സ്കന്ദപുരാണമ്

തത്രോദ്യാനവനേ രമ്യേ കല്പവൃക്ഷൈര്വിരാജിതേ

ആ മനോഹരമായ തോട്ടത്തിലും കാടിലും, കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച സ്ഥലത്ത്

വീണാവേണുരവൈര്ഘുഷ്ടേ ദേവഗംധര്വസേവിതേ

വീണയും വംശിയും മുഴങ്ങുന്ന, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സാന്നിധ്യമുള്ള സ്ഥലത്ത്

ബ്രഹ്മലോകാദിഭിര്ലോകൈരനൌപമ്യഗുണേ ശുഭേ സ്തൂയമാനം മുദാ ദേവൈഃ സി ദ്ധചാരണകിന്നരൈഃ

ബ്രഹ്മലോകം മുതലായ ശുഭമായ ലോകങ്ങളിൽ, താരതമ്യമില്ലാത്ത ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളത്, ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും കിന്നരന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിക്കുന്ന

പൃഷ്ടസ്തു നാരദോ ദേവി വാസവേന മഹാമുനിഃ

ദേവീ, മഹാമുനിയായ നാരദനെ വാസവൻ ചോദിച്ചു

മഹാകാലവനം രമ്യം സദാനംദകരം ശുഭമ്

സദാ ആനന്ദം നൽകുന്ന, മനോഹരമായ മഹാകാലവനം

പുണ്യം പശ്യംതി യേ ലോകാ മഹാകാലവനം ശുഭമ്

മഹാകാലവനം എന്ന ശുഭമായ സ്ഥലത്തെ കാണുന്ന ലോകങ്ങൾ

സ്വയം തിഷ്ഠതി ദേവോഽത്ര സര്വഭൂതഗണൈര്വൃതഃ

ഇവിടെ ദേവൻ സ്വയം, എല്ലാ ഭൂതഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിലകൊള്ളുന്നു

പൃഥിവ്യാം നൈമിഷം പുണ്യം സര്വപാപപ്രണാശനമ് 5.2.7.

ഭൂമിയിൽ, നൈമിഷം പുണ്യമായതും എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതും ആണ്

തതോ ദശഗുണം പ്രോക്തം പ്രയാഗം സര്വകാമികമ്

അതിനുശേഷം, പ്രയാഗം പത്ത് മടങ്ങ് വലിയതും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതും എന്ന് പറയുന്നു

പ്രാചീ സരസ്വതീ പുണ്യാ തസ്മാദ്ദശഗുണാ സ്മൃതാ

പുണ്യമായ സരസ്വതി കിഴക്കോട്ടു ഒഴുകുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവളെ പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ വിശുദ്ധയെന്ന് ഓർക്കുന്നു.

തസ്മാദ്ദശഗുണം ദേവി കുരുക്ഷേത്രം വിശിഷ്യതേ

അതിനാൽ, ദേവി, കുരുക്ഷേത്രം പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ മഹത്വമുള്ളതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

തസ്യാ ദശഗുണം ശ്രേഷ്ഠം മഹാകാലം വിശിഷ്യതേ

അതിനേക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് മികച്ചത് മഹാകാലം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഷഷ്ടി കോടിസഹസ്രാണി ഷഷ്ടികോടിശതാനി ച

അവിടെ അറുപത് ആയിരം കോടി, അറുപത് നൂറ് കോടി,

ശക്തയോ നവ കോട്യസ്തു തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ വസന്തി ഹി

ആ ക్షേത്രത്തിൽ ഒമ്പത് കോടി ശക്തികൾ വസിക്കുന്നു.

കൃമികീടപതംഗാശ്ച മൃതാ യത്ര തതഃ ക്രതൌ മാഹാത്മ്യമദ്ഭുതം ശ്രുത്വാ നാരദാത്സുരസത്തമഃ

അവിടെ പുഴു, കീടം, പറക്കുന്ന ജീവികൾ മരിക്കുന്നിടത്ത്, യജ്ഞത്തിൽ, നാരദൻ എന്ന ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ അത്ഭുതമായ മഹത്വം കേട്ടപ്പോൾ,

സര്വദേവ ഗണൈഃ സാര്ദ്ധമാജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ ൧- ത്രിവിഷ്ടപാദപ്യധികം പ്രലയേഽപ്യക്ഷയം സ്മൃതമ്

എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം അവൻ വേഗത്തിൽ എത്തി; അതിനെ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ വലിയതും, പ്രളയകാലത്തും നശിക്കാത്തതും എന്ന് ഓർക്കുന്നു.

വിചിത്രാണി ച ഹര്മ്യാണി കാംചനാനി ശുഭാനി ച 5.2.7.

അവിടെ അത്ഭുതകരമായ മാളികകൾ, പൊന്നിന്റെ മാളികകളും, ശുഭമായവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വജ്രേംദ്രനീലരചിതാഃ ശുദ്ധസ്ഫടികസംനിഭാഃ ദൃഷ്ട്വാ തഥാവിധം രമ്യം മഹാകാലവനോത്തമമ്

വജ്രവും ഇന്ദ്രനീലവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ള മാളികകൾ; അങ്ങനെ മനോഹരമായ മഹാകാലവനം കണ്ടപ്പോൾ,

നാരദം പ്രശശംസുസ്തേ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നാരദനെ പ്രശംസിച്ചു.

ന കൈലാസം ഗമിഷ്യാമോ ന ച മേരും തഥാവിധമ്

നാം കൈലാസിലേക്ക് പോകില്ല, മേരുവിലേക്ക് അങ്ങനെ പോകില്ല.

ഏഷാമരാവതീ ശ്രേഷ്ഠാ ഹ്യേഷാ ഭോഗവതീ ശുഭാ

ഇതാണ് നമ്മുടെ ഉത്തമമായ അമരാവതി, ഇതാണ് നമ്മുടെ ശുഭമായ ഭോഗവതി.

ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ശൂന്യം ജാതം ത്രിവിഷ്ടപമ് ഗമനായ മതിം ചക്രേ കൃത്വാ ദേഹമഥാത്മനഃ

അതിനിടയിൽ, ദേവി, സ്വർഗ്ഗം ശൂന്യമായി; പോകാൻ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.

ത്യക്ത്വാ മാം ത്രിദശാഃ സര്വേ മഹാകാലവനം ഗതാഃ

എന്നെ വിട്ട്, എല്ലാ ദേവന്മാരും മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോയി.

ഇത്യുക്ത്വാ തത്ക്ഷണം പ്രാപ്തോ മഹാകാലവനോത്തമേ ദദര്ശ രമണീയം തൈര്ദേവൈഃ പരിവൃതം തദാ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അതേ ക്ഷണത്തിൽ മഹാകാലവനത്തിലെത്തിയ അവൻ, ദേവന്മാർ ചുറ്റിനിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ വനം കണ്ടു.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു വാഗുവാചാശരീരിണീ കര്കോടകസ്യ പൂര്വേ തു മഹാമായാശ്ച ദക്ഷിണേ

അത് തന്നെ സമയത്ത്, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം പറഞ്ഞു: കർക്കോട്ടകന്റെ കിഴക്കോട്ടും മഹാമായയുടെ തെക്കോട്ടും.

ഇത്യുക്തോ ദേവദേവേന ഹൃഷ്ടസ്തദ്ഗതചേതസാ

ദേവദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അതിൽ മനസ്സ് ആകർഷിച്ച് സന്തോഷിച്ചു.

പൂജയിത്വാ ശുഭൈഃ പുഷ്പൈരുവാചേദം വരാനനേ 5.2.7.

ശുഭമായ പൂക്കൾ കൊണ്ട് പൂജിച്ച്, മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവളോട് അവൻ പറഞ്ഞു.

യേ ത്വാം പശ്യംതി യത്നേന അപി ദുഷ്കൃത കാരിണഃ

ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ആത്മാർത്ഥമായി നിന്നെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,

അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദ്ദശ്യാം സംക്രാംതൌ വാ വിശേഷതഃ

പ്രത്യേകമായി അഷ്ടമി, ചതുർദശി, സംക്രാന്തി ദിവസങ്ങളിൽ,