭൂമിയില് അവള് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ദുഷ്ടനും സഹിക്കാനാവാത്തവനും ആയ മകന്റെ മകളാണ്.
മാതൃദ്വയം മയാ പ്രാപ്തമസ്മിന്നേവ ഹി ജന്മനി
ഈ ജന്മത്തില് തന്നെ എനിക്ക് രണ്ട് അമ്മമാരെ ലഭിച്ചു.
സോഽഹം തപഃ കരിഷ്യാമി ചൈത്ര ആനീയതാമിതി
അതുകൊണ്ട്, ഞാന് തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു; ചൈത്രയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ.
തസ്മാന്നിവര്ത്ത്യ മമതാ മനുമേനേ ച തം പ്രതി
അതിനാല് മമതയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവനെ അതുപോലെ പരിഗണിച്ചു.
സന്മാന്യ ബ്രാഹ്മണം യേന പുത്രബുദ്ധ്യാ സ പാലിതഃ
ആയാളാണ് ബ്രാഹ്മണനെ മകനെന്ന ബുദ്ധിയോടെ ആദരിച്ച് സംരക്ഷിച്ചത്.
ഇംദ്രേശ്വരസ്യ ദേവസ്യ പശ്ചിമേ ലിംഗമുത്തമമ്
ഇന്ദ്രേശ്വര ദേവന്റെ ഉത്തമമായ ലിംഗം പടിഞ്ഞാറാണ്.
തപസ്യംതം തതസ്തം തു ദേവഃ പ്രാഹ ശുചിസ്മിതേ
അവന് തപസ്സ് ചെയ്യുമ്പോള്, ദൈവം ശുചിസ്മിതയേ, അവനോട് പറഞ്ഞു.
മനുനാ ഭവതാ ഭാവ്യം ഷഷ്ഠേന വ്രജ തത്കുരു
നീ ആറാം മനുവിന്റെ വിധിയനുസരിച്ച് ചെയ്യണം; അതു ചെയ്യാന് പോകൂ.
ഇത്യുക്തോ ദേവദേവേന തഥേത്യാഹ മഹാമതിഃ
ദേവദേവന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, മഹാബുദ്ധിയുള്ളവന് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
പുത്രാനുത്പാദയാമാസ ലിംഗസ്യാസ്യ സമര്ചനാത്
ഈ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചതിനാൽ അവൻക്ക് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ആനംദേന യതഃ പ്രാപ്താ സിദ്ധിര്ദേവി സുദുര്ല്ലഭാ 5.2.33.
ഇതുകൊണ്ടാണ്, ദേവി, അവൻ അത്യന്തം ദുർലഭമായ ഒരു സിദ്ധി ആനന്ദത്തോടെ നേടിയത്.