താസാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ അവമാ നാത്തദാ ത്വയാ
അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും നീ അന്ന് അപമാനിതയെന്ന് തോന്നിയില്ല.
അഥ താഃ ശോകസംതപ്താ ഗതാ യത്ര പ്രജാപതിഃ
അതിനുശേഷം, ദുഃഖത്തിൽ കത്തിയ അവർ പ്രജാപതിയുടെ അടുക്കൽ പോയി.
തച്ഛുത്വാ ദാരുണം വാക്യം ദക്ഷോ നോവാച കിംചന
അവരുടെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും ദക്ഷൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
മയാ ദൃഷ്ടാ യദാ ദേവി ഭൂമൌ പംചത്വമാഗതാ
ദേവിയേ, ഭൂമിയിൽ നീ ജീവൻ വിട്ടുകിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ—
തേ ഗത്വാഥ ഗണാ രൌദ്രാഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ മുമുചുഃ ശരവര്ഷാണി കുര്വംതോ ഭൈരവാന്രവാന്
പിന്നീട്, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും വരുന്ന ഭീകരമായ ഗണങ്ങൾ അമ്പുകൾ മഴപോലെ പ്രക്ഷിപ്തമാക്കി ഭയാനകമായ ചീന്തലുകൾ മുഴക്കി.
തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ വസവഃ സഹ ഭാസ്കരൈഃ 5.2.9.൧
അതിനുശേഷം, എല്ലാ ദേവതകളും വസുക്കളും സൂര്യന്മാരും കൂടി ഒന്നിച്ചു.
യുദ്ധായ ച വിനിഷ്ക്രാംതാ മുമുചുഃ സായകാന്സിതാന് മുമുചുഃ ശരവര്ഷാണി വാരിധാരാ യഥാ ഘനാഃ
അവർ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ പ്രക്ഷിപ്തമാക്കി, മേഘങ്ങൾ മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു.
തേഷാം മധ്യേ ഗണോ നാമ വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ
അവരുടെ ഇടയിൽ വീരഭദ്രൻ എന്ന മഹാബലശാലിയായ ഒരു ഗണനുണ്ടായിരുന്നു.
സ തു തേന പ്രഹാരേണ വിസംജ്ഞോ നിഷസാദ ഹ
ആ പ്രഹാരത്തിൽ അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു ഇരുന്നുവീണു.
സ ഹതഃ സഹസാ തേന ഗജേംദ്രോ ഭേരവാന്രവാന്
അവന്റെ ആകസ്മികമായ പ്രഹാരത്തിൽ ആനകളുടെ അധിപൻ ഭയാനകമായ ചീന്തലുകൾ മുഴക്കി വീണു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവാ കൃതാസ്തേന പരാങ്മുഖാഃ
അവിടെ, ദേവന്മാർ അവനാൽ തോറ്റു തിരിഞ്ഞുപോയി.
തതഃ കോപസമാവിഷ്ടോ വിഷ്ണുര്ദൃഷ്ട്വാ ദിവാലയാന്
അതിനുശേഷം, വിഷ്ണു കോപത്തോടെ ദൈവാലയങ്ങൾ കണ്ടു.
തദാപതത്തു വേഗേന ചക്രം വിഷ്ണോഃ സുദര്ശനമ്
അപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ സുധർശനചക്രം വേഗത്തിൽ പുറത്ത് പാഞ്ഞുപോയി.
തസ്മിംശ്ചക്രേ തദാ ഗ്രസ്തേ ഹ്യമോഘേ ദൈത്യസൂദനേ
അപ്പോഴത്, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന, അപ്രമാദിയായ ആ ചക്രം പിടിക്കപ്പെട്ടു.
ഗൃഹീത്വാ പാദയോര്ഭൂമൌ നിജഘാനാതിദൂരതഃ
അവനെ കാലുകളിൽ പിടിച്ച് ദൂരത്തേക്ക് ശക്തിയായി നിലത്ത് ഇടിച്ചു.
രുധിരോദ്ഗാരസംയുക്തം വക്ത്രാത്തച്ച വിനിര്ഗതമ് ന തു പംചത്വമാപന്നോ ഗദയാ താഡിതോഽപി സഃ ।। 5.2.9.
രക്തവും ശ്ലേഷ്മവും കലർന്നത് അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു, എന്നാൽ ഗദയാൽ അടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ മരിച്ചില്ല.
തതസ്തു പ്രമഥാഃ സര്വേ വിഷ്ണുവീര്യബലാര്ദ്ദിതാഃ
അതിനുശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രമഥന്മാർ എല്ലാവരും കീഴടക്കപ്പെട്ടു.
മാം ദൃഷ്ട്വാ ശൂലഹസ്തം തു വിഷ്ണുശ്ചാംതരധീയത
എനിക്ക് ത്രിശൂലം കൈയിൽ കാണുമ്പോൾ വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷനായി.
മത്തസ്ത്രാസപരീതാത്മാ തതശ്ചാദര്ശനം ഗതഃ
എന്നെ കണ്ടു ഭയത്തിൽ ആകുലനായി, അവൻ കാണാതായി.
മയാ നിരൂപിതോ ദേവി സ്വര്ഗദ്വാരേ ഗണസ്തദാ
ദേവി, ആ സമയത്ത് ഞാൻ സ്വർഗ്ഗദ്വാരത്തിൽ സൈന്യത്തെ നിലനിർത്തി.
ദ്വാരാവരോധഃ കര്ത്തവ്യോ യത്നതഃ ശാസനാന്മമ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ദ്വാരം ശ്രദ്ധയോടെ തടയണം.
ഉദ്വസശ്ച തതോ ജാതഃ സ്വര്ഗോ ദേവാ വിനിര്ജിതാഃ
അതിനുശേഷം പുറത്താക്കൽ നടന്നു, ദേവന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് തോറ്റുപോയി.
സ്വര്ഗദ്വാരേ നിരുദ്ധേ തു ശക്രാദ്യാ ഭയവിഹ്വലാഃ
സ്വർഗ്ഗദ്വാരം തടഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ഭയത്തിൽ വിറച്ചു.
തസ്യാഗ്രേ കഥിതം സര്വം സ്വര്ഗദ്വാരാവരോധനമ്
അവരുടെ മുമ്പിൽ സ്വർഗ്ഗദ്വാരതടസ്സത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു.
പ്രവേശോ ദുര്ലഭോ ജാതഃ കൃതേ ദ്വാരാവരോധനേ ।। കേനോപായേന യാസ്യാമഃ സ്വര്ഗലോകം തഥാവിധമ്
ദ്വാരം തടഞ്ഞപ്പോൾ പ്രവേശനം ദുഷ്കരമായി; എങ്ങനെയാണു നാം അത്തരമൊരു സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലെത്തുക?
നാസ്മാകം ജായതേ പ്രീതിര്വിനാ സ്വര്ഗം പിതാമഹ 5.2.9.
പിതാമഹനേ, സ്വർഗ്ഗം ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാവുന്നില്ല.
ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രോക്തം തു ബ്രഹ്മണാ തദാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ബ്രഹ്മാവ് അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
സ്തുത്യോ വംദ്യോ നമസ്കാര്യഃ സൃഷ്ടി സംഹാരകാരകഃ ൩൨ ഗോപ്താ സ്രഷ്ടാ സമര്ഥശ്ച സ ചാസ്മാകം പരാ ഗതിഃ
അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനും വന്ദിക്കപ്പെടേണ്ടവനും നമസ്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവനും സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും ചെയ്യുന്നവനും രക്ഷകനും സ്രഷ്ടാവും ശക്തനുമാണ്; അവൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമാശ്രയം.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗമ്യതാം ശരണം ശിവഃ
അതിനാല് എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത് ശിവനില് അഭയം തേടണം.
ത്രിദശൈഃ സഹിതഃ ശക്ര തൂര്ണം ഗച്ഛ മമാജ്ഞയാ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീയും, ഇന്ദ്രാ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഉടന് പോവുക.