ഏതാവദേവ തേ പാപം നാന്യ ത്കിംചന വിദ്യതേ
ഇതൊക്കെയാണ് നിങ്ങളുടെ പാപം; മറ്റൊന്നുമില്ല.
ഏവം ശ്രുത്വാ തു രാജര്ഷിര്നിമിര്ദൂതമഥാബ്രവീത്
ഇത് കേട്ട രാജർഷി നിമി ദൂതനോടു പറഞ്ഞു.
കിംചിത്പൃച്ഛാമി തേ തത്ത്വം യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി
ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാം; നിങ്ങൾ സത്യം പോലെ പറയണം.
പുനഃ പുനശ്ച നേത്രാണി തദ്വത്തേഷാം ഭവംതി ഹി
അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെ ആകുന്നു.
ഹരംത്യേഷാം തഥാ ജിഹ്വാം ജായമാനാം പുനര്നവാമ്
അവരുടെ നാവും, ഓരോ തവണ പുതുതായി ജനിക്കുമ്പോൾ, അകറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
കിമേതേ നഷ്ടചിത്താശ്ച തുദ്യംതേഽഹര്നിശം നരാഃ കിയത്കാലം ഭവിഷ്യംതി തന്മമോദ്ദേ ശതോ വദ
ഈ മനസ്സില്ലാത്ത മനുഷ്യരെ പകലും രാത്രിയും വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? എത്രകാലം ഇത് തുടരും? ദയവായി സത്യമായി പറയൂ.
തത്തേഹം സംപ്രവക്ഷ്യാമി സംക്ഷേപേണ യഥാതഥമ് ।। 5.2.27.
ഇത് ഞാൻ ഇവിടെ സത്യസന്ധമായി സംക്ഷിപ്തമായി നിനക്ക് വിശദീകരിക്കാം.
പുണ്യാ പുണ്യേ ഹി പുരുഷഃ പര്യായേണ സമശ്നുതേ
നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ഓരോതവണയും അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കും.
ന തു ഭോഗാദൃതേ പുണ്യം പാപം കര്മ ച മാനവഃ
ഭോഗം ഒഴികെ, മനുഷ്യൻ പുണ്യത്തിന്റെയും പാപത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാറില്ല.
ഏവമേതേ മഹാപാപാ യാതനാഭിരഹര്നിശമ്
ഇങ്ങനെ വലിയ പാപികൾ പകലും രാത്രിയും ശിക്ഷകൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
ദേവത്വേഽഥ മനുഷ്യത്വേ തിര്യക്ത്വേഽഥ ശുഭാശുഭമ്
ദേവതയായി, മനുഷ്യനായി, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗരൂപത്തിൽ, നല്ലതും മോശവും ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ഏതദുദ്ദേശതോ രാജന്ഭവതാ കഥിതം മയാ
രാജാവേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞു.
തദേഹ്യന്യത്ര ഗച്ഛാവി യഥാ ദൃഷ്ടം ത്വയാധുനാ
ഇപ്പോൾ നാം മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകാം, നീ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കണ്ടതുപോലെ.
തദാ ഹി സര്വൈരുദ്ഘുഷ്ടം യാതനാ സ്ഥായിഭിര്നൃഭിഃ ത്വദംഗസംഗീ പവനോ ദേഹാന്ഹ്ലാദയതേ ഹി നഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ പീഡിതന്മാരും നിലവിളിച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ ശരീരത്തെ തൊട്ട കാറ്റ് ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകി.
പരിതാപം ച ഗാത്രേഭ്യഃ പീഡാ ബാധാശ്ച കൃത്സ്നശഃ
ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ വേദനയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും പൂർണ്ണമായും അകന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം തം യാമ്യപുരുഷം നൃപഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് യമന്റെ ദൂതനോട് പറഞ്ഞു.
കിം മയാ കര്മ തത്പുണ്യം മര്ത്യലോകേ മഹത്കൃതമ് 5.2.27.
നാന്ന് ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെയൊരു വലിയ പുണ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്തു?
ആശ്വിനസ്യ ചതുര്ദശ്യാം തസ്യേദം ഫലമീദൃശമ്
ആശ്വിന മാസത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ ഇതാണ് ലഭിക്കുന്ന ഫലം.
തതസ്തദ്ഗാത്രസംസര്ഗീ പവനോ ഹ്ലാദദായകഃ
അപ്പോൾ ആ ശരീരങ്ങളെ തൊട്ട കാറ്റ് സന്തോഷം പകരുകയായിരുന്നു.
തതോ ഭദ്രമുഖാത്രാഹം സ്ഥാസ്യേ സ്ഥാണുരിവാചലഃ
അതുകൊണ്ട്, നല്ല മുഖമുള്ളവനേ, ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു തൂണുപോലെ അചഞ്ചലമായി നിൽക്കും.
ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്ന യാസ്യേതാം യാതനാം പാപകര്മണാമ്
നീ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ; പാപപ്രവൃത്തികളുടെ ശിക്ഷയിലേക്ക് പോകരുത്.
യദാര്ത്തജംതും നിര്വാണമാനേതുമിതി മേ മതിഃ
വേദന അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകാനാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ.
തസ്മാന്ന താവദ്യാസ്യാമി യാവദേതേ സുദുഃഖിതാഃ
അതിനാൽ, ഇവർക്ക് വലിയ ദുഃഖം മാറുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് പോകില്ല.
പ്രാപ്സ്യംതേ തേ യദി സുഖം ബഹവോ ദുഃഖിതേ മയി
എന്റെ കാരണമായി ദുഃഖിക്കുന്ന പലർക്കും സന്തോഷം ലഭിച്ചാൽ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ തുടരും.
അവശ്യമസ്മാദ്ഗംതവ്യം തസ്മാത്പാര്ഥിവ ഗമ്യതാമ്
ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്; അതിനാൽ രാജാവേ, ദയവായി പുറപ്പെടൂ.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ധര്മഃ ശക്രേണ സഹിതോബ്രവീത്
അപ്പോൾ തന്നെ ധർമ്മൻ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് സംസാരിച്ചു.
ഏഹ്യേഹി പുരുഷവ്യാഘ്ര കൃതമേതാവതാ പ്രഭോ 5.2.27.
വരിക, വരിക, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ; ഇതുവഴി നിന്റെ കടമ പൂർത്തിയായി, മഹാപ്രഭുവേ.
ന ച മന്യുസ്ത്വയാ കാര്യഃ ശൃണു മേ വചനം വിഭോ
നിനക്ക് കോപിക്കേണ്ടതില്ല; മഹാബലശാലിയേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നയാമി ത്വാമഹം സ്വര്ഗം ത്വയാ സമ്യഗുപാസിതഃ
നീ എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.
നിമിരുവാച നരകേ മാനവാ ധര്മ പീഡ്യംതേഽത്ര സഹസ്രശഃ
നിമി പറഞ്ഞു: ധർമ്മനേ, നരകത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.