ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഗാലവസ്യ മഹാത്മനഃ പപ്രച്ഛ പരയാ ഭക്ത്യാ ശാപാംതോ ഹി കഥം ഭവേത് ।। 5.2.21.
മഹാത്മാവായ ഗാലവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവൾ ഏറ്റവും ഭക്തിയോടെ ചോദിച്ചു: 'ശാപം എങ്ങനെ അവസാനിക്കും?'
ഗാലവഃ കഥയാമാസ ധ്യാനേനാലോക്യ യത്നതഃ
ഗാലവൻ, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ ധ്യാനിച്ച് പറഞ്ഞു.
മഹാകാല വനേ ലിംഗം പക്ഷിയോനിവിമോചനമ് തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ശാപസ്യാംതോ ഭവിഷ്യതി
മഹാകാലവനത്തിൽ 'പക്ഷിയോണിവിമോചന' എന്ന പേരിലുള്ള ശിവലിംഗം കാണുമ്പോൾ മാത്രം, ആ ശാപം അവസാനിക്കും.
സാ പ്രണമ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠമാജഗാമ ത്വരാന്വിതാ
അവൾ മഹർഷിയെ നമസ്കരിച്ചു, അതിവേഗം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
പ്രഫുല്ലനയനാഭ്യാം സാ ദൃഷ്ടാ ലോലേക്ഷണാ പ്രിയാ
പുഷ്പിച്ച കണ്ണുകളോടെ, ആവേശഭരിതമായ ദൃഷ്ടിയുള്ള അവളെ പ്രിയൻ കണ്ടു.
തതസ്തേന തദാ രാജ്ഞാ പ്രോക്താ സാ മൃഗലോചനാ
അപ്പോൾ രാജാവ്, മൃഗദൃശ്യുള്ള അവളോടു സംസാരിച്ചു.
തയാ പ്രോക്തം മഹാരാജ ഗമ്യതേഽദ്യ മയാ സഹ
അവൾ പറഞ്ഞു: 'മഹാരാജാവേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം പോകുന്നു.'
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ത്വരമാണോ മുദാന്വിതഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ അതിവേഗം മുന്നോട്ട് പോയി.
പൂജയിത്വാഥ തല്ലിംഗം പക്ഷിയോനിവിമോചനമ്
ശേഷം, അവർ 'പക്ഷിയോണിവിമോചന' എന്ന ശിവലിംഗം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു.
തസ്യാം രാത്രൌ ന സംജാതഃ കുക്കുടോ യാദൃശഃ സദാ
ആ രാത്രി, പതിവുപോലെ കോഴി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല.
രൂപേണ നിര്ജിതഃ കാമസ്തേനാപ്രതിമതേജസാ കോഽയം പ്രഭാവോ യേനാഹം ശാപാന്മുക്തഃ സുദുസ്തരാത് ।। 5.2.21.
സൗന്ദര്യത്തിലും അതുല്യമായ ആകർഷണത്തിലും കീഴടങ്ങി, രാജാവ് വിചാരിച്ചു: 'എന്താണ് ഈ ശക്തി? എങ്ങനെ ഞാൻ ഈ കടക്കാനാവാത്ത ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി?'
പ്രിയാം പപ്രച്ഛ നൃപതിഃ പൂര്ണേന്ദുവദനാം ഭൃശമ്
പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള പ്രിയയോട് രാജാവ് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
അഥ സാ കഥയാമാസ വൃത്താംതം വിസ്തരാന്മുദാ
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ആ സംഭവങ്ങൾ മുഴുവനും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
രാജഞ്ഛാപാദ്വിമുക്തോഽസി ലിംഗസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
'രാജാവേ, ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നിങ്ങൾ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി,' എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു.
തയാ സാര്ദ്ധം യയൌ രാജാ സ്വര്ഗം സുരഗണൈഃ സ്തുതഃ
അവളോടൊപ്പം രാജാവ് ദേവന്മാരാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ട് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
വിഖ്യാതം ദേവി ലോകേഽസ്മിന്സര്വകാമഫലപ്രദമ് തിര്യഗ്യോനിം ന യാസ്യംതി ന വിയോഗോ ഭവിഷ്യതി
'ദേവി, ലോകത്ത് ഇത് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്നവെന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്; ഇവിടെയെത്തുന്നവർക്ക് മൃഗയോണിയിലേക്കു പോകേണ്ടി വരില്ല, വേർപാടും ഉണ്ടാവില്ല.'
ന ചാപി നരകാവാപ്തിര്ന ദുഃഖം ന ജരാ ഭയമ്
'നരകത്തിലേക്കു പോകേണ്ടതില്ല, ദു:ഖവും വൃദ്ധാവസ്ഥയും ഭയവും ഉണ്ടാകില്ല.'
രൂപസൌഭാഗ്യസംപന്നാ ഭവിഷ്യംതി യുഗേയുഗേ തേഷാം കുലേ ച യേ കേചിത്പിതരോ നിരയസ്ഥിതാഃ
'പ്രതിയുഗത്തും അവർ സൗന്ദര്യവും ഭാഗ്യവും നിറഞ്ഞവരായിരിക്കും; അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ പിതാക്കന്മാർ പോലും, എങ്കിൽപോലും നരകത്തിൽ കഴിയുന്നവർ,'
തിര്യഗ്യോനിഗതാ യേ ച പശുയോനിം തു യേ ഗതാഃ
മൃഗജന്മം ലഭിച്ചവരും, പശുജാതിയിലേക്കു ചേർന്നവരും,
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ തിര്യഗ്യോനിര്ന ദൃശ്യതേ
അവനെ കാണുന്നവർക്കു മൃഗജന്മം കാണപ്പെടുന്നില്ല.
ആസീത്പുരാ ബൃഹത്കല്പേ ധര്മ മൂര്തിര്ജനാധിപഃ
ഒരു കാലത്ത് വലിയ കല്പത്തിൽ ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപമായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
സോമസൂര്യാദയോ യസ്യ തേജസാ നിഷ്പ്രഭാഃ കൃതാഃ
അവന്റെ തേജസ്സാൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും പ്രകാശം ഇല്ലാതായി.
യഥേച്ഛാരൂപധാരീ ച സംഗ്രാമേഷ്വപരാജിതഃ
അവൻ ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം സ്വീകരിക്കാനും യുദ്ധങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും തോൽക്കാതിരിക്കാനും കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.
രാജ്ഞസ്തസ്യാഗ്രമഹിഷീ പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീ
ആ രാജാവിന്റെ പ്രധാനഭാര്യ അവന്റെ ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
നൃപോ നൃപസഹസ്രേണ ന കദാചിത്പ്രമുച്യതേ വിസ്മയേനാവൃതമനാ വശിഷ്ഠമൃഷിസത്തമമ്
ആയിരം രാജാക്കന്മാരിൽ ഒരാളായ രാജാവ്, മഹർഷി വശിഷ്ഠനെ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകിയ മനസ്സോടെ ഒരിക്കലും അകന്നിരുന്നില്ല.
ഭഗവന്കേന ധര്മേണ മമ ലക്ഷ്മീരനുത്തമാ
ഭഗവൻ, ഞാൻ ഏത് ധർമ്മം പാലിച്ചതിനാലാണ് ഈ അതുല്യമായ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചത്?
വശിഷ്ഠ ഉവാച പുരാ ത്വമവനീപാഽഽസീഃ ശൂദ്രജാതിസമുദ്ഭവഃ
വശിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് നീ ഒരു രാജാവായിരുന്നു, എന്നാൽ ശൂദ്രജാതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ.
നിവസന്ദുഷ്ടഹൃദയോ വര്ഷാണി സുബഹൂന്യപി
നീ ദുഷ്ടഹൃദയത്തോടെ അനേകം വർഷങ്ങൾ ജീവിച്ചു.
സദാ ബ്രഹ്മസ്വഹാരീ ത്വം സദാ വേദവിനിംദകഃ 5.2.22.
നീ എപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിക്കുകയും, സദാ വേദങ്ങളെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഥ പംചത്വമാപന്നഃ കാലേ നരകമാപ്തവാന്
പിന്നീട്, കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, നീ നരകത്തിൽ എത്തി.