കഥയാമാസുരത്യുഗ്രം യഥാ രുദ്ധം ജഗത്ത്രയമ്
അവർ അത്യന്തം ഉഗ്രതയോടെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളും എങ്ങനെ തടയപ്പെട്ടുവെന്ന് വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
യൂയം വ്രതധരാ ഭൂത്വാ കപാലൈശ്ച വിഭൂഷിതാഃ 5.2.12.
നിങ്ങൾ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, കപാലങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരായി,
ഭസ്മഭൂഷിതസര്വാംഗാഃ ക്ഷുദ്രഘംടാവിരാജിതാഃ ഗച്ഛധ്വം ബ്രഹ്മണാ സാര്ദ്ധം പാദബദ്ധൈശ്ച നൂപുരൈഃ
ശരീരം മുഴുവൻ ഭസ്മം പുരട്ടി, ചെറു മണികൾ അണിഞ്ഞ്, കാലിൽ നൂപുരങ്ങൾ കെട്ടി, ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം പോകുവിൻ.
അഥ തേ ലോകപാലാശ്ച ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണസ്യ ഭാഷിതമ്
അപ്പോൾ ലോകപാലന്മാർ കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു,
തത്ര ദൃഷ്ടം മഹല്ലിംഗം തേജസാം രാശിമദ്ഭുതമ്
അവിടെ അവർ അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശരാശിയുള്ള മഹത്തായ ലിംഗം കണ്ടു.
തതസ്തു തസ്യ ലിംഗസ്യ വഹ്നിജ്വാലാ വിനിഃസൃതാ
അതിനുശേഷം ആ ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് തീയുടെ ജ്വാല പുറത്ത് വന്നു.
ജ്ഞാത്വാ ലിംഗസ്യ മാഹാത്മ്യം നാമ ചക്രുഃ സമാഹിതാഃ
ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കി, അവർ ഏകാഗ്രതയോടെ അതിന് ഒരു പേര് നൽകി.
ലോകപാലേശ്വരോനാമ ഖ്യാതിം യാസ്യതി ഭൂതലേ സ്വസ്വസ്ഥാനം ഗതാ ദിവ്യം യഥാപൂര്വം മുദാന്വിതാഃ
ലോകപാലേശ്വരൻ എന്ന പേര് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമാകും; അവരവരുടെ ദൈവിക സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മുമ്പുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങി.
യേ പശ്യംതി നരാ ദേവി ലോകപാലേശ്വരം ശിവമ്
ദേവി, ലോകപാലേശ്വരൻ ശിവനെ ആരെങ്കിലും ദർശിച്ചാൽ,
ന ദാരിദ്ര്യം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം തഥാ
അവർക്ക് ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും സമയത്തിന് മുമ്പുള്ള മരണവും ഉണ്ടാകില്ല.
യോ യമുദ്ദിശ്യ വൈ കാമം ദര്ശനം തു കരിഷ്യതി
ആരെങ്കിലും പ്രത്യേകമായ ഒരു ആഗ്രഹത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ ദർശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,
അശ്വമേധസ്യ യജ്ഞസ്യ സമ്യഗിഷ്ടസ്യ യത്ഫലമ് 5.2.12.
ശുദ്ധമായി ആചരിച്ച അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലമത്രേ,
പ്രസംഗേനാപി യഃ പശ്യേല്ലോകപാലേശ്വരം ശിവമ്
ലോകപാലേശ്വരൻ ശിവനെ യാദൃശ്ചികമായി കാണുന്നവർക്കും,
സംക്രാംതൌ സോമവാരേ ച ചതുര്ദശ്യാം വിശേഷതഃ
പ്രത്യേകിച്ച് സംക്രാന്തിയിലും, തിങ്കളാഴ്ചയിലും, ചതുര്ദശിയിലും,
തേ ദുര്ദ്ധര്ഷാ ഭവംതീഹ ശത്രൂണാം സംഗരേ തഥാ
അവർ ശത്രുക്കളോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവരാകും,
ക്രമേണ വാരുണം ലോകം ധനദസ്യ യഥാസുഖമ്
പിന്നീട്, തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ വരുണന്റെ ലോകത്തോ കുബേരന്റെ ലോകത്തോ എത്തും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മഹത്വം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സൌഭാഗ്യം ജായതേ ശുഭമ്
അവനെ ഒറ്റനോട്ടം കണ്ടാൽ തന്നെ ശുഭമായ ഭാഗ്യം ജനിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മണോ ധ്യായമാനസ്യ പ്രജാകാമസ്യ പാര്വതി അലംകാരാവൃതഃ കാംതോ ദിവ്യമംഡനമംഡിതഃ
സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഭംഗിയുള്ളവനും ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതനുമായ ഒരാൾ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ പരമം ദിവ്യം കാംതം സൌഭാഗ്യശോഭിതമ്
അവനെ അത്യന്തം ദിവ്യനും മനോഹരനും ഭാഗ്യപ്രഭയുള്ളവനുമായി കണ്ടപ്പോൾ,
കോ ഭവാന്കിം നിമിത്തം തു ഇഹ വാ കിമുപാഗതഃ
നീ ആരാണ്? എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? എന്താണ് കാരണം?
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രോക്തം തേനൈവ സാദരമ് പ്രജാപതേ മഹാഭാഗ കിം കരോമി ദിശസ്വ മാമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ആദരപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: 'പ്രജാപതേ, മഹാഭാഗനേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കൂ.'
ബ്രഹ്മോവാച മയാ തു സൃഷ്ടികാമേന യേ പ്രജാപതയഃ കൃതാഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ ഞാൻ പല പ്രജാപതിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ത്വമഗ്രണീഃ പ്രജാസര്ഗേ ത്വദധീനമിദം ജഗത്
പ്രജാസൃഷ്ടിയിൽ നീ മുൻപന്തിയിലാണ്; ഈ ലോകം നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ഇത്യുക്തോ ബ്രഹ്മണാ ദേവി ജഗാമാദര്ശനം സ്മരഃ
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവി, സ്മരൻ അവിടെ നിന്ന് അദൃശ്യമായി.
മദ്വചോ ന കൃതം യസ്മാദ്ഭവനേത്രോദ്ഭവാഗ്നിനാ ബ്രഹ്മാണം പ്രണതോ ഭൂത്വാ പ്രഹ്വഃ പ്രാംജലിരബ്രവീത്
എന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ചില്ലാത്തതിനാൽ, നിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച്, അവൻ ബ്രഹ്മാവിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ച് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു.
പ്രസീദ ദേവദേവേശ അനന്യഗതികേ മയി 5.2.13.
ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ദയവായി കരുണ കാണിക്കൂ; എനിക്ക് മറ്റൊരു ആശ്രയവുമില്ല.
യസ്മാത്തേ ഭക്തിരതുലാ മമോപരി മഹാമതേ
നിന്റെ അനുപമമായ ഭക്തി എന്നിൽ ഉള്ളതിനാൽ, മഹാമതിയേ,
കാമിനീനാം കടാക്ഷേഷു കേശപാശേഷു ചൈവ ഹി
സ്ത്രീകളുടെ കണികാഴ്ചകളിലും അവരുടെ മുടിയിലും,
വസംതേ കോകിലാലാപേ ജ്യോത്സ്നായാം ജലദാഗമേ
വസന്തകാലത്തും, കുയിലിന്റെ പാട്ടിലും, ചന്ദ്രികയിലും, മേഘങ്ങൾ വരുമ്പോഴും,