യദാപ്യുക്തം ത്വയാ ദൈന്യാന്മദര്ഥേ ഗച്ഛ നാരദ
എന്റെ കാരണത്താൽ ദുഃഖത്തോടെ നീ പറഞ്ഞത്: 'നാരദാ, പോകൂ' എന്ന്.
സത്യേയം ലൌകികീ ഗാഥാ ന വൃഥാ പരിജായതേ
ഈ ലോകവാക്യം സത്യമാണ്; ഒരിക്കലും വ്യർത്ഥമാകാറില്ല.
അവശ്യമര്ഥീ പ്രാപ്നോതി ഖംഡനാം തുംഡമുംഡനാമ്
ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവശ്യം നിരസനം, അപമാനം, നിന്ദ എന്നിവ അനുഭവിക്കും.
തസ്യാ മേ നിയതസ്ത്വേഷ ഹ്യവമാനഃ പദേപദേ
അവളെ ഞാൻ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അപമാനിച്ചിരിക്കുന്നു, അതു ഉറപ്പാണ്.
നാകുലീനാ വൃഥാചാരാ ന ദുഷ്ടാ ന സമത്സരാ
അവൾ മംഗൂസ് വംശത്തിൽപ്പെട്ടതല്ല, വെറുതെ നടക്കുന്നതുമല്ല, ദുഷ്ടയോ അസൂയയോ ഇല്ലാത്തവളാണ്.
അകുലീനോ വൃഥാചാരോ മാത്സര്യേണാശ്രിതഃ സദാ
ആൾ ഉന്നത വംശത്തിൽപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിൽ, വെറുതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ് എങ്കിൽ, അവൻ എപ്പോഴും അസൂയയിൽ ആകൃതനാണ്.
ആദിത്യസ്ത്വാം വിജാനാതു ഭഗവാന്ദ്വാദശാത്മകഃ
പതിനിരണ്ട് രൂപങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ സൂര്യൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
പൂഷാദേവോ വിജാനാതി ദ്വാദശാത്മാ ദിവാകരഃ
പതിനിരണ്ട് രൂപങ്ങളുള്ള പ്രകാശദായകൻ ആയ പൂഷാദേവൻ നിന്നെ അറിയുന്നു.
യത്തു മാമാഹ കൃഷ്ണേതി മഹാകാലേതി വിശ്രുതഃ 5.2.
എന്നെ കുറിച്ച് 'കൃഷ്ണൻ' എന്നും 'മഹാകാലൻ' എന്നും പ്രശസ്തമായത്,
നിദര്ശനാര്ഥം ന ദ്വേഷാച്ഛ്രുത്വാ തം ക്ഷംതുമര്ഹസി
അത് ഉദാഹരണത്തിനായി പറഞ്ഞതാണ്, വെറുമൊരു വെറുപ്പുകൊല്ല; നീ കേട്ടാൽ ക്ഷമിക്കണം.
മന്യതേ താവദാത്മാനമന്യേഭ്യോ രൂപവത്തമമ്
അവൻ താനാണ് മറ്റുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരൻ എന്ന് കരുതുന്നു.
തദേതരം വിജാനാതി ഹ്യാത്മാനം നേതരം ജനമ്
അവൻ താനാണ് വേറെയെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ അല്ല.
സ നാസ്തികോപ്യുദ്വിജതേ ജനഃ കിം പുനരാസ്തികഃ
അസ്തികനല്ലാത്തവനും ഭയപ്പെടുന്നില്ല; അപ്പോൾ വിശ്വാസിയ്ക്ക് ഭയമുണ്ടാകുമോ?
അനാത്മജ്ഞാസി ഗിരിജേ മൃഡേ പംഡിതമാനിനി
പർവ്വതപുത്രിയേ, നീ ആത്മാവിനെ അറിയുന്നില്ല, എന്നാൽ നീ തന്നെ പണ്ഡിതയെന്ന് കരുതുന്നു, മൃഡേ.
കാഠിന്യം കഷ്ടമഭ്യേതി ധാതുഭ്യോ ബഹുഘാതിതാ
അനേകം പ്രാവശ്യം അടിയേറ്റാൽ ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് കഠിനതയും കഷ്ടവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ഇത്യുക്താഽസി മയാ ദേവി പുനഃ പ്രോക്തം ത്വയാ വചഃ
ഇങ്ങനെ ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; പിന്നെയും നീ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വ്യാലേഭ്യോഽനേകജിഹ്വത്വം ഭസ്മതഃ സ്നേഹവര്ജനമ്
പാമ്പുകളിൽ നിന്ന് പല നാവുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു; ചാരത്തിൽ നിന്ന് സ്നേഹമില്ലായ്മ വരുന്നു.
ശ്മശാനവാസാദ്ഭീരുത്വം നഗ്നത്വം ച ന ലജ്ജയാ
ശ്മശാനത്തിൽ താമസിക്കുന്നത് ഭയത്തെയും, നഗ്നതം ലജ്ജയാൽ അല്ലാത്തതും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഏവം തദാഭവദ്രൌദ്രഃ കലഹോ ഭയകൃച്ഛുഭേ 5.2.
അങ്ങനെ അന്നത്തെ സമയത്ത് ഭയവും കലഹവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഉഗ്രമായ തർക്കം ഉണ്ടായി.
ഭീതാശ്ച ദേവഗംധര്വാ യക്ഷഗംധര്വരാക്ഷസാഃ
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവ്വന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവ്വരും രാക്ഷസന്മാരും ഭയപ്പെട്ടു.
ലിംഗമധ്യാത്സമുത്പന്നാ വാണീ സുഖകരീ ശുഭാ
ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ശുഭമായ സന്തോഷം നൽകുന്ന ശബ്ദം ഉദിച്ചു.
നാമാസ്യ ചക്രുര്ദേവേശാസ്തദാ കലകലേശ്വരമ്
അപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ അവനെ 'കലകലേശ്വരൻ' എന്ന് പേരിട്ടു.
യസ്തമര്ചയതേ ഭക്ത്യാ ദേവം കലകലേശ്വരമ് വിപ്രം കുര്യുര്വരാരോഹേ കലഹോ ന ഭവേദ്ഗൃഹേ
കലയകലേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ വീട്ടിൽ, സുന്ദരിയായവളേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുഗ്രഹം നൽകും; അവിടെയൊരിക്കലും കലഹം ഉണ്ടാകില്ല.
സുശീലാ ഗൃഹിണീ തസ്യ സുരൂപാ സുഭഗാ പ്രിയേ
അവന്റെ ഭാര്യ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവളായിരിക്കും, ആകർഷകവും ഭാഗ്യശാലിയുമാകും, പ്രിയയായവളേ.
യേ പശ്യംതി ചതുര്ദ്ദശ്യാം ദേവം കലകലേശ്വരമ്
ചതുര്ദ്ദശി ദിവസത്തിൽ കലയകലേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നവർ,
ന ച ശത്രുഭയം തേഷാം ജായതേ ഗിരിപുത്രകേ
പർവ്വതപുത്രിയേ, അവർക്കു ശത്രുവിന്റെ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നിര്മാല്യലംഘനാപ്തപാപാന്മുച്യതേ യസ്യ ദര്ശനാത
അവനെ ദർശിച്ചാൽ, ഉപേക്ഷിച്ച നൈവേദ്യം കടന്നുപോകുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന പാപങ്ങൾ പോലും ഒഴിഞ്ഞുപോകും.
തസ്യ പ്രഭാവം സുഭഗം കഥയാമ്യഥ വിസ്തരാത്
ഇനി ഞാൻ അതിന്റെ മഹത്വം, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, വിശദമായി പറയാം.
പുരാ ദേവര്ഷിഗംധര്വാശ്ചാരണാ ഗുഹ്യകാസ്തഥാ
ഒരിക്കൽ ദേവർഷിമാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ചരണമാർ, ഗുഹ്യകർ എന്നിവരും,