കലി ദ്വാപരയോഃ സംധൌ തസ്യ ദോഷാച്ച ഭാമിനി
ഭാമിനി, കലിയും ദ്വാപരയുഗവും തമ്മിലുള്ള അതിരിൽ, അവന്റെ തെറ്റിന്റെ ഫലമായി,
ന വവര്ഷ സഹസ്രാക്ഷഃ പ്രതിലോമോഽഭവത്പ്രഭുഃ
ആയിരം കണ്ണുള്ള ഭഗവാൻ മഴ പെയ്യിച്ചില്ല, അവൻ വിരുദ്ധമായി പെരുമാറി.
നദ്യഃ സംക്ഷിപ്തതോയൌഘാഃ ക്വചിദംതര്ഹിതാസ്തദാ
അന്നത്തെക്കാലത്ത് നദികൾക്ക് വെള്ളം കുറയുകയും ചിലത് പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്തു.
ഉച്ഛിന്നകൃഷി ഗോരക്ഷാ നിവൃത്തവിപണാസ്തഥാ
വളർത്തുപശുക്കളും കൃഷിയും നശിച്ചു, ചന്തകളും നിർത്തപ്പെട്ടു.
ശൂന്യഭൂയിഷ്ഠനഗരാ ദഗ്ധഗ്രാമനിവേശിനഃ
നഗരങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും ശൂന്യമായി, ഗ്രാമങ്ങൾ കത്തിക്കളഞ്ഞു.
ആശ്രമാന്സംപരിത്യജ്യ പര്യധാവന്നിതസ്തതഃ 5.2.23.
അവർ ആശ്രമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ അവിടെ അലയുകയായിരുന്നു.
സൂഷ്ടിരുന്മൂലിതാ സര്വാ ജംഗമാ സ്ഥാവരാഖിലാ
സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലമായവരും ഉൾപ്പെടെ സൃഷ്ടി മുഴുവനും നശിച്ചു.
ശരണ്യം ശരണം ജഗ്മുര്ദേവദേവം ജനാര്ദനമ്
അവർ എല്ലാവരും രക്ഷയ്ക്കായി ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനെ സമീപിച്ചു.
ബ്രഹ്മലോകാദിഭിര്ലോകൈരനൌപമ്യഗുണം ശുഭമ്
ബ്രഹ്മലോകം മുതലായ ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന്, ഉപമയില്ലാത്ത ഗുണങ്ങളുള്ള അവനെ അവർ സമീപിച്ചു.
സ്വേച്ഛാകല്പിതവി ന്യാസപ്രാസാദശയനാസനമ്
തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം സൃഷ്ടിച്ച കൊട്ടാരം, കിടക്ക, ഇരിപ്പിടം അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ജരാമൃത്യുഭയോപേതസര്വവ്യാധിവിവര്ജിതമ് സാഷ്ടാംഗാം പ്രണതിം കൃത്വാ തേ ദേവാഃ സ്തുതിമബ്രുവന്
വയസ്സും മരണഭയവും എല്ലാ രോഗങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനായി, അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്ത് ദേവന്മാർ സ്തുതി പറഞ്ഞു.
ഭവാന്ബ്രഹ്മാ ച രുദ്രശ്ച മഹേംദ്രോ ദേവസത്തമഃ
നീ ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും മഹേന്ദ്രനും ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആകുന്നു.
ഏവം ച സത്യം പരമം തപശ്ച പരമം തഥാ ൧൭ [ ഏവം സ്തുതസ്തദാ തൈസ്തു ദേവദേവോ വരാനനേ
ഇങ്ങനെ സത്യവും തപസ്സും പരമമായവയാണെന്ന് പറഞ്ഞ്, അന്നേരം ദേവന്മാർ ഈ വിധം സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായവൻ, സുന്ദരമുഖിയായവളേ,
പ്രാഹ ദേവാംസ്തതഃ കൃഷ്ണഃ കിം കരോമ്യദ്യ വഃ സുരാഃ
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ദേവന്മാരോടു പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം?'
ഉപായഃ കഥ്യതാം ദേവ തുഷ്ടിഃ ധുഷ്ടിര്യഥാ ഭവേത് 5.2.23.
'ദേവാ, സന്തോഷമോ അസന്തോഷമോ ഉണ്ടാകാൻ എന്ത് വഴി ഉണ്ട് എന്ന് പറയൂ.'
ഗച്ഛധ്വം ത്രിദശാഃ സര്വേ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
'മഹാകാലവനമെന്ന ശുഭപ്രദേശത്തേക്ക് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോവൂ.'
മേഘാ വൃഷ്ടികരാഃ സര്വേ തസ്മിഁല്ലിംഗേ ച സംതി വൈ
'അവിടെ മഴവർഷിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ മേഘങ്ങളും ആ ലിംഗത്തിൽ സാന്നിധ്യവാന്മാരായിരിക്കുന്നു.'
പ്രതീഹാരേശ്വരാദ്ദേവാദീശാനേ വിദ്യതേ സുരാഃ
'പ്രതീഹാരേശ്വരനിൽ നിന്ന്, ദേവന്മാരേ, ഈശാനൻ അവിടെ സാന്നിധ്യമുള്ളവനാണ്.'
മഹാകാലവനേ പ്രാപ്താ യത്രാസ്തേ ലിംഗമുത്തമമ്
'മഹാകാലവനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അവിടെ ഉത്തമമായ ലിംഗം നിലകൊള്ളുന്നു.'
നമസ്തേഽസ്തു മഹേശായ നമോഽനംതായ മാലിനേ
'മഹേശായ്ക്ക് വന്ദനം, അനന്തനായ മാലധാരിക്ക് വന്ദനം.'
നമോ യോഗായ വേദായ നമഃ പിംഗജടായ തേ
'യോഗിക്ക് വന്ദനം, വേദത്തിന് വന്ദനം, പിങ്ക് നിറമുള്ള ജടാധാരനായി നിന്നെ വന്ദനം.'
നമഃ ശുഭ്രാട്ടഹാസായ നമസ്തേഽസ്തു ശിഖംഡിനേ
'ശുദ്ധമായ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കുന്നവനേ, ശിഖണ്ടിയേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
നമോംഽതകായ ഭവ്യായ ത്ര്യംബകായാസ്തു തേ നമഃ
'അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഭദ്രനായവനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
നമോ യോഗശരീരായ നമസ്തേ സര്വ സര്വദാ
'യോഗമാണ് ശരീരമായവനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാം ആയവനേ, നിന്നെ വന്ദനം.'
സുവൃഷ്ട്യാ ദേവദേവേശ പാഹി നഃ ശരണാഗതാന് 5.2.23.
'നല്ല മഴയോടെ, ദേവദേവനായ പ്രഭുവേ, അഭയം തേടിയ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.'
ലിംഗമധ്യാത്സമുത്തസ്ഥുര്വാദയംതോ നഭസ്തലമ്
ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് അവർ ഉയർന്ന്, ആകാശത്തിലേക്ക് ശബ്ദം പടർത്തി.
ജാതം വിനിഷ്പ്രഭം സര്വം ന പ്രാജ്ഞായത കിംചന
എല്ലാം പ്രകാശം ഇല്ലാതെ പോയി; ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാനാവുന്നില്ലായിരുന്നു.
തേ തസ്യ ദേവദേവസ്യ മാഹാത്മ്യേന പ്രതോഷിതാഃ
ആ ദേവദേവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് അവർ തൃപ്തരായി.
തതസ്തമഃ സംഹരതോ വിനേശുശ്ച ബലാഹകാ
അവൻ അന്ധകാരം നീക്കം ചെയ്തപ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമായി.
ശുദ്ധപ്രഭാണി ജ്യോതീംഷി സോമം ചക്രുഃ പ്രദക്ഷിണാമ്
ശുദ്ധമായ പ്രകാശങ്ങൾ ചന്ദ്രനെ ചുറ്റി വലതുവശം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.