ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്ന യാസ്യേതാം യാതനാം പാപകര്മണാമ്
നീ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ; പാപപ്രവൃത്തികളുടെ ശിക്ഷയിലേക്ക് പോകരുത്.
യദാര്ത്തജംതും നിര്വാണമാനേതുമിതി മേ മതിഃ
വേദന അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകാനാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ.
തസ്മാന്ന താവദ്യാസ്യാമി യാവദേതേ സുദുഃഖിതാഃ
അതിനാൽ, ഇവർക്ക് വലിയ ദുഃഖം മാറുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് പോകില്ല.
പ്രാപ്സ്യംതേ തേ യദി സുഖം ബഹവോ ദുഃഖിതേ മയി
എന്റെ കാരണമായി ദുഃഖിക്കുന്ന പലർക്കും സന്തോഷം ലഭിച്ചാൽ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ തുടരും.
അവശ്യമസ്മാദ്ഗംതവ്യം തസ്മാത്പാര്ഥിവ ഗമ്യതാമ്
ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്; അതിനാൽ രാജാവേ, ദയവായി പുറപ്പെടൂ.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ധര്മഃ ശക്രേണ സഹിതോബ്രവീത്
അപ്പോൾ തന്നെ ധർമ്മൻ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് സംസാരിച്ചു.
ഏഹ്യേഹി പുരുഷവ്യാഘ്ര കൃതമേതാവതാ പ്രഭോ 5.2.27.
വരിക, വരിക, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ; ഇതുവഴി നിന്റെ കടമ പൂർത്തിയായി, മഹാപ്രഭുവേ.
ന ച മന്യുസ്ത്വയാ കാര്യഃ ശൃണു മേ വചനം വിഭോ
നിനക്ക് കോപിക്കേണ്ടതില്ല; മഹാബലശാലിയേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നയാമി ത്വാമഹം സ്വര്ഗം ത്വയാ സമ്യഗുപാസിതഃ
നീ എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.
നിമിരുവാച നരകേ മാനവാ ധര്മ പീഡ്യംതേഽത്ര സഹസ്രശഃ
നിമി പറഞ്ഞു: ധർമ്മനേ, നരകത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
സ്വര്ഗേ ത്വയാപി ഗംതവ്യം നൃപ പുണ്യേന കര്മണാ
രാജാവേ, നിന്റെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടു നീയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്.
വിശിഷ്ടം മമ കിം പുണ്യം ശുഭം തദ്വക്തുമര്ഹസി
എന്റെ പ്രത്യേകമായ പുണ്യമാണ് എന്ത്? ആ ശുഭം നീ എന്നോട് പറയണം.
തസ്യാം ത്വയാ മഹാബാഹോ മഹാകാലവനോത്തമേ
മഹാബാഹുവേ, അത്യുത്തമമായ മഹാകാലവനത്തിൽ നീ ചെയ്തതുകൊണ്ട്—
തദ്വിശിഷ്ടം ച തേ പുണ്യം തസ്യ സംഖ്യാ ന വിദ്യതേ ഏതേ നാരകികാഃ സര്വേ ക്ഷപയംതു സ്വകര്മജാമ്
നിന്റെ ആ പ്രത്യേക പുണ്യത്തിന് അളവ് പറയാൻ കഴിയില്ല; ഈ നരകവാസികൾ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലം അനുഭവിച്ച് തീർക്കട്ടെ.
യദി മത്സംനിധാവേഷാമുത്കര്ഷോ നോപജായതേ
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇവർക്ക് ഉന്നതി ഉണ്ടാകുന്നില്ലെങ്കിൽ—
തസ്മാദ്യത്സുകൃതം കിംചിദ്വിശിഷ്ടതരമസ്തി വൈ
അതിനാൽ, എന്തെങ്കിലും വലിയ പുണ്യഫലം ഉണ്ടെങ്കിൽ—
തദുത്പന്നസ്യ പുണ്യസ്യ കലാമേഭ്യഃ പ്രയച്ഛ വൈ ।। 5.2.27.
അങ്ങനെ ലഭിച്ച പുണ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഭാഗം ഇവർക്കു നൽകൂ.
തത്പുണ്യസ്യ പ്രഭാവേണ മോക്ഷ്യംതേ നരകാദിമേ
ആ പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇവർ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
തതോഽബ്രവീദ്ധര്മരാജോ നിമിം ശക്രസമന്വിതഃ
അതിനുശേഷം ധർമ്മരാജാവ് ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിമിയോട് പറഞ്ഞു.
ഏതാംശ്ച നാരകാന്പശ്യ വിമുക്താന്പാപകര്മണഃ
നരകവാസികളായ ഇവരെ നോക്കൂ; പാപങ്ങൾക്കു മോചിതരായിരിക്കുന്നു.
വിമാനം ചാധിരോപ്യൈനം സ്വര്ലോകമനയദ്ധരിഃ
അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുത്തി ഹരി അവനെ സ്വർഗലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പ്രഭാവാത്തസ്യ ദേവസ്യ സ്വര്ഗലോകം ഗതാഃ പ്രിയേ
ആ ദേവന്റെ ശക്തിയാൽ അവർ സ്വർഗലോകത്തിൽ എത്തി, പ്രിയേ.
സ്തുതോ ദേവഗണൈഃ സര്വൈര്നരകാദവതാരകഃ
ദേവതകളെല്ലാം സ്തുതിച്ചവൻ, നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനാണ്.
യഃ പശ്യതി നരോ നിത്യം ദേവം ചാനരകേശ്വരമ്
ആദ്യം, ആരെങ്കിലും ദിവസേന ആ നരകേശ്വരനായ ദേവനെ കാണുന്നുവെങ്കിൽ—
യേനുമോദംതി ദേവസ്യ ദര്ശനം പര്വതാത്മജേ
പർവ്വതപുത്രിയെ, ദേവന്റെ ദർശനം കണ്ടാൽ ദേവന്മാരും സന്തോഷിക്കുന്നു.
സമതീതം ഭവിഷ്യച്ച കുലാനാമയുതം നരഃ
ഒരു മനുഷ്യനും അവന്റെ പത്തായിരം തലമുറകളും, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായവയും—
ശിവയോഗസമായുക്താ കൃഷ്ണാ യാ ച ചതുര്ദശീ 5.2.27.
ശിവയോഗം കൂടിയ കൃഷ്ണ ചതുര്ദശി ദിവസത്തിൽ—
യേ ചായാzതി നരാസ്തസ്യാം ദേവം ചാനരകേശ്വരമ്
ആ ദിവസം നരകേശ്വരനായ ദേവനെ ആരാധിക്കുന്നവർ—
കര്മണാ മനസാ വാചാ യത്പാപം സമുപാര്ജിതമ്
കർമം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ സമ്പാദിച്ച പാപം—
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയെ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ ശക്തി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.