ചുകോപ ച സുരശ്രേഷ്ഠസ്തസ്യാഃ ശാപം ദദൌ കില തസ്മാത്തു മാനുഷേ ലോകേ ഗച്ഛ ത്വം നിഷ്പ്രഭാ സതീ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രൻ കോപിച്ചു, അവളെ ശപിച്ചു: 'അതിനാൽ നീ മനുഷ്യലോകത്ത് പോകുക, നിന്റെ തേജസ് ഇല്ലാതെ.'
അഥേംദ്രകോപസംക്ഷോഭാത്പതിതാ ഭുവി സാപ്സരാഃ
ഇന്ദ്രന്റെ കോപത്തിൽ വിറെച്ച് ആ അപ്സരസ് ഭൂമിയിൽ വീണു.
കരുണം വിലപംതീ ച കിം മയാ ദുഷ്കൃതം കൃതമ്
വേദനയോടെ അവൾ കരഞ്ഞു: 'ഞാൻ എന്താണ് തെറ്റ് ചെയ്തത്?'
അഥാപ്സരോഗണഃ സര്വഃ സഖീഗണ സമന്വിതഃ തസ്യാഃ ശോകാഗ്നിദാഹേന സംതപ്തോഽപ്സരസാം ഗണഃ
അപ്പോൾ അവളുടെ സഖികളോടൊപ്പം മുഴുവൻ അപ്സരസുകളും ദുഃഖാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
സുസുപ്താ പദ്മിനീ സാഭ്രേ യഥാ നൈവ വിരാജതേ 5.2.17.
മേഘം നിറഞ്ഞ ആകാശത്തിൽ ഉറങ്ങുന്ന താമരപൂവ് പോലെ അവളും തേജസ്സില്ലാതെ കാണപ്പെട്ടു.
സഖീഗണൈഃ പരിവൃതാ രംഭാ ദൃഷ്ടാ വരാനനേ
സഖികൾ ചുറ്റും നിന്നപ്പോൾ, വദനസൗന്ദര്യത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ രംഭയെ അവർ കണ്ടു.
കസ്മാദപ്സരസഃ സദ്യോ ദൃശ്യംതേ ശോകവിഹ്വലാഃ
എന്തുകൊണ്ടാണ് അപ്സരസുകൾ അപ്രത്യക്ഷമായി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയതുപോലെ കാണുന്നത്?
പപ്രച്ഛ ച സമാഗത്യ കസ്മാദപ്സരസോ വരാഃ
അവൾ അടുത്ത് വന്ന് ചോദിച്ചു: 'എന്തുകൊണ്ടാണ് ശ്രേഷ്ഠയായ അപ്സരസുകൾ ഇങ്ങനെ?'
വൃത്താംതം കഥയാമാസുസ്താശ്ച തസ്മൈ പുരാതനമ്
അവർക്ക് ആ പഴയ സംഭവങ്ങൾ അവൾക്ക് പറഞ്ഞു.
ഉപായം കഥയാമാസ ഹിതം താസാം പ്രയത്നതഃ
അവർക്കായി നല്ലൊരു മാർഗം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
ആരാധയധ്വം ദേവേശം ലിംഗം സര്വാര്ഥസാധകമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ശിവനെ, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നല്കുന്ന ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കൂ.
ഉര്വശ്യാ മമ വാക്യേന ഭര്ത്താ പ്രാപ്തഃ പുരൂരവാഃ
ഉർവശിയുടെ വാക്കുപോലെ, പുരൂരവസ് അവളുടെ ഭർത്താവായി.
മഹാകാലവനേ രമ്യേ ലിംഗാരാധനകാമ്യയാ
മഹാകാലവനത്തിലെ ആ മനോഹരമായ കാടിൽ, ലിംഗാരാധനയുടെ ആഗ്രഹത്തോടെ,
രംഭേ പ്രാപ്സ്യസി സൌഭാഗ്യം സ്വര്ഗലോകം യശസ്വിനി
പ്രശസ്തയായ രംഭേ, നീ സൗഭാഗ്യവും സ്വർഗ്ഗലോകവും നേടും.
തസ്മാത്ത്രിവിഷ്ടപം ഗച്ഛ സംഘേനാനേന പൂജിതാ അതോപ്സരേശ്വരഃ ഖ്യാതോ യയൌ ഖ്യാതിം ജഗത്ത്രയേ ।। 5.2.17.
അതിനാൽ, ഈ കൂട്ടത്തിന്റെ ആദരവോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോവൂ; അങ്ങനെ അപ്സരസുകളുടെ നാഥൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായി.
യേ സമാരാധയിഷ്യംതി ഭക്ത്യാ ചാപ്സരസേശ്വരമ്
ആർ ഭക്തിയോടെ അപ്സരസുകളുടെ ഇശ്വരനെ ആരാധിക്കുമോ,
പ്രേരയിഷ്യംതി യേ ലോകേ ദര്ശനാര്ഥം യശസ്വിനി
ലോകത്ത് നിന്നെ കാണാൻ ആളുകളെ അയക്കുന്നവർക്കു, മഹത്വമുള്ളവളേ,
കിം ദാനൈഃ കിം തപോഭിശ്ച കിം യജ്ഞൈര്ബഹുദക്ഷിണൈഃ
എന്തിനാണ് ദാനം, എന്തിനാണ് കഠിനതപസ്സ്, എന്തിനാണ് അനേകം സമ്മാനങ്ങളോടുകൂടിയ യജ്ഞങ്ങൾ?
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ശക്തി ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതാണ്.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ കലഹോ നൈവ ജായതേ
ആളെ കാണുന്നുമാത്രം കലഹം ഉണ്ടാകാത്തവളെ,
സര്വദുഃഖോപശമനം സര്വപാപ പ്രമോചനമ്
എല്ലാ ദുഃഖവും അകറ്റി, എല്ലാ പാപത്തിൽ നിന്നും മോചനം നൽകുന്നവളെ,
മമ ദേവി ത്വയാ സാര്ദ്ധം കലഹഃ സമപദ്യത
ദേവിയേ, നിന്നോടൊപ്പം എനിക്കു പോലും കലഹം സംഭവിച്ചു.
യദാ ത്വം ഹിമശൈലസ്യ ദുഹിതാ വരവര്ണിനി
ഹിമപർവതത്തിന്റെ മകളായ മനോഹരവദനയേ,
വിനിവൃത്തേ വിവാഹേ ച ത്വയാ സാര്ദ്ധം വരാനനേ
വിവാഹം നിർത്തിവെച്ചപ്പോൾ, മനോഹരമുഖിയേ, നിന്നോടൊപ്പം,
നീലോത്പലനിഭപ്രഖ്യാ നീലകുംചിതമൂര്ദ്ധജാ മധ്യേ സമുപവിഷ്ടാസി കൃഷ്ണാംജനസമപ്രഭാ
നീലനിറമുള്ള ഉത്പലപൂവുപോലുള്ള കുരുക്കിയ കേശം, കൃഷ്ണമണിപോലുള്ള തിളക്കം, നടുവിൽ ഇരുന്നവളായി നീ,
കാലി സുംദരി മത്പാര്ശ്വേ വല്ലഭേ ത്വമുപാവിശ
കാളി, സുന്ദരിയേ, പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, എന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കൂ.
ഭുജംഗീവാസിതാ ശുഭ്രേ സംശ്ലിഷ്ടാ ചംദനേ തരൌ
പാമ്പുകൾ ധരിച്ച ശുഭ്രവദനയേ, ചന്ദനവൃക്ഷത്തിൽ ചേർന്ന് നിന്നവളെ,
ഇത്യുക്താസി മയാ ദേവി ഗിരിജേ ചാരുഹാസിനി
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, ദേവിയേ, ഗിരിജേ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ.
യദാ ത്വയാ മദര്ഥേ ഹി പ്രേരിതാ വേദപാരഗാഃ 5.2.
എന്റെ കാരണത്താൽ നീ വേദപാരായണരായവരെ അയച്ചപ്പോൾ,
തദാ ത്വയാ മദര്ഥേഽപി പ്രാര്ഥിതോ ജനകോ മമ
അപ്പോൾ എന്റെ കാരണത്താൽ നീ എന്റെ അപ്പനോടും അപേക്ഷിച്ചു.