ആജഗാമ തമുദ്ദേശം വിഹര്തും വന ഉത്തമേ
ആ മനോഹരമായ വനത്തിൽ വിനോദത്തിനായി അവൾ അവിടേക്ക് എത്തി.
തസ്യ സ്ത്രീണാം സഹസ്രാണി ചത്വാര്യാസന്പരിഗ്രഹഃ
അവനു നാലായിരം സ്ത്രീകൾ ഭാര്യകളായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
സാ സഖീഭിഃ പരിവൃതാ സര്വാഭരണഭൂഷിതാ
അവൾ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച് സഖികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിന്നു.
സാ കൌതുകാത്കണ്ടകേന ബുദ്ധിമോഹവതീ തദാ
അപ്പോൾ, കൗതുകത്താൽ മനസ്സു ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയ അവൾ ഒരു മുള്ള് ഉപയോഗിച്ചു.
അഭവത്സ തയാ വിദ്ധോ നേത്രയോഃ പരമാര്തിമാന്
അവൾ മുള്ളുകൊണ്ട് തൊട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ഇരുവിശപ്പിലും അത്യന്തം വേദനയുണ്ടായി.
തതോ രുദ്ധേ ശകൃന്മൂത്രേ പര്യതപ്യത പാര്ഥിവഃ 5.2.30.
അതിനുശേഷം, മൂത്രവും മലവും തടഞ്ഞു, രാജാവിന് വലിയ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.
കേനാപകൃതമദ്യേഹ ഭാര്ഗവസ്യ മഹാത്മനഃ
ഇവിടെ മഹാത്മാവായ ഭാർഗവനോടു ആരാണ് അപകാരം ചെയ്തതെന്ന് ആരും അറിയുമോ?
ജ്ഞാതം വാ യദി വാജ്ഞാതം തദിദം ബ്രൂത മാ ചിരമ്
അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരും ഉടൻ തന്നെ അതു പറയണം, വൈകരുത്.
തതഃ സ പൃഥിവീപാലഃ സാമ്നാ ചോഗ്രേണ ച സ്വയമ്
അതിനുശേഷം ഭൂമിയുടെ രാജാവ് സ്വയം സ്നേഹത്തോടും കടുത്ത വാക്കുകളോടും ചേർന്നു ചോദിച്ചു.
പിതരം ദുഃഖിതം ദൃഷ്ട്വാ സുകന്യാ തമഥാബ്രവീത്
അവളുടെ അച്ഛൻ ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, സുകന്യ അവനോട് പറഞ്ഞു:
ഖദ്യോതവദഭിജ്ഞാതം തന്മയാ വിദ്ധമംതികമ്
വിളങ്ങുപോലെ ഞാൻ അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതിനു അടുത്ത് ഞാൻ തന്നെയാണ് മുള്ളുകൊണ്ട് തൊട്ടത്.
തത്രാപശ്യത്തപോവൃദ്ധം വയോവൃദ്ധം ച ഭാര്ഗവമ്
അവിടെ അവൾ തപസ്സിലും വയസ്സിലും വൃദ്ധനായ ഭാർഗവനെ കണ്ടു.
അജ്ഞാനാദ്ബാലയാ യത്തേഽപകൃതം തു മഹീസുര
ഭൂമിപ്രഭു, ആ ബാലിക അറിയാതെ ചെയ്തതാണു നിന്നോടുള്ള അപകാരം.
ഭാര്യാര്ഥേ ത്വം ഗൃഹാണേമാം പ്രസീദ ദ്വിജസത്തമ
ഭാര്യക്കായി ദയവായി ഇവളെ സ്വീകരിക്കണം; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ദയ കാണിക്കണം.
യദ്യേവം പ്രതിഗൃഹ്യൈതാം ക്ഷമിഷ്യാമി മഹീപതേ
ഇങ്ങനെയാണെങ്കില്, ഞാന് അവളെ അംഗീകരിക്കുന്നു, രാജാവേ, അവളെ ക്ഷമിക്കും.
പ്രതിഗൃഹ്യ ച താം കന്യാം ഭഗവാന്പ്രസസാദ ഹ 5.2.30.
അവളെ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ഭഗവാന് സന്തോഷം നേടി.
സുകന്യാപി പതിം ലബ്ധ്വാ തപസ്വിനമനിംദിതാ
സുകന്യക്ക് ഭര്ത്താവിനെ ലഭിച്ചപ്പോള്, അവള് അപവാദമില്ലാതെ തപസ്സില് ലയിച്ചു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ നാസത്യാവശ്വിനൌ പ്രിയേ
കഴിഞ്ഞ കുറേ കാലത്തിന് ശേഷം, പ്രിയേ, ആശ്വിനദേവന്മാര് അവളരികിലേക്ക് വന്നു.
താം ദൃഷ്ട്വാ ദര്ശനീയാംഗീം ദേവരാജസുതാമിവ
ദേവരാജാവിന്റെ മകളെപ്പോലെ മനോഹരമായ അവളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങള് കണ്ടു.
സാ പ്രോവാച മഹാഭാഗാ പതിവ്രതപരായണാ
വളരെ ഭാഗ്യശാലിയും ഭര്ത്താവിനോടു സമര്പ്പിതയുമായ അവള് സംസാരിച്ചു.
തതോശ്വിനൌ പ്രഹസ്യൈനാമബ്രൂതാം പുനരേവ തു
അതിനുശേഷം ആശ്വിനദേവന്മാര് ചിരിച്ചു കൊണ്ടു വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു.
ത്വമപാസ്യേഹ കല്യാണി കാമഭോഗബഹിഷ്കൃതാ
സുന്ദരിയേ, ഇവിടെ നിന്നെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇച്ഛാനുഭവങ്ങള് നിന്നില് നിന്ന് അകറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പത്യര്ഥം ദേവഗര്ഭാഭേ മാ വൃഥാ യൌവനം കൃഥാഃ
നിന്റെ ഭര്ത്താവിനുവേണ്ടി, ദൈവീകഗര്ഭമുള്ളവളെപ്പോലെ നിന്റെ യൗവനം വെറുതെ കളയരുത്.
രതാഹം ച്യവനേ ദേവേ മൈവം മാ പര്യശംകതമ്
ഞാന് ച്യവനമുനിയോടാണ് സമര്പ്പിതയാകുന്നത്; ദയവായി എന്നെ ഇങ്ങനെ സംശയിക്കരുത്.
സാ തയോര്വചനം ശ്രുത്വാ കഥയാമാസ ഭാര്ഗവേ 5.2.30.
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം അവള് ഭാര്ഗവനോട് പറഞ്ഞു.
ഊചതൂ രാജപുത്രീം താം പതിസ്തവ വിശത്വപഃ
അവര് രാജകുമാരിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭര്ത്താവ് ഈ തടാകത്തില് കയറിയാലും.'
അശ്വിനാവപി തത്കാലേ സരഃ പ്രാവിശതാം പ്രിയേ
അന്ന് തന്നെ, പ്രിയേ, ആശ്വിനദേവന്മാരും ആ തടാകത്തിലേക്ക് കയറി.
ദിവ്യരൂപധരാഃ സര്വേ യുവാനോ ദിവ്യകുംഡലാഃ
അവരെല്ലാവരും ദൈവീകരൂപവും യൗവനവും ദൈവിക കുന്ദലങ്ങളും ധരിച്ച് നിന്നു.
തേഽബ്രുവന്സഹിതാഃ സര്വേ വൃണീഷ്വാന്യതമം ശുഭമ്
അവരൊക്കെ ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാഗ്യശാലിയേ.'
സാ സമീക്ഷ്യ തു താന്സര്വാംസ്തുല്യരൂപധരാ ന്സ്ഥിതാന്
അവള് അവിടെ ഒരേ രൂപത്തില് നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു.