കൃത പുണ്യാ നരാ മര്ത്യാസ്തേ യാംതി പരമം പദമ്
പുണ്യം ചെയ്ത മനുഷ്യര് പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
വിമുക്തോ ജന്മദുഃഖാദ്യൈര്ലീയതേ മയി മാനവഃ
ജന്മദു:ഖാദികള് നിന്ന് മോചിതനായ മനുഷ്യന് എന്നിലേയ്ക്ക് ലയിക്കുന്നു.
യൈശ്ച സോമേശ്വരോ ദേവോ ന ദൃഷ്ടോ ന ച പൂജിതഃ 5.2.26.
ആരും സോമേശ്വരനെ കാണുകയോ ആരാധിക്കുകയോ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ,
ഏകഃ സോമേശ്വരഃ പൂജ്യഃ കുഷ്ഠരോഗവിനാശനഃ
സോമേശ്വരൻ മാത്രം ആരാധിക്കേണ്ടവനാണ്; അവൻ കുഷ്ഠരോഗം നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
ആധാരഃ സര്വലോകാനാം യേന സോമേശ്വരോ ഽര്ചിതഃ മുക്തോ ഭോഗീ നിരാതംകോ മമ ലോകേ വസേച്ചിരമ്
സോമേശ്വരൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനമാണ്; ആരെങ്കിലും സോമേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ, ആൾ മോചിതനായി, ഭയമില്ലാതെ, സന്തോഷത്തോടെ, എന്റെ ലോകത്ത് ദീർഘകാലം വസിക്കും.
കാംചനൈഃ കുസുമൈര്ദേവി ലിംഗം സോമേശ്വരം പ്രിയേ
പ്രിയേ, ദേവി, സ്വർണ്ണപുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് സോമേശ്വരലിംഗത്തെ പൂജിക്കണം.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സ്വപ്നേപി നരകഃ കുതഃ
അവനെ ഒരു കാഴ്ച കൊണ്ടോ, സ്വപ്നത്തിലും കണ്ടാലോ, നരകം എങ്ങനെയാകും?
പുരാ കലിയുഗേ ദേവി കല്പേ വാരാഹസംജ്ഞകേ
ദേവി, ഒരിക്കൽ കലിയുഗത്തിൽ, വാരാഹ എന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ,
നിര്മര്യാദാ നിരാധാരാ നിരൌകാ നാസ്തികാ ജനാഃ
അവിടെ നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത, അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത, വീടില്ലാത്ത, ദൈവവിശ്വാസം ഇല്ലാത്ത ആളുകൾ ഉദിച്ചു.
നാര്ചയംതി സുരാന്വിപ്രാഃ കര്മ കുര്വംതി കുത്സിതമ്
അവർ ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആരാധിക്കാറില്ല; അവർ നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
വൈരബദ്ധാശ്ച സംജാതാഃ പരസ്പരവധേ രതാഃ
അവർ പരസ്പരം വൈരാഗ്രഹത്തോടെ, ഒരുമിച്ച് കൊലചെയ്യുന്നതിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വഭക്ഷ്യാശ്ച മൃഷാവാദപരായണാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാം തിന്നുകയും, കള്ളം പറയുന്നതിൽ ലിപ്തരാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദൃശ്യംതേ ഷോഡശേ വര്ഷേ നരാഃ പലിതിനഃ പ്രിയേ
പ്രിയേ, പതിനാറാം വയസ്സിൽ തന്നെ പുരുഷന്മാർക്ക് ചാരമുടി കാണാം.
ഏവംവിധാഃ സമുദ്ഭൂതാ നരാ നാര്യശ്ച പാതകൈഃ
ഇങ്ങനെ പാപങ്ങളിൽ മുക്കപ്പെട്ട പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ജനിക്കുന്നു.
കുഠാരൈര്ഭിന്നമൂര്ദ്ധാനഃ ക്രകചൈഃ പാടിതാഃ പരേ
മറ്റുള്ളവർ കുരിശുകളാൽ തല ചിതറുകയും, കരിങ്കൊള്ളികളാൽ മുറിച്ചുകളയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭിന്നാശ്ചായോമയൈസ്തീക്ഷ്ണൈരഗ്നിതപ്തൈശ്ച കീലകൈഃ 5.2.27.
അവർ ഉരുക്കുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ചയുള്ള, തീയിൽ ചൂടാക്കിയ കീലുകളാൽ തുളച്ചുകളയപ്പെടുന്നു.
ക്ഷിപ്യംതേ തപ്തകുണ്ഡേഷു ദഹ്യംതേ വഹ്നിരാശിഷു
അവർ ചൂടുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ ഇട്ടു, തീയുടെ കൂമ്പാരങ്ങളിൽ കത്തിക്കളയപ്പെടുന്നു.
ലൌഹൈശ്ച ശൃങ്ഖലൈര്ബദ്ധാ ഹ്യധോവക്ത്രൈശ്ച ലംബിതൈഃ
അവർ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകളിൽ കെട്ടി, തല താഴ്ത്തി തൂക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു.
കൃമിഭിര്ഭ്രമരൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്ദംശൈശ്ച മശകൈസ്തഥാ
അവർ കീടുകൾ, മൂർച്ചയുള്ള തേനീച്ചകൾ, കൊതുകുകളുടെ കടിയാൽ പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.
കേചിത്കൃത്താഃ പ്രധാവംതി തോയാര്ഥം ച തൃഷാതുരാഃ
ചിലരൊക്കെ വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ട് ദാഹംകൊണ്ടു വെള്ളം തേടി ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
യൈശ്ചാംഗൈഃ പതിതം കര്മ ക്രിയതേ പുരുഷൈര്ഭുവി
മനുഷ്യർ ഭൂമിയിൽ വീണ അവരവരുടെ അവയവങ്ങൾകൊണ്ടു പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
യേ പശ്യംതി ഗുരും ദേവാന്ബ്രാഹ്മണാന്ക്രുദ്ധചക്ഷുഷാ തേഷാം നേത്രാണി ഭിദ്യംതേ കൃഷ്യംതേ ലോഹശംകുഭിഃ
ആചാര്യനെയും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും കോപത്തോടെ നോക്കുന്നവരുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുമ്പ് കുത്തികളാൽ തുളച്ചു കീറപ്പെടുന്നു.
ശ്രവണൌ ച പ്രപൂര്യംതേ ലൌഹേന ശംകുനാ തതഃ
അവരുടെ ചെവികളിലും പിന്നീടു ഇരുമ്പ് കുത്തികൾ നിറയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ലൌഹൈര്വേഗാന്നിഖന്യംതേ യൈഃ ശ്രുതം ഗുരുനിംദനമ്
ആചാര്യനെ കുറിച്ച് ദുഷ്പ്രഭാഷണം കേട്ടവരെ ഇരുമ്പ് ഉപകരണങ്ങൾകൊണ്ടു ശക്തിയായി അടിക്കുന്നു.
ശതശഃ പാട്യതേ ജിഹ്വാ വഹ്നിവര്ണൈരയോമുഖൈഃ
അവരുടെ നാവുകൾ ഇരുമ്പ് കത്തികൾകൊണ്ടു നൂറുനൂറ് തവണ ചീരപ്പെടുന്നു.
തദ്വക്ത്രാണി ബഹൂന്വാരാന്യേപവാദരതാ നരാഃ 5.2.27.
അന്യായനിന്ദയിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവരുടെ വായ് വീണ്ടും വീണ്ടും അടിക്കപ്പെടുന്നു.
യേ നിഘ്നംതി ദുരാചാരാഃ സുരാര്ഥായോപകല്പിതേ
ദുഷ്ടന്മാർ ദേവന്മാരുടെ പേരിൽ കൊല്ലുന്നവരും,
യൈരപ്യാലിംഗിതാ നാരീ പരസ്യ ച ദുരാത്മഭിഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ ദുഷ്ടഹൃദയത്തോടെ അണങ്ങുന്നവരും,
സ്ഥാപ്യതേ വധ്യതേ ചാപി പ്രചംഡൈര്യമകിംകരൈഃ
അവരെ ക്രൂരമായ യമദൂതന്മാർ പിടിച്ചു ശിക്ഷിക്കുന്നു.