സര്പശ്ച കംബലോനാമ ലോകം പൈതാമഹം ഗതഃ
കംബല എന്ന പാമ്പ് പിതൃലോകത്തേക്ക് പോയി.
യമുനാംഭസി സംലീനഃ കാലിയോ ഭയവിഹ്വലഃ
ഭയത്താൽ വിറച്ച് കാളിയ പാമ്പ് യമുനാനദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒളിച്ചു.
ഏവം തേ സര്പരാ ജാനോ നാഗാഃ സുസ്മിതശോഭനേ ധൃതരാഷ്ട്രസ്തഥാ നാഗഃ പ്രയാഗമഗമത്പ്രിയേ
ഇങ്ങനെ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, എല്ലാ പാമ്പരാജാക്കളും നാഗന്മാരും, ധൃതരാഷ്ട്രനെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, പ്രയാഗത്തിലേക്ക് പോയി.
പ്രണമ്യ തമഥോവാച മാതുരുത്സംഗസംസ്ഥിതാഃ
അവൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരുന്നു, അവനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു.
മാത്രാ ശപ്താ വയം ദേവ ക്രുദ്ധയാ തവ സംനിധൌ
ദേവാ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ അമ്മ കോപത്തോടെ ഞങ്ങളെ ശപിച്ചു.
സര്പസത്രോ ഹി ഭവിതാ രാജ്ഞോ ജന്മേജയസ്യ ച ।। 5.2.10.
രാജാവായ ജനമേജയൻ പാമ്പുകളെ അർപ്പിക്കുന്ന യാഗം നടത്തും.
ത്വം ച വത്സ മമാദേശാന്മഹാകാലവനം വ്രജ
എന്റെ മകനേ, എന്റെ കല്പന പ്രകാരം നീ മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോ.
സമാരാധയ ദേവേശം മഹാമായാസമീപതഃ
മഹാമായയുടെ സമീപത്ത് ദേവാദിദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കു.
തത്ര ഗത്വാഥ കര്കോടഃ സ്വയം ദേവി സമാഹിതഃ തസ്യ തുഷ്ടോഥ ദേവേശോ വരം പ്രാദാദ്യ ശസ്വിനി
അവിടെ കർക്കോടൻ മനസ്സോടെ പോയി; ദേവാദിദേവൻ സന്തോഷിച്ചു അവനു ഒരു വരം നൽകി.
യേ ദംദശൂകാഃ ക്രൂരാശ്ച പാപാചാരാ വിഷോല്ബണാഃ
ക്രൂരവും ദുഷ്ടവൃത്തിയുമുള്ള വിഷം നിറഞ്ഞ ദണ്ഡശൂക പാമ്പുകൾ—
ഭക്ത്യാ തവാദ്യ തുഷ്ടോസ്മി ത്വം മേ സായുജ്യതാം വ്രജ
ഇന്ന് നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനായി; നീ എന്നോടൊപ്പം ഐക്യം നേടും.
കര്കോടകേശ്വരഃ ഖ്യാതസ്തതോ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം മഹേശ്വരൻ കർക്കോടകേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
യസ്തം പൂജയതേ ദേവം ഭക്ത്യാ യുക്തോ ഹി മാനവഃ
ആ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—
വ്യാധിതോ വ്യാധിതോ മുക്തോ ദുഃഖീ ദുഃഖാത്പ്രമുച്യതേ
രോഗികൾ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ദുഃഖികൾ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് വിടുതൽ നേടും.
നിയമേന പ്രപശ്യംതി യേ ച കര്കോടകേശ്വരമ്
നിത്യമായി കര്ക്കോടകേശ്വരനെ ദര്ശിക്കുന്നവര്
പംചമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം യേ പശ്യംതി രവേര്ദിനേ 5.2.10.
അവനേ സൂര്യന്റെ ദിവസമായ അഞ്ചാംതിയ്യിലും പതിനാലാംതിയ്യിലും ദര്ശിക്കുന്നവര്
യാ നാരീ ദുര്ഭഗാ സാപി സൌഭാഗ്യം ലഭതേ സദാ ശിശുഗ്രഹാശ്ച നശ്യംതി നാപമൃത്യുഭയം ഭവേത്
ദുരദൃശയുള്ള സ്ത്രീയേക്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാഗ്യം ലഭിക്കും; കുട്ടികളിലെ രോഗങ്ങള് ഇല്ലാതാകും, അകാലമരണഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യംയം കാമമഭിധ്യായേന്മന സാ ഭക്തിമാന്നരഃ
ഭക്തിയോടെ മനസ്സില് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് ഇഷ്ടവും ആള്ക്ക് ലഭിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ ശക്തി നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച ലിംഗമേകാദശം വിദ്ധി ദേവി സിദ്ധേശ്വരം ശുഭമ്
ശ്രീമഹാദേവന് പറഞ്ഞു: ദേവി, പതിനൊന്നാമത്തെ ലിംഗം സിദ്ധേശ്വരമെന്നു അറിക.
ദേവ ദാരുവനേ പൂര്വം വിപ്രാ യോഗസമന്വിതാഃ
മുന്പ് ദാരുവനത്തില് യോഗശക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാര് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശാകാഹാരാ നിരാഹാരാഃ പര്ണാഹാരാസ്തഥാപരേ
ചിലര് പച്ചക്കറികള് മാത്രം കഴിച്ചു, ചിലര് ഒന്നും കഴിക്കാതെ, മറ്റുചിലര് ഇലകള് മാത്രം കഴിച്ചു.
കേചിദ്വീരാസനരതാ ധൂമ്രപാനരതാഃ പരേ
ചിലര് വീരാസനത്തില് താല്പര്യം കാണിച്ചു, മറ്റുചിലര് പുകവലി ആസ്വദിച്ചു.
കൃച്ഛ്രചാംദ്രായണാദീനി കുര്വന്ത്യന്യേ സമാഹിതാഃ
മറ്റുചിലര് കൃച്ഛ്രം, ചാന്ദ്രായണം പോലുള്ള കഠിനവ്രതങ്ങള് അനുഷ്ഠിച്ചു.
ദുഃഖാര്ത്താശ്ചിംതയാമാസുഃ കഥം സിദ്ധിര്ഭവിഷ്യതി
വേദനയാല് പീഡിതരായി, എങ്ങനെ സിദ്ധി ലഭിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു.
വ്യര്ഥാ ശ്രുതിസ്തഥാ ജാതാ യാ ഗീതാ മുനിഭിഃ പുരാ
മുനികള് പാടിയ ശാസ്ത്രം അപ്രയോജനകരമായിത്തീർന്നു.
അംജനം ഗുടികാ ചൈവ പാദുകാഗമനം തഥാ
കണ്ണിന് കാജല്, ഗുളികകള്, ചപ്പലുകള് ധരിച്ച് നടക്കല് എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം തേഽചിംതയസിദ്ധാഃ പരമാമര്ഷപൂരിതാഃ
ഇങ്ങനെ, ആലോചനയില് പ്രാവീണ്യം നേടിയവര് അത്യന്തം കോപഭരിതരായി.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു വാഗുവാചാശരീരിണീ 5.2.11.
അത് സമയത്ത് തന്നെ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.
മാഽവമന്യധ്വമാര്യാ ഹി ശ്രുതിര്വ്യര്ഥാ മഹീതലേ
ആര്യന്മാരേ, ഭൂമിയില് ശാസ്ത്രം ഫലപ്രദമല്ലെന്നു അവമതിക്കരുത്.