ക്രിയേതാം സോമപാവേതാവശ്വിനൌ ബലസൂദന പ്രത്യുവാച തതഃ ശക്രഃ പ്രണാമാനതകംധരഃ
ബലസൂദനാ, അശ്വിനീദേവന്മാര് സോമപാനികള് ആകട്ടെ; അതിന് ശേഷം ശക്രന് തലകൂവിച്ച് വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
സോമപാവശ്വിനാവേതാവദ്യപ്രഭൃതി ഭാര്ഗവ
ഇനി മുതല് അശ്വിനീദേവന്മാര് സോമപാനികള് ആയിരിക്കും, ഭാര്ഗവ.
മാ തേഽതിഥ്യാഭിസംരംഭോ ഭവിഷ്യതി തപോധന ।। । ലിംഗസ്യാസ്യ പ്രഭാവോഽയം യദഹം നിഷ്പ്രഭീകൃതഃ
നിന്റെ അതിഥിസത്കാരത്തെക്കുറിച്ച് ദേഷ്യം ഉണ്ടാകരുത്, തപസ്സിന്റെ ധനമേ; ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാല് ഞാന് കീഴടങ്ങിപ്പോയതാണ്.
തതസ്ത്വന്നാമധേയേന പ്രസിദ്ധിര്ഭുവി യാസ്യതി 5.2.30.
അതിനാല് നിന്റെ പേര് ഭൂമിയില് പ്രശസ്തിയാകും.
ച്യവനേശ്വരമേതദ്വൈ ഖ്യാതം ത്രിഭുവനേഽഭവത് ആജന്മപ്രഭവം പാപം തേഷാം നശ്യതി തത്ക്ഷണാത്
ച്യവനേശ്വരമെന്ന പേരില് ഇത് മൂന്നു ലോകത്തും അറിയപ്പെട്ടു; ജനനംമുതല് ഉണ്ടാകുന്ന പാപങ്ങള് അവര്ക്ക് അതേ നിമിഷം നശിക്കും.
യഃ പശ്യതി നരോ നിത്യം ച്യവനേശ്വരസംജ്ഞകമ്
ആ ച്യവനേശ്വരനെന്ന ദൈവത്തെ എപ്പോഴും കാണുന്നവന്,
യംയം കാമമഭിധ്യായേന്മനസാഭിമതം നരഃ
സ്വന്തം മനസ്സില് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് മോഹവും ആള് ആലോചിച്ചാല്,
നിയമേന പ്രപശ്യംതി യേ ദേവം ച്യവനേശ്വരമ്
നിയമത്തോടെ ദൈവമായ ച്യവനേശ്വരനെ കാണുന്നവര്,
യഃ ശൃണോതി കഥാം പുണ്യാം സര്വപാപഹരാം ശുഭാമ്
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ഈ പുണ്യകഥ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാല്,
ഭക്തിഹീനഃ ക്രിയാഹീനോ യഃ പശ്യതി പ്രസംഗതഃ
ഭക്തിയും കര്മവും ഇല്ലാത്തവന് പോലും, യാദൃശ്ചികമായി അതിനെ കണ്ടാല്,
പുഷ്പൈര്വിചിത്രൈര്യേ ദേവം യജംതേ ച്യവനേശ്വരമ്
നാനാഭാവത്തിലുള്ള മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് ച്യവനേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നവർ
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന അവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
സംപൂര്ണം ജായതേ യസ്യ ദര്ശാദ്ദാനവ്രതാദികമ്
അവനെ കാണുമ്പോൾ ദാനം, വ്രതം തുടങ്ങിയ എല്ലാ ആചാരങ്ങളും പൂർണ്ണമാകുന്നു.
ആസീത്ത്രേതായുഗേ ദേവി ഭദ്രാശ്വോനാമ പാര്ഥിവഃ
ത്രേതായുഗത്തിൽ ഭദ്രാശ്വൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു, ദേവി.
തസ്യാഗസ്ത്യഃ കദാചിത്തു ഗൃഹമാഗമ്യ സത്തമഃ
ഒരു ദിവസം മഹാനായ അഗസ്ത്യൻ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.
തം രാജാ ശിരസാ നത്വാ സ്വാസ്യതാമിത്യഭാഷത
രാജാവ് തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ചു, 'ദയവായി ഇരിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തസ്യാസ്തേജഃ സമഭവദ്ദ്വാദശാദിത്യസംനിഭമ്
അവന്റെ തേജസ് പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയായിരുന്നു.
താ ദാസ്യ ഇവ കര്മാണി കുര്വംത്യഹരഹഃ സദാ
അവർ അവനുവേണ്ടി ദാസന്മാരെപ്പോലെ എല്ലാ ദിവസവും ജോലി ചെയ്തു.
താമഗസ്ത്യസ്തഥാ ദൃഷ്ട്വാ തന്മുഖാസക്തലോചനാമ് സാധുസാധു ജഗന്നാഥേത്യഗസ്ത്യഃ പ്രാഹ ഹര്ഷിതഃ
അവളുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകണ്ട് അഗസ്ത്യൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ശ്രേഷ്ഠം, ശ്രേഷ്ഠം, ലോകനാഥാ!'
ദ്വിതീയേ ദിവസേപ്യേവം രാജ്ഞീം ദൃഷ്ട്വാ മഹാപ്രഭാമ്
രണ്ടാം ദിവസവും മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള രാജ്ഞിയെ കണ്ടപ്പോൾ—
ഇത്യഗസ്ത്യോ ദ്വിതീയേഽഹ്നി രാജ്ഞീം ദൃഷ്ടേത്യുവാച ഹ
അങ്ങനെ, രണ്ടാം ദിവസം രാജ്ഞിയെ കണ്ട അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു.
അഹോ മൂഢാ ന ജാനംതി ലിംഗമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് 5.2.31.
അയ്യോ, അജ്ഞാനികൾ ലിംഗത്തിന്റെ പരമമായ മഹത്വം അറിയുന്നില്ല.
ഖംഡവ്രതാനി ജായംതേ പൂര്ണാനി ദര്ശനാദ്യദഃ
അത് കാണുമ്പോൾ അപൂർണ്ണമായ വ്രതങ്ങൾ പോലും പൂർണ്ണമാകുന്നു.
സാധുസാധു ജഗന്നാഥ സാധു ഭദ്രാശ്വ സുവ്രത
ശ്രേഷ്ഠം, ശ്രേഷ്ഠം, ലോകനാഥാ! ഭദ്രാശ്വ, നീ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവനാണ്, നന്നായി ചെയ്തു.
നൃത്യംതം സപ്തമേ ദൃഷ്ട്വാ ദിനേ പത്ന്യാ സമന്വിതഃ കിം ഹര്ഷകാരണം ബ്രഹ്മന്യേന നൃത്യസമന്വിതഃ
എഴാമത്തെ ദിവസം ഭാര്യയോടൊപ്പം അവനെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ—ബ്രഹ്മഭക്തൻ ഈ സന്തോഷത്തിന് കാരണമെന്താണ്?
അഹോ പുരോഹിതോ മുഗ്ധോ യേ ന ജാനംതി മേ മതമ്
അയ്യോ, എന്റെ അഭിപ്രായം അറിയാത്തവർക്ക് പുരോഹിതൻ പോലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്.
ഈദൃശാ അപി ജായംതേ രാജാനോ യസ്യ ദര്ശനാത്
അവനെ കാണുന്നതിലൂടെ ഇത്തരം രാജാക്കന്മാരും ജനിക്കുന്നു.
ന ജാനീമോ വയം ബ്രഹ്മന്നഭിപ്രായം തവാധുനാ
ബ്രഹ്മൻ, ഈ സമയത്ത് നിന്റെ ഉദ്ദേശം ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
നഗരേ ഹരിദത്തസ്യ ത്വമസ്യാഃ പതിരേവ ച
ഹരിദത്തന്റെ നഗരത്തിൽ നീ അവളുടെ ഭർത്താവാണ്.
സ ച വൈശ്യോ മഹാകാലേ ഗത്വാ ദേവം മഹേശ്വരമ്
ആ വ്യാപാരി മഹാകാലത്തിൽ പോയി മഹേശ്വരനെ സമീപിച്ചു.