ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവീ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ഐശ്വര്യം ജായതേ നൃണാമ്
അവനെ കണ്ടു മാത്രം മനുഷ്യർക്കു ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.
തുഹുംഡേന പുരാ ദേവി സര്വേ ഹ്യുപദ്രുതാഃ സുരാഃ
ദേവി, പഴയകാലത്ത് തുഹുണ്ടൻ എന്ന അസുരൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു.
നംദനാഖ്യം വനം സര്വം തദധീനമഭൂത്കില
ആ നന്ദനവനം മുഴുവൻ അവന്റെ അധികാരത്തിലായിരുന്നു.
ഉച്ചൈഃശ്രവസസംജ്ഞം തു ഹൃതവാന്ദാനവേശ്വരഃ
ഉച്ചൈശ്രവസ് എന്ന കുതിരയെ ദാനവാധിപൻ കവർന്നു.
സ്വര്ഗമാര്ഗഃ ഖിലീഭൂതസ്തദ്ഭയേന ഹ്യഭൂത്സതി
അവനെ ഭയന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി തടസ്സപ്പെട്ടു.
തസ്മിന്കാലേ ച കാലജ്ഞോ നാരദോഽഥ മഹാമുനിഃ
അപ്പോഴാണ് കാലത്തെ അറിയുന്ന മഹാമുനിയായ നാരദൻ അവിടെ എത്തിയത്.
ദേവൈര്നമസ്കൃതഃ സോഽഥ പൂജിതശ്ച യഥാവിധി
ദേവന്മാർ അവനെ യഥാവിധി ആദരപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു പൂജിച്ചു.
പപ്രച്ഛുരഥ തേ മംത്രം നാരദം മുനിസത്തമമ്
ശേഷം ദേവന്മാർ, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദനോടു വേണ്ട മാർഗ്ഗം ചോദിച്ചു.
ഈദൃക്കാലേ സമായാതേ കിം കര്ത്തവ്യം മഹാമുനേ
"ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ഥിതി വന്നപ്പോൾ, മഹാമുനി, എന്ത് ചെയ്യണം?"
മുഹൂര്തം ധ്യാനമാലംബ്യ കിംചിന്മീല്യ ച ലോചനേ 5.2.16.
ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ച്, കണ്ണുകൾ അല്പം അടച്ച്,
മഹാകാലവനേ രമ്യേ ശീഘ്രം ഗച്ഛംതു വിഹ്വലാഃ സേവധ്വം പരമം ലിംഗമീശാനേശ്വരസംജ്ഞകമ്
"നിങ്ങൾ വിഷമിച്ചിട്ടും വേഗത്തിൽ മനോഹരമായ മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോകൂ; അവിടെ ഈശാനേശ്വര എന്ന പരമമായ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കൂ."
പുരാ ചേശാനകല്പേ തു ഈശാനേന സുഖേന ഹി ഉത്തമാംഗപദം ലബ്ധം ശംകരസ്യ ച മൂര്ദ്ധനി
"പഴയ ഈശാനയുഗത്തിൽ ഈശാനന്റെ കൃപയാൽ, ശങ്കരന്റെ തലയിൽപോലും ഉന്നതമായ സ്ഥാനം ലഭിച്ചിരുന്നു."
തസ്യാരാധനമാത്രേണ മനോഽഭീഷ്ടം ഹി ലഭ്യതേ
"അവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കും."
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദേവാ മുദിതമാനസാഃ
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ഈശാനേശാന ഈശാന തത്പുരുഷ നമോഽസ്തു തേ
"ഈശാനേശാനേ, ഈശാനാ, തത്പുരുഷാ, നിനക്കു വന്ദനം!"
ത്ര്യക്ഷ ഭര്ഗ മഹാദേവ ഉമാകാംത നമോനമഃ
"മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, പ്രകാശമുള്ളവനേ, മഹാദേവനേ, ഉമയുടെ പ്രിയനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം!"
നമഃ ശംഭോ നമോ രുദ്ര വിരൂപാക്ഷ നമോനമഃ
"ശംഭുവിന് വന്ദനം, രുദ്രനേ, വിരൂപാക്ഷനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം!"
സ്ഥാവരാണി ച ഭൂതാനി ജംഗമാനി ചരാണി ച
സ്ഥാവരങ്ങളായ ജീവികളും, ഭൂതങ്ങളും, സഞ്ചരിക്കുന്നവയും,
ശിരസ്തേ ഗഗനം ദേവാ നേത്രേ ശശിദിവാകരൌ
ദേവന്മാരേ, ആകാശം നിങ്ങളുടെ തലയും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളുമാണ്.
ബാഹവസ്തേ ദിശഃ സര്വാഃ കുക്ഷിശ്ചൈവ മഹാര്ണവഃ 5.2.16.
നിന്റെ കൈകൾ എല്ലാ ദിക്കുകളും ആകുന്നു, നിന്റെ വയറു മഹാസമുദ്രം തന്നെയാണ്.
ഇംദ്രസോമാഗ്നിവരുണാ ദേവാസുരമഹോരഗാഃ
ഇന്ദ്രൻ, സോമൻ, അഗ്നി, വരുണൻ, ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ ഇവർ എല്ലാവരും—
ത്വയാ വ്യാപ്താനി ഭൂതാനി സര്വാണി ഭുവനേശ്വര
ഭൂവനങ്ങളുടെ അധിപതിയായോ, എല്ലാ ജീവികളും നിന്നാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഭയാനാമപനേതാസി ത്വമേകഃ ശത്രുസൂദനഃ
ഭയങ്ങൾ നീക്കുന്നവനും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനും നീ ഒരാളാണ്.
ന ച വിക്രമണൈര്ദേവ നിര്വാണമഗമത്പരമ്
ദേവാ, അവരുടെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങൾക്കു ശേഷവും പരമ മോക്ഷം അവർക്ക് ലഭിച്ചില്ല.
ആരാധയിത്വാ സര്വേ തേ നമസ്യംതി ച സര്വശഃ
അവരൊക്കെയും നിന്നെ ആരാധിച്ച് എല്ലാ വിധത്തിലും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ധൂമാവൃതാ മഹാ ജ്വാലാ യയാ ദഗ്ധഃ സ ദാനവഃ
പുകകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ട വലിയ ജ്വാലയിൽ ആ ദാനവൻ ദഹിച്ചുപോയി.
സ്വാധികാരാംശ്ച സംപ്രാപുര്ലിംഗസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവർക്ക് തങ്ങളുടെ അധികാരങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
ഐശ്വര്യശീലമസ്യാസ്തീത്യസ്മാകം ച വിനിശ്ചിതമ്
ഈവന്റെ സ്വഭാവം ഐശ്വര്യമാണ് എന്നതിൽ ഞങ്ങൾ ഉറപ്പാണ്.
ഈശാനേശ്വരസംജ്ഞം തു യേ സമാരാധയംതി ച
ഈശാനനും ഈശ്വരനും എന്നറിയപ്പെടുന്നവനെ ആരാർദ്ധിച്ചാലും—