ഭയം ത്യജധ്വമമരാ അഭയം വോ ദദാമ്യഹമ്
അമരന്മാരേ, ഭയം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഭയരഹിതത്വം നൽകുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാന്വിസൃജ്യ ത്രിദശേശ്വരാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ദേവന്മാരുടെ അധിപന്മാരെ വിടവാങ്ങിച്ചു.
യദാ സ്മൃതോ ന ചാഭ്യേതി തദാ ക്രുദ്ധോ ജനാര്ദനഃ 5.2.26.
സ്മരിച്ചിട്ടും സമീപിക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ കോപിക്കുന്നു.
ദേവൈരസുരസംഘൈശ്ച മഥ്യതാം കലശോദധിഃ
ദേവന്മാരും അസുരസംഘങ്ങളും ചേർന്ന് കലശം ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം കുലുക്കട്ടെ.
അമൃതം തത്ര ലപ്സ്യധ്വം രത്നാനി വിവിധാനി ച
അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് അമൃതവും വിവിധ രത്നങ്ങളും ലഭിക്കും.
മംഥാനം മംദരം കൃത്വാ നേത്രം കൃത്വാ ച വാസുകിമ്
മന്ദരപർവ്വതത്തെ കുലുക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ച്, വാസുകിയെ കയറ്റായി എടുത്ത് കുലുക്കണം.
സോമാര്ഥേ ച പുരാ ദേവി തഥൈവാസുരദാനവാഃ
ദേവി, ഒരിക്കൽ സോമനെ നേടാനായി അസുരരും ദാനവരും അങ്ങനെ തന്നെ ശ്രമിച്ചു.
വിബുധാഃ സഹിതാഃ സര്വേ യതഃ പുച്ഛം തതഃ സ്ഥിതാഃ
അതിനാൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ആ പാമ്പിന്റെ വാലിൽ നിന്നു.
ശിരസ്യുദ്യമ്യ നാഗ സ്യ പുനഃ പുനരവാക്ഷിപത്
അവർ പാമ്പിന്റെ തല ഉയർത്തി വീണ്ടും വീണ്ടും താഴേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.
തത്ര നാനാജലചരാ വിനിഷ്പിഷ്ടാ മഹാദ്രിണാ
അവിടെ വലിയ പർവതത്താൽ പലതരത്തിലുള്ള ജലജീവികൾ ചിതറിപ്പോയി.
തസ്മിംസ്തു മഥിതേ ദേവി പ്രയത്നാത്കേശവസ്യ ച
ദേവി, കേശവൻ വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ അതിനെ മഥിക്കുമ്പോൾ,
തമേവ ദേവാ മനുജാഃ പിതരശ്ച യശസ്വിനി
അത് ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും പിതൃകൾക്കും ദൃശ്യമായി ഉയർന്നു.
സമുത്പന്നമഥോ ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാന്പ്രാഹ കേശവഃ 5.2.26.
അത് ഉദിച്ചുവന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ കേശവൻ പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്തോ വാസുദേവേന പ്രജാഃ പാലയിതും ശശീ
വാസുദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ചന്ദ്രൻ സകല ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിക്കേണ്ടതായിച്ചു.
തസ്യാഗ്രേ നാരദഃ സര്വം കഥയാമാസ സത്വരമ്
അവന്റെ മുന്നിൽ നാരദൻ വേഗത്തിൽ എല്ലാം പറഞ്ഞു.
പീഡിതോ ദക്ഷശാപേന സോമോഽപ്യംതര്ഹിതസ്തദാ
ദക്ഷന്റെ ശാപം മൂലം പീഡിതനായ സോമൻ അപ്പോൾ അദൃശ്യനായി.
തത്ര ഗത്വാ യഥാശാപം കഥയാമാസ ഗദ്ഗദഃ
അവിടെ ചെന്നു, ശാപം അനുസരിച്ച്, അവൻ വിറയുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അയം മേ പ്രഥമഃ പുത്രഃ പീഡിതഃ ശശിനാ ഭൃശമ്
ഇവൻ എന്റെ ആദ്യപുത്രൻ, ചന്ദ്രനാൽ വളരെ പീഡിതനായി.
വിഷ്ണുനാ ച ബലം ദത്തമസ്മൈ ചംദ്രമസേ ദൃഢമ്
വിഷ്ണു ഈ ചന്ദ്രനു ശക്തി ഉറപ്പായി നൽകി.
തം ദൃഷ്ട്വാ മധുഹംതാരം ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുമുവാച ഹ
മധുവിനെ സംഹരിച്ചവനെ കണ്ടു ബ്രഹ്മാവു വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
സ ചായം പീഡിതോ ദേവ ശശാംകേന നവേന വൈ വൃത്താംതം കഥയാമാസ ബ്രഹ്മാഗ്രേ ച പുനഃപുന.
ദേവാ, ഈയാൾ പുതിയ ചന്ദ്രനാൽ പീഡിതനാണ്; അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുമ്പിൽ ആ കഥ പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാപി പൂര്വചംദ്രാര്ഥേ വിഷ്ണും ലോകനമസ്കൃതമ്
പഴയ ചന്ദ്രനു വേണ്ടി ലോകങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനോട് ബ്രഹ്മാവും പറഞ്ഞു.
നമഃ കൃഷ്ണ നമോ വിഷ്ണോ നമോ ജിഷ്ണോ നമോനമഃ 5.2.26.
കൃഷ്ണനേ, വിഷ്ണുവേ, ജയിച്ചവനേ, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ജയസ്വ ഗോവിംദ മഹാനുഭാവ ജയസ്വ വിശ്ണോ ജയ പദ്മനാഭ
മഹത്തായ ശക്തിയുള്ള ഗോവിന്ദാ, ജയിക്കട്ടെ! വിഷ്ണുവേ, ജയിക്കട്ടെ! പദ്മനാഭാ, ജയിക്കട്ടെ!
ഏവം സ്തുതസ്തദാ ദേവി ബ്രഹ്മണാ ലോകകാരിണാ
അപ്പോള് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.
ഗച്ഛ സോമ മമാദേശാന്മഹാകാലവനോത്തമേ തമാരാധയ യത്നേന സ തേ ദേഹം പ്രദാസ്യതി
സോമാ, എന്റെ കല്പന പ്രകാരം മഹാകാലവനത്തിലെ ഉത്തമമായ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകൂ. അവിടെ നീ പരിശ്രമത്തോടെ അവനെ ആരാധിക്കൂ; അങ്ങനെ അവന് നിന്നെ ഒരു ശരീരം നല്കും.
ഇത്യുക്തോ വാസുദേവേന ബ്രഹ്മണാ ച പുനഃ പുനഃ ലിംഗം ദൃഷ്ട്വാ ച തുഷ്ടാവ സ്തോത്രേണാനേന സുവ്രതേ
വാസുദേവനും ബ്രഹ്മാവും വീണ്ടും വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, സുവ്രതയായ അവന് ലിംഗം കണ്ടു, ഈ സ്തോത്രം കൊണ്ട് അതിനെ സ്തുതിച്ചു.
ചംദ്ര ഉവാച നമോ ദേവാധിദേവായ ത്രിനേത്രായ മഹാത്മനേ
ചന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ, മൂന്നു കണ്ണുള്ള മഹാത്മാവേ, നമസ്കാരം.
ഭൂതവേതാലജുഷ്ടായ മഹാദേവായ ശൂലിനേ
ഭൂതങ്ങളും വേതാലങ്ങളും അനുഗമിക്കുന്ന മഹാദേവനായ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
പൂഷ്ണോ ദംതവിനാശായ തഥാംധകവിനാശിനേ
പൂഷന്റെ പല്ലുകള് നശിപ്പിച്ചവനും അന്ധകനെ സംഹരിച്ചവനും നമസ്കാരം.