വിമാനം ചാധിരോപ്യൈനം സ്വര്ലോകമനയദ്ധരിഃ
അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുത്തി ഹരി അവനെ സ്വർഗലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പ്രഭാവാത്തസ്യ ദേവസ്യ സ്വര്ഗലോകം ഗതാഃ പ്രിയേ
ആ ദേവന്റെ ശക്തിയാൽ അവർ സ്വർഗലോകത്തിൽ എത്തി, പ്രിയേ.
സ്തുതോ ദേവഗണൈഃ സര്വൈര്നരകാദവതാരകഃ
ദേവതകളെല്ലാം സ്തുതിച്ചവൻ, നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനാണ്.
യഃ പശ്യതി നരോ നിത്യം ദേവം ചാനരകേശ്വരമ്
ആദ്യം, ആരെങ്കിലും ദിവസേന ആ നരകേശ്വരനായ ദേവനെ കാണുന്നുവെങ്കിൽ—
യേനുമോദംതി ദേവസ്യ ദര്ശനം പര്വതാത്മജേ
പർവ്വതപുത്രിയെ, ദേവന്റെ ദർശനം കണ്ടാൽ ദേവന്മാരും സന്തോഷിക്കുന്നു.
സമതീതം ഭവിഷ്യച്ച കുലാനാമയുതം നരഃ
ഒരു മനുഷ്യനും അവന്റെ പത്തായിരം തലമുറകളും, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായവയും—
ശിവയോഗസമായുക്താ കൃഷ്ണാ യാ ച ചതുര്ദശീ 5.2.27.
ശിവയോഗം കൂടിയ കൃഷ്ണ ചതുര്ദശി ദിവസത്തിൽ—
യേ ചായാzതി നരാസ്തസ്യാം ദേവം ചാനരകേശ്വരമ്
ആ ദിവസം നരകേശ്വരനായ ദേവനെ ആരാധിക്കുന്നവർ—
കര്മണാ മനസാ വാചാ യത്പാപം സമുപാര്ജിതമ്
കർമം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ സമ്പാദിച്ച പാപം—
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയെ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ ശക്തി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ മുക്തോ ഭവതി മാനവഃ ।।.
അവനെ കാണുന്നവൻ മാത്രം മോക്ഷം നേടുന്നു.
പുരാ രാഥംതരേ കല്പേ വീരധന്വാ മഹീപതിഃ
പണ്ടെ, രാഥന്തര കല്പത്തിൽ വീരധൻവൻ എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
സ കദാചിദ്വനം ഗത്വാ മൃഗഹേതോര്വരാനനേ
ഒരു ദിവസം, അവൻ മൃഗങ്ങളെ തേടി കാടിലേക്ക് പോയി, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ജഗാമ തത്ര യത്രാസന്ഭ്രാതരഃ പംച സുവ്രതാഃ
അവൻ തന്റെ അഞ്ചു സദാചാരമുള്ള സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി.
തേ കദാചിദ്വനേ പംച ദൃഷ്ട്വാ ഹരിണപോതകാന്
ഒരു ദിവസം, ആ അഞ്ചുപേരും കാട്ടിൽ കുറുക്കുട്ടികളെ കണ്ടു—
ഏകൈകം ജഗൃഹുസ്തത്ര മൃതാസ്തേ ത്വതിദുഃഖിതാഃ
അവരിൽ ഓരോരുത്തരും ഒന്ന് പിടിച്ചു; അവർ മരിച്ചു, സഹോദരന്മാർ അതിയായി ദുഃഖിച്ചു.
പ്രായശ്ചിത്തം സമീഹംതഃ സംവര്ത്തം സാംസദൈര്വൃതമ്
പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവർ ശിഷ്യന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സംവർത്തനെ സമീപിച്ചു.
ജാതമാത്രാ മൃഗാഃ പംച അസ്മാഭിര്നിഹതാഃ പ്രഭോ
"പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ അഞ്ചു പുതുതായി ജനിച്ച മൃഗക്കുട്ടികളെ കൊല്ലപ്പെട്ടു."
ഊചേ സ ശുദ്ധിമാപ്നോതി പ്രായശ്ചിത്തേ കൃതേ സതി പ്രായശ്ചിത്തീ ഭവേത്പൂതഃ കില്വിഷം ദാതരി വ്രജേത്
അവൻ പറഞ്ഞു: "പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്നവൻ പാവനനാകും, പാപം ദാനിക്കുന്നവനിലേക്ക് പോകും."
ധര്മ ശാസ്ത്രസമാരൂഢാ വേദഖഡ്ഗധരാ ദ്വിജാഃ 5.2.28.
ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ ഉറച്ചവരും വേദം ആയുധമാക്കിയ ദ്വിജന്മാരും—
ബ്രഹ്മച്ഛിദ്രം ജപച്ഛിദ്രം യച്ഛിദ്രം യജ്ഞകര്മണി
ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ പിഴ, ജപത്തിൽ പിഴ, യാഗത്തിൽ പിഴ—
അച്ഛിദ്രമിതി യദ്വാക്യം വദംതി ക്ഷിതിദേവതാഃ
ഭൂമിയിലെ ദേവതകൾ 'ഇത് പിഴയില്ലാത്തതാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ,
ഇത്യേവം വദതി ശ്രേഷ്ഠേ സംവര്തേ ദ്വിജസത്തമേ
അങ്ങനെ, ഉത്തമനായ ദ്വിജൻ അതുപോലെ ഉന്നതനോട് പറഞ്ഞു.
തേഷാമര്ഥേ യഥാവൃത്തം കഥയാമാസുരേവ തേ
അപ്പോൾ അവർക്ക് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ അതുപോലെ തന്നെ അവൻക്ക് പറഞ്ഞു.
തേഽപ്യൂചുര്ധര്മശാസ്ത്രാണി വിഹിതാനി യഥാര്ഥതഃ
അവരും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടോ അതുപോലെ പറഞ്ഞു.
അശീതിര്യസ്യ വര്ഷാണി ബാലോ വാപ്യൂനഷോഡശഃ
ആരുടെയോ വയസ്സ് എൺപതായാലോ, അല്ലെങ്കിൽ പതിനാറ് തികയാത്ത ബാലനാണോ—
ദേശം കാലം വയഃ ശക്തിം പാപം ചാവേക്ഷ്യ യത്നതഃ
ദേശവും, കാലവും, വയസ്സും, ശേഷിയും, പാപവും ശ്രദ്ധയോടെ പരിഗണിച്ച്,
ഇദാനീം മൃഗചര്മാണി പരിധായ ധൃതവ്രതാഃ
ഇപ്പോൾ, മൃഗത്വക്ക് ചർമ്മം ധരിച്ച് വ്രതം സ്വീകരിച്ചു,
തതോ വര്ഷേ ഹ്യതിക്രാംതേ വീരധന്വാ മഹീപതിഃ 5.2.28.
അങ്ങനെ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വീരധൻവൻ എന്ന രാജാവു—
തേ ചാപ്യേകതരോര്മൂലേ മൃഗധര്മോപജീവിനഃ
അവരും ഒരുവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ, മൃഗങ്ങളുടെ രീതിയിൽ ജീവിച്ചു.