ജരാമൃത്യുഭയോപേതസര്വവ്യാധിവിവര്ജിതമ് സാഷ്ടാംഗാം പ്രണതിം കൃത്വാ തേ ദേവാഃ സ്തുതിമബ്രുവന്
വയസ്സും മരണഭയവും എല്ലാ രോഗങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനായി, അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്ത് ദേവന്മാർ സ്തുതി പറഞ്ഞു.
ഭവാന്ബ്രഹ്മാ ച രുദ്രശ്ച മഹേംദ്രോ ദേവസത്തമഃ
നീ ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും മഹേന്ദ്രനും ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആകുന്നു.
ഏവം ച സത്യം പരമം തപശ്ച പരമം തഥാ ൧൭ [ ഏവം സ്തുതസ്തദാ തൈസ്തു ദേവദേവോ വരാനനേ
ഇങ്ങനെ സത്യവും തപസ്സും പരമമായവയാണെന്ന് പറഞ്ഞ്, അന്നേരം ദേവന്മാർ ഈ വിധം സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായവൻ, സുന്ദരമുഖിയായവളേ,
പ്രാഹ ദേവാംസ്തതഃ കൃഷ്ണഃ കിം കരോമ്യദ്യ വഃ സുരാഃ
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ദേവന്മാരോടു പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം?'
ഉപായഃ കഥ്യതാം ദേവ തുഷ്ടിഃ ധുഷ്ടിര്യഥാ ഭവേത് 5.2.23.
'ദേവാ, സന്തോഷമോ അസന്തോഷമോ ഉണ്ടാകാൻ എന്ത് വഴി ഉണ്ട് എന്ന് പറയൂ.'
ഗച്ഛധ്വം ത്രിദശാഃ സര്വേ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
'മഹാകാലവനമെന്ന ശുഭപ്രദേശത്തേക്ക് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോവൂ.'
മേഘാ വൃഷ്ടികരാഃ സര്വേ തസ്മിഁല്ലിംഗേ ച സംതി വൈ
'അവിടെ മഴവർഷിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ മേഘങ്ങളും ആ ലിംഗത്തിൽ സാന്നിധ്യവാന്മാരായിരിക്കുന്നു.'
പ്രതീഹാരേശ്വരാദ്ദേവാദീശാനേ വിദ്യതേ സുരാഃ
'പ്രതീഹാരേശ്വരനിൽ നിന്ന്, ദേവന്മാരേ, ഈശാനൻ അവിടെ സാന്നിധ്യമുള്ളവനാണ്.'
മഹാകാലവനേ പ്രാപ്താ യത്രാസ്തേ ലിംഗമുത്തമമ്
'മഹാകാലവനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അവിടെ ഉത്തമമായ ലിംഗം നിലകൊള്ളുന്നു.'
നമസ്തേഽസ്തു മഹേശായ നമോഽനംതായ മാലിനേ
'മഹേശായ്ക്ക് വന്ദനം, അനന്തനായ മാലധാരിക്ക് വന്ദനം.'
നമോ യോഗായ വേദായ നമഃ പിംഗജടായ തേ
'യോഗിക്ക് വന്ദനം, വേദത്തിന് വന്ദനം, പിങ്ക് നിറമുള്ള ജടാധാരനായി നിന്നെ വന്ദനം.'
നമഃ ശുഭ്രാട്ടഹാസായ നമസ്തേഽസ്തു ശിഖംഡിനേ
'ശുദ്ധമായ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കുന്നവനേ, ശിഖണ്ടിയേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
നമോംഽതകായ ഭവ്യായ ത്ര്യംബകായാസ്തു തേ നമഃ
'അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഭദ്രനായവനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
നമോ യോഗശരീരായ നമസ്തേ സര്വ സര്വദാ
'യോഗമാണ് ശരീരമായവനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാം ആയവനേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
സുവൃഷ്ട്യാ ദേവദേവേശ പാഹി നഃ ശരണാഗതാന് 5.2.23.
'നല്ല മഴയോടെ, ദേവദേവനായ പ്രഭുവേ, അഭയം തേടിയ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.'
ലിംഗമധ്യാത്സമുത്തസ്ഥുര്വാദയംതോ നഭസ്തലമ്
ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് അവർ ഉയർന്ന്, ആകാശത്തിലേക്ക് ശബ്ദം പടർത്തി.
ജാതം വിനിഷ്പ്രഭം സര്വം ന പ്രാജ്ഞായത കിംചന
എല്ലാം പ്രകാശം ഇല്ലാതെ പോയി; ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാനാവുന്നില്ലായിരുന്നു.
തേ തസ്യ ദേവദേവസ്യ മാഹാത്മ്യേന പ്രതോഷിതാഃ
ആ ദേവദേവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് അവർ തൃപ്തരായി.
തതസ്തമഃ സംഹരതോ വിനേശുശ്ച ബലാഹകാ
അവൻ അന്ധകാരം നീക്കം ചെയ്തപ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമായി.
ശുദ്ധപ്രഭാണി ജ്യോതീംഷി സോമം ചക്രുഃ പ്രദക്ഷിണാമ്
ശുദ്ധമായ പ്രകാശങ്ങൾ ചന്ദ്രനെ ചുറ്റി വലതുവശം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
മഹര്ഷയോ വിശോകാശ്ച ഗംധര്വാശ്ച കലം ജഗുഃ
വലിയ ഋഷിമാരും ദുഃഖമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു. ഗന്ധർവന്മാർ മനോഹരമായ പാട്ടുകൾ പാടി.
സുരൈഃ സംപൂജ്യ ഭക്ത്യാ തേ ചക്രുര്നാമ യഥാര്ഥതഃ
ദേവന്മാർ ഭക്തിയോടെ അവനെ ആദരിച്ചു, യഥാർത്ഥ അർത്ഥം പ്രകാരം ഒരു പേര് നൽകി.
മേഘനാദേശ്വരം നാമ ഭവിഷ്യത്യസ്യ സര്വതഃ
അവനെ എല്ലായിടത്തും 'മേഘനാദേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
ഭവിഷ്യംതി നരാ ഭൂമൌ കൃതാര്ഥാസ്തത്പ്രഭാവതഃ
അവന്റെ ശക്തിയാൽ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർ സഫലതയെ നേടും.
കല്പകോടിസഹസ്രാണി കല്പകോടിശതാനി ച
അനേകം കോടികൾക്കാലം, അനവധി ലക്ഷക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾക്കാലം,
പ്രഭാവഃ പഠ്യതേ യത്ര മേഘനാദസ്യ പാര്വതി
പാർവതി, അവിടെയെങ്ങുമാണ് മേഘനാദന്റെ മഹത്വം പാരായണം ചെയ്യുന്നത്.
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യംതം ത്രൈലോക്യം സചരാ ചരമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ഒരു പുല്ല് വരെ, സഞ്ചരിക്കുന്നവരും നിശ്ചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളും ഉള്ള മൂന്ന് ലോകങ്ങളും,
ഉത്പാദിതം ധൃതം വ്യാപ്തം ത്വയാ ദേവ മയാ ശ്രുതമ്
ദേവനേ, ഈ സകലവും നീ സൃഷ്ടിച്ചു, നിലനിർത്തി, എല്ലായിടത്തും നിറച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അത്യര്ഥം മുനയഃ സര്വേ മുദിതാ മൌനിനോ ഽവ്യയാഃ
എല്ലാ മുനിമാരും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, മൗനത്തിൽ, നശിക്കാത്തവരായി ഇരുന്നു.
ത്വയാ സര്വമിദം സൃഷ്ടം ത്രൈലോക്യം ഭൂര്ഭുവാദികമ്
ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗ്ഗം എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള ഈ മുഴുവൻ ലോകവും നീയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.