സോമവാരേര്കവാരേ ച സ്നാത്വാ തസ്യാം സമാഹിതഃ
തിങ്കളാഴ്ചയോ ഞായറാഴ്ചയോ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് മനസ്സോടെ ചെയ്യുമ്പോൾ
രാജസൂയസഹസ്രസ്യ വാജപേയശതസ്യ ച 5.2.14.
ആയിരം രാജസൂയയാഗത്തിൻ്റെയും നൂറ് വാജപേയയാഗത്തിൻ്റെയും ഫലം ലഭിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ഇതിന്റെ മഹത്വം പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, ദേവി.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ യശഃ കീര്തിശ്ച ജായതേ
ആളെ ദർശിക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ പ്രശസ്തിയും കീർത്തിയും ഉണ്ടാകുന്നവൻ
ആസീദ്രാജാ പുരാ ദേവി ഇംദ്രദ്യുമ്നോ മഹീപതിഃ
പണ്ടൊരു രാജാവായിരുന്നുവല്ലോ, ദേവി, ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ എന്ന ഭൂമിയുടെ അധിപൻ.
ദൃഷ്ട്വാ സോഽഥ ബഹൂന്യജ്ഞാന്ഭൂമൌ പ്രചുരദക്ഷിണാന്
അവൻ ഭൂമിയിൽ അനേകം യാഗങ്ങൾ, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ ഉള്ളവ, കണ്ടു.
സ ചാഥ പ്രത്യുതഃ സ്വര്ഗാന്നഷ്ടകീര്തിര്യദാ ക്ഷിതൌ പതിതശ്ചിംതയാമാസ ഭ്രശം ശോകപരിപ്ലുതഃ
പിന്നീട് സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു, കീർത്തി നഷ്ടപ്പെട്ട്, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി അവൻ ആലോചിച്ചു.
കൃതസ്യ കര്മണസ്ത്വത്ര ഭുജ്യതേ യത്ഫലം ദിവി
ഇവിടെ ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം സ്വർഗത്തിൽ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു.
സോഽത്ര ദോഷോ മതസ്തസ്യാമതസ്തത്പതനം ച യത്
ഇത് ഒരു ദോഷം എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ വീണത്.
സ്വര്ഗഭാജോ ഭവംതീഹ യാവത്കീര്തിശ്ച ജായതേ യാവത്സ ശബ്ദോ ഭവതി താവത്പുരുഷ ഉച്യതേ
ഇവിടെ സ്വർഗം ലഭിക്കുന്നവർക്ക് അവരുടെ കീർത്തി നിലനിൽക്കുന്നത്രേ; പേരും പ്രശസ്തിയും നിലനിൽക്കുന്നവരെ ആളെന്നു വിളിക്കും.
അകീര്തിഃ കീര്ത്ത്യതേ യസ്യ ലോകേ ഭൂതസ്യ കസ്യചിത്
ലോകത്ത് ആരെങ്കിലും മരിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ദുർകീർത്തി പറയപ്പെടുമ്പോൾ
തസ്മാത്കല്യാണവൃത്തഃ സ്യാദന്യഥാ പതനം ഭുവി
അതിനാൽ നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തണം; ഇല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ച വരും.
അത്യംതം ശ്ലാഘയാമ്യത്ര കീര്ത്തിം സ്വര്ഗകരാം പരാമ് 5.2.15.
സ്വർഗം നൽകുന്ന ഉത്തമമായ കീർത്തിയെ ഞാൻ വളരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
യാവത്കീര്ത്തിര്മനുഷ്യാണാം വര്ത്തതേ ഭുവി ചാക്ഷയാ
മനുഷ്യരുടെ കീർത്തി ഭൂമിയിൽ ക്ഷയിക്കാതെ നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച്
ന സ്വേദോ ന ച ദൌര്ഗംധ്യം പുരീഷം മൂത്രമേവ വാ ഉഹ്യംതേ തേ വിമാനൈശ്ച നാനാഭരണഭൂഷിതാഃ
അവർക്കു വിയർപ്പ് ഇല്ല, ദുർഗന്ധം ഇല്ല, മലമൂത്രം ഒന്നും ഇല്ല; അവർ വിവിധാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന രഥങ്ങളിൽ കയറി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഏവം വിമൃശ്യ നൃപതിരിംദ്രദ്യുമ്നോ വരാനനേ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചാണ് രാജാവായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ, മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവളേ,
യത്ര തേപേ തപസ്തീവ്രം മാര്കണ്ഡേയോ മഹാമുനിഃ പപ്രച്ഛ വിനയോപേതസ്തമൃഷിം ശംസിതവ്രതമ്
മഹാമുനിയായ മാർകണ്ടേയൻ കടുത്ത തപസ്സ് ചെയ്ത സ്ഥലത്ത് ചെന്നു, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്ന ആ ഋഷിയെ വിനയപൂർവ്വം സമീപിച്ച് ചോദിച്ചു.
വിദിതാസ്തവ ധര്മജ്ഞ ദേവദാനവരാക്ഷസാഃ
നീ ധർമ്മം അറിയുന്നവനല്ലേ, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും എല്ലാം നിനക്ക് അറിയാം.
ന തേഽസ്ത്യവിദിതം കിഞ്ചിദസ്മിഁല്ലോകേ ദ്വിജോത്തമ കഥം കീര്ത്തിര്ധ്രുവാ ലോകേ ജായതേ കിം തപഃഫലാത്
ഇഹലോകത്തിൽ നിന്നെ അറിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല, മഹാനായ ദ്വിജനേ; ലോകത്തിൽ സ്ഥിരമായ കീർത്തി എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? തപസ്സിന്റെ ഫലം എന്താണ്?
യാവത്കീര്തിര്ഭൂമിസംസ്ഥാ താവദ്വസ സുരൈഃ സഹ
ഭൂമിയിൽ കീർത്തി നിലനിൽക്കുന്നവരെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം വസിക്കാൻ സാധിക്കും.
കല്കലേശ്വരദേവസ്യ സമീപേ വാമ ഭാഗതഃ
കൽക്കലേശ്വരദേവന്റെ ഇടതുവശത്താണ്,
തസ്യാഭ്യര്ചനമാത്രേണ ലപ്സ്യസേ കീര്തിമുത്തമാമ്
അവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ ഉത്തമമായ കീർത്തി നിനക്ക് ലഭിക്കും.
ഗത്വാ സ പൂജയാമാസ തല്ലിംഗം കീര്തിതം ത്വിദമ് 5.2.15.
അവിടെ ചെന്നു, ആ പ്രശസ്തമായ ലിംഗത്തെ രാജാവ് പൂജിച്ചു.
അന്തരിക്ഷേ വിമാനസ്ഥാ പ്രോചുര്വാചം നരാധിപമ്
ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന രഥങ്ങളിൽ ഇരുന്നവർ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു:
അദ്യപ്രഭൃതി രാജേംദ്ര ലിംഗം ത്വന്നാമ നാമതഃ
ഇന്ന് മുതൽ, രാജാവേ, ഈ ലിംഗം നിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നേശ്വരം ദേവം പൂജയിഷ്യംതി യേ നരാഃ
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നേശ്വരനായി ഈ ദൈവത്തെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ,
സ്വര്ഗം യാസ്യംതി തേ ഹൃഷ്ടാഃ സ്തൂയമാനാഃ സുരര്ഷിഭിഃ
അവർ സന്തോഷത്തോടെ, ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും പാടിപ്പുകഴ്ത്തി, സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.
ദര്ശനം യേ കരിഷ്യംതി ലോഭാദ്വാപി പ്രസംഗതഃ
ആ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും, ആഗ്രഹം കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ യാദൃശ്ചികമായോ, കണ്ടാൽ,
ന സ്വര്ഗാത്പതനം തേഷാം യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദ്ദശ തേ കുലം താരയിഷ്യംതി മാതൃകം പൈതൃകം സദാ
പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഉണ്ടാകുന്നവരെ അവർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീഴുകയില്ല; അമ്മയുടെ വംശത്തെയും അച്ഛന്റെ വംശത്തെയും അവർ രക്ഷിക്കും.
ഇത്യുക്താ ത്രിദശാഃ സര്വേ ലിംഗം സംപൂജ്യ യത്നതഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർക്കൊക്കെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അവർ എല്ലാവരും ആ ലിംഗത്തെ അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു.