ആരാധയധ്വം ദേവേശം ലിംഗം സര്വാര്ഥസാധകമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ശിവനെ, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നല്കുന്ന ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കൂ.
ഉര്വശ്യാ മമ വാക്യേന ഭര്ത്താ പ്രാപ്തഃ പുരൂരവാഃ
ഉർവശിയുടെ വാക്കുപോലെ, പുരൂരവസ് അവളുടെ ഭർത്താവായി.
മഹാകാലവനേ രമ്യേ ലിംഗാരാധനകാമ്യയാ
മഹാകാലവനത്തിലെ ആ മനോഹരമായ കാടിൽ, ലിംഗാരാധനയുടെ ആഗ്രഹത്തോടെ,
രംഭേ പ്രാപ്സ്യസി സൌഭാഗ്യം സ്വര്ഗലോകം യശസ്വിനി
പ്രശസ്തയായ രംഭേ, നീ സൗഭാഗ്യവും സ്വർഗ്ഗലോകവും നേടും.
തസ്മാത്ത്രിവിഷ്ടപം ഗച്ഛ സംഘേനാനേന പൂജിതാ അതോപ്സരേശ്വരഃ ഖ്യാതോ യയൌ ഖ്യാതിം ജഗത്ത്രയേ ।। 5.2.17.
അതിനാൽ, ഈ കൂട്ടത്തിന്റെ ആദരവോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോവൂ; അങ്ങനെ അപ്സരസുകളുടെ നാഥൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായി.
യേ സമാരാധയിഷ്യംതി ഭക്ത്യാ ചാപ്സരസേശ്വരമ്
ആർ ഭക്തിയോടെ അപ്സരസുകളുടെ ഇശ്വരനെ ആരാധിക്കുമോ,
പ്രേരയിഷ്യംതി യേ ലോകേ ദര്ശനാര്ഥം യശസ്വിനി
ലോകത്ത് നിന്നെ കാണാൻ ആളുകളെ അയക്കുന്നവർക്കു, മഹത്വമുള്ളവളേ,
കിം ദാനൈഃ കിം തപോഭിശ്ച കിം യജ്ഞൈര്ബഹുദക്ഷിണൈഃ
എന്തിനാണ് ദാനം, എന്തിനാണ് കഠിനതപസ്സ്, എന്തിനാണ് അനേകം സമ്മാനങ്ങളോടുകൂടിയ യജ്ഞങ്ങൾ?
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ശക്തി ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതാണ്.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ കലഹോ നൈവ ജായതേ
ആളെ കാണുന്നുമാത്രം കലഹം ഉണ്ടാകാത്തവളെ,
സര്വദുഃഖോപശമനം സര്വപാപ പ്രമോചനമ്
എല്ലാ ദുഃഖവും അകറ്റി, എല്ലാ പാപത്തിൽ നിന്നും മോചനം നൽകുന്നവളെ,
മമ ദേവി ത്വയാ സാര്ദ്ധം കലഹഃ സമപദ്യത
ദേവിയേ, നിന്നോടൊപ്പം എനിക്കു പോലും കലഹം സംഭവിച്ചു.
യദാ ത്വം ഹിമശൈലസ്യ ദുഹിതാ വരവര്ണിനി
ഹിമപർവതത്തിന്റെ മകളായ മനോഹരവദനയേ,
വിനിവൃത്തേ വിവാഹേ ച ത്വയാ സാര്ദ്ധം വരാനനേ
വിവാഹം നിർത്തിവെച്ചപ്പോൾ, മനോഹരമുഖിയേ, നിന്നോടൊപ്പം,
നീലോത്പലനിഭപ്രഖ്യാ നീലകുംചിതമൂര്ദ്ധജാ മധ്യേ സമുപവിഷ്ടാസി കൃഷ്ണാംജനസമപ്രഭാ
നീലനിറമുള്ള ഉത്പലപൂവുപോലുള്ള കുരുക്കിയ കേശം, കൃഷ്ണമണിപോലുള്ള തിളക്കം, നടുവിൽ ഇരുന്നവളായി നീ,
കാലി സുംദരി മത്പാര്ശ്വേ വല്ലഭേ ത്വമുപാവിശ
കാളി, സുന്ദരിയേ, പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, എന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കൂ.
ഭുജംഗീവാസിതാ ശുഭ്രേ സംശ്ലിഷ്ടാ ചംദനേ തരൌ
പാമ്പുകൾ ധരിച്ച ശുഭ്രവദനയേ, ചന്ദനവൃക്ഷത്തിൽ ചേർന്ന് നിന്നവളെ,
ഇത്യുക്താസി മയാ ദേവി ഗിരിജേ ചാരുഹാസിനി
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, ദേവിയേ, ഗിരിജേ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ.
യദാ ത്വയാ മദര്ഥേ ഹി പ്രേരിതാ വേദപാരഗാഃ 5.2.
എന്റെ കാരണത്താൽ നീ വേദപാരായണരായവരെ അയച്ചപ്പോൾ,
തദാ ത്വയാ മദര്ഥേഽപി പ്രാര്ഥിതോ ജനകോ മമ
അപ്പോൾ എന്റെ കാരണത്താൽ നീ എന്റെ അപ്പനോടും അപേക്ഷിച്ചു.
യദാപ്യുക്തം ത്വയാ ദൈന്യാന്മദര്ഥേ ഗച്ഛ നാരദ
എന്റെ കാരണത്താൽ ദുഃഖത്തോടെ നീ പറഞ്ഞത്: 'നാരദാ, പോകൂ' എന്ന്.
സത്യേയം ലൌകികീ ഗാഥാ ന വൃഥാ പരിജായതേ
ഈ ലോകവാക്യം സത്യമാണ്; ഒരിക്കലും വ്യർത്ഥമാകാറില്ല.
അവശ്യമര്ഥീ പ്രാപ്നോതി ഖംഡനാം തുംഡമുംഡനാമ്
ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവശ്യം നിരസനം, അപമാനം, നിന്ദ എന്നിവ അനുഭവിക്കും.
തസ്യാ മേ നിയതസ്ത്വേഷ ഹ്യവമാനഃ പദേപദേ
അവളെ ഞാൻ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അപമാനിച്ചിരിക്കുന്നു, അതു ഉറപ്പാണ്.
നാകുലീനാ വൃഥാചാരാ ന ദുഷ്ടാ ന സമത്സരാ
അവൾ മംഗൂസ് വംശത്തിൽപ്പെട്ടതല്ല, വെറുതെ നടക്കുന്നതുമല്ല, ദുഷ്ടയോ അസൂയയോ ഇല്ലാത്തവളാണ്.
അകുലീനോ വൃഥാചാരോ മാത്സര്യേണാശ്രിതഃ സദാ
ആൾ ഉന്നത വംശത്തിൽപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിൽ, വെറുതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ് എങ്കിൽ, അവൻ എപ്പോഴും അസൂയയിൽ ആകൃതനാണ്.
ആദിത്യസ്ത്വാം വിജാനാതു ഭഗവാന്ദ്വാദശാത്മകഃ
പതിനിരണ്ട് രൂപങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ സൂര്യൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
പൂഷാദേവോ വിജാനാതി ദ്വാദശാത്മാ ദിവാകരഃ
പതിനിരണ്ട് രൂപങ്ങളുള്ള പ്രകാശദായകൻ ആയ പൂഷാദേവൻ നിന്നെ അറിയുന്നു.
യത്തു മാമാഹ കൃഷ്ണേതി മഹാകാലേതി വിശ്രുതഃ 5.2.
എന്നെ കുറിച്ച് 'കൃഷ്ണൻ' എന്നും 'മഹാകാലൻ' എന്നും പ്രശസ്തമായത്,
നിദര്ശനാര്ഥം ന ദ്വേഷാച്ഛ്രുത്വാ തം ക്ഷംതുമര്ഹസി
അത് ഉദാഹരണത്തിനായി പറഞ്ഞതാണ്, വെറുമൊരു വെറുപ്പുകൊല്ല; നീ കേട്ടാൽ ക്ഷമിക്കണം.