ബ്രാഹ്മണാനാം സഹസ്രാണി സ്ത്രീണാമയുതശസ്തഥാ 5.2.25.
ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരും, പതിനായിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും—
ന ച മേ വ്യഥിതം ചിത്തം കദാചിദപി ജായതേ
എന്നാൽ, എന്റെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും കലങ്ങിയിട്ടില്ല.
ഉപദേശപ്രദാനേന പ്രസാദം കര്തുമര്ഹസി
നീ ഉപദേശം നൽകി ദയ കാണിക്കണം.
ബ്രഹ്മഹാ പാപകര്മേതി മത്വാ ബ്രാഹ്മണപുംഗവഃ
'ഇവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യയും പാപകര്യങ്ങളും ചെയ്തവനാണ്' എന്ന് കരുതി, ആ മഹാബ്രാഹ്മണൻ—
സ്നാത്വാ സദ്യഃ സമായാതോ മുക്തി ലിംഗസമീപതഃ
കുളിച്ച് ഉടൻ മോക്ഷലിംഗത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.
തത്ക്ഷണാദ്ദിവ്യദേഹസ്തു തസ്മിഁല്ലിംഗേ ലയം ഗതഃ ചിംതയാമാസ സഹസാ മുക്തിഃ പ്രാപ്താ വരാനനേ
അത് കണ്ടു, ദിവ്യശരീരം ആ ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചു; 'മോക്ഷം കിട്ടി' എന്ന് അവൻ അപ്രത്യക്ഷമായി ചിന്തിച്ചു.
വ്യാധേന പാപയുക്തേന സമാധിരഹിതേന ച
പാപത്തിൽ കുടുങ്ങിയ, ഏകാഗ്രതയില്ലാത്ത വേട്ടക്കാരനാൽ—
ന പ്രാപ്താ പരമാ മൂര്ത്തിര്മുക്തിര്നൈവ ച ലഭ്യതേ അന്തര്ജലഗതോ ഭൂത്വാ ചചാര വിപുലം തപഃ
പരമരൂപം ലഭിച്ചില്ല, മോക്ഷവും കിട്ടിയില്ല; അക്വത്തിൽ കയറി വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ താം നദീമഗമത്കില
അപ്പോൾ, കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ ആ നദിയിലേക്ക് എത്തി.
അംതര്ജലചരം വിപ്രം യാവദ്വ്യാഘ്രോ ജിഘൃക്ഷതി
അക്വത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച ബ്രാഹ്മണനെ കടുവ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ—
വ്യാഘ്രേണാപി ശ്രുതോ മംത്രോഽജഹാത്പ്രാണാംശ്ച തത്ക്ഷണാത് ദിവ്യാലംകാരശോഭാഢ്യഃ പുരുഷശ്ചാഭവച്ഛുഭഃ ।। 5.2.25.
കടുവ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ പോലും, മന്ത്രം ഓർമ്മവന്നു; അന്നേ അവന്റെ ജീവൻ വിട്ടു, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ ഒരു ഭാഗ്യശാലിയായ മനുഷ്യനായി.
സോഽബ്രവീദ്യാമി തം ദേശം യത്ര വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിത്യനായ വിഷ്ണു വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ പോകുന്നു.'
ഇത്യുക്തേ ബ്രാഹ്മണഃ പ്രാഹ കോഽസി ത്വം പുരുഷര്ഷഭ
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്, മഹാപുരുഷനേ?'
ദീര്ഘബാഹുരിതി ഖ്യാതഃ സര്വധര്മവിശാരദഃ
'എനിക്ക് ദീർഘബാഹു എന്നാണ് പേര്; എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ് ഞാൻ.'
ശുഭാശുഭമഹം വേദ്മി സര്വജ്ഞോഽഹം മഹീതലേ
എനിക്ക് നല്ലതും ചീത്തതുമെല്ലാം അറിയാം; ഭൂമിയിൽ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ് ഞാൻ.
തസ്യൈകസ്മിന്ദിനേ വിപ്രാഃ സര്വേ ക്രോധസമന്വിതാഃ
ഒരു ദിവസം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, എല്ലാവരും കോപത്തോടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
അപമാനേന വിപ്രാണാം മാംസാഹാരീ ഭയാവഹഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ മാംസം കഴിക്കുന്നവനായി ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.
ഇത്യുക്തോഽഹം പുരാ തൈസ്തു ബ്രാഹ്മ ണൈര്വേദപാരഗൈഃ
അപ്പോഴെനിക്ക് വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തതസ്തേ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ പ്രണിപത്യ മയാ മുനേ
പിന്നീട് ആ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാവരും എനിക്ക് നമസ്കരിച്ച്, മഹർഷേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ജാനാമി തേജോ വിപ്രാണാം മഹാഭാഗ്യം ച ധീമതാമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശക്തിയും ജ്ഞാനികളുടെ വലിയ ഭാഗ്യവും എനിക്ക് അറിയാം.
തഥൈവ ദീപ്തതപസാം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ് 5.2.25.
അതു പോലെ, തപസ്സിൽ ദീപ്തിയും മനസ്സു ശുദ്ധമായ മുനിമാരുടെ മഹത്വവും എനിക്ക് അറിയാം.
ബ്രാഹ്മണാനാം പരീഭാവാദ്വാതാപിശ്ച ദുരാത്മവാന്
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചതിനാൽ വാതാപി ദുഷ്ടസ്വഭാവനായി.
സര്വഭക്ഷഃ കൃതോ വഹ്നിര്ഭൃഗുണാ കാരണാംതരേ
ഭൃഗു മറ്റൊരു കാരണത്താൽ അഗ്നിയെ എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നവനാക്കി.
ദശധാ കേശവോ ജജ്ഞേ ബ്രഹ്മശാ പാത്സുദുസ്തരാത്
ബ്രഹ്മാവിനെ രക്ഷിക്കാൻ ദുർജയമായ പത്തു രൂപങ്ങളിൽ കേശവൻ ജനിച്ചു.
അശ്വിനൌ ദേവഭിഷജൌ ച്യവനേന മഹാത്മനാ
ദൈവ വൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനികൾ മഹാത്മാവായ ച്യവനനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാര്ത്തവീര്യാര്ജുനേനൈവ ബാഹൂനാം ച സഹസ്രകമ്
കാർത്തവീര്യാർജുനനും ആയിരം കൈകളുമുള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുരാ സേംദ്രാ വശിഷ്ഠേന രക്ഷിതാസ്ത്രി ദിവൌകസഃ
പഴയകാലത്ത്, ഇന്ദ്രനും വസിഷ്ഠനും മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചു.
ലോകാലോകേശ്വരാശ്ചൈവ സര്വേ ബ്രാഹ്മണപൂര്വകാഃ
ലോകങ്ങളുടെ എല്ലാ അധിപന്മാരും ദൃശ്യാദൃശ്യമായ എല്ലാം ഭരിക്കുന്നവരും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മുൻപിലായിരുന്നു.
ഭസ്മീകുര്യുര്ജഗദിദം കുദ്ധാഃ പ്രത്യക്ഷദര്ശനാഃ
അവർ കോപിതരാകുമ്പോൾ, ഈ ലോകം പൊടിയായി തീർക്കാൻ കഴിയുന്നവരാണ് അവർ.
ക്രോധശ്ച വിപുലഃ സദ്യഃ സദ്യഃ പ്രത്യ യകാരകഃ
കോപം വലിയതും ഉടൻ തന്നെ ഫലമുണ്ടാക്കുന്നതുമാണ്.