കല്പേ കല്പേ ഹ്യനാദിസ്തു ഗീയതേ ത്രിദശൈഃ സദാ
ഓരോ സൃഷ്ടികാലത്തിലും ആദ്യം മുതൽ ദേവന്മാർ ഇതിനെ എന്നും പാടുന്നു.
നാമ പ്രാപ്തം വിശാലാക്ഷി മഹാകാലവനം സദാ
വിസാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ഇതിന് എപ്പോഴും 'മഹാകാലവനം' എന്ന പേരാണ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അഹം ജ്യായാനഹം ജ്യായാന്കല്പാദൌ സൃഷ്ടികാരണാത്
സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമായതിനാൽ ഞാൻ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയവൻ, ഏറ്റവും വലിയവൻ.
മഹാകാലവനേ ലിംഗം കല്പേശ്വരേതി സംജ്ഞകമ് ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹോ ന വാദഃ ക്രിയതാ മിതി
മഹാകാലവനത്തിൽ ആ ലിംഗം 'കല്പേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും; ഇതിൽ സംശയമോ വാദമോ ഇല്ല.
തതോ ദേവി ഗതോ ബ്രഹ്മാ ഊര്ദ്ധ്വലോകമനംതകമ്
അതിനു ശേഷം, ദേവിയേ, ബ്രഹ്മാവ് അനന്തമായ മുകളിലുള്ള ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
നാദിര്ദൃഷ്ടോ ന ചാംതശ്ച ബ്രഹ്മണാ കേശവേന തു
ആദിയും അവസാനവും ബ്രഹ്മാവിനും കെശവനും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
വേദോക്തസൂക്തൈര്വിവിധൈരഭിനംദ്യ പുരഃസ്ഥിതൌ 5.2.5.
വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന പല സ്തുതികളാലും അവർ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നവനെ സ്തുതിച്ചു.
തസ്മാദനാദികല്പോഽയമദ്യപ്രഭൃതി ഭൂതലേ
അതിനാൽ, ഇന്നുമുതൽ ഭൂമിയിൽ ഇത് അനാദിയായ കല്പമാണ്.
പഞ്ചപാതകസംയുക്തോ യോ മര്ത്യോ ദുഷ്ടമാനസഃ
അഞ്ചു വലിയ പാപങ്ങളുമായി ചേർന്ന ദുഷ്ടചിത്തമുള്ള മനുഷ്യൻ—
ശിവമസ്തു സദാ തേഷാം യേഷാം ത്വം ദര്ശനം ഗതഃ
നീ ദർശനം നൽകിയവർക്കെല്ലാവർക്കും എന്നും ശിവം ഉണ്ടാകട്ടെ.
സര്വതീര്ഥാഭിഷേകൈസ്തു യത്പുണ്യം പ്രാപ്യതേ നരൈഃ
സകല തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം—
താവത്പതംതി സംസാരേ സുഖദുഃഖസമാകുലേ
അവർ സന്തോഷവും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞ ഈ ലോകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വീഴുന്നു.
യദാ പാപക്ഷയഃ പുംസാം തദാ ത്വദ്ദര്ശനം ഭവേത്
മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നിന്റെ ദർശനം ലഭിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മഹാ വാ സുരാപോ വാ സ്തേയീ ച ഗുരുതല്പഗഃ സോഽപി യാതി പരം സ്ഥാനം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ്
ബ്രഹ്മഹത്യ, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, മോഷണം, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കൽ എന്നിവ ചെയ്തവനും പുനർജന്മമില്ലാത്ത പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.
യത്ഫലം ചാശ്വമേധേന രാജസൂയേന യത്ഫലമ്
അശ്വമേധയാഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും രാജസൂയയാഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും—
തേ നരാഃ പശവോ ലോകേ തേഷാം ജന്മ നിരര്ഥകമ്
അവ മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്ത് മൃഗങ്ങൾ പോലെയാണ്; അവരുടെ ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ കേശവോ ദേവോ ബ്രഹ്മാ ചൈവ വരാനനേ 5.2.5.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവനായ കെശവനും ബ്രഹ്മാവും, മനോഹരമുഖിയായവളേ—
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ധനവാനിഹ ജായതേ
അവനെ ഒരിക്കൽ കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ ധനം ലഭിക്കുന്നു.
പുരാ സാര്ദ്ധം ത്വയാ ദേവി ക്രീഡതോ മമ മംദിരേ
ദേവി, ഒരിക്കൽ നീ എന്റെ അരമനയിൽ എന്നോടൊപ്പം കളിച്ചിരുന്നപ്പോൾ,
ദേവൈഃ സര്വൈസ്തതോ വഹ്നിഃ പ്രേരിതോ മമ സംനിധൌ
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും അഗ്നിയെ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
തതോ വഹ്നിമുഖേ ക്ഷിപ്തം വീര്യം സ്വം ക്രീഡതാ മയാ
അപ്പോൾ ഞാൻ കളിക്കുമ്പോൾ എന്റെ വീര്യം അഗ്നിയുടെ വായിലേക്ക് വീണു.
തത്ര ഗത്വാ പ്രചിക്ഷേപ വീര്യമഗ്നിഃ സുദുര്ദ്ധരമ്
അഗ്നി അവിടെ ചെന്നു, അതി ദുഷ്കരമായ ആ വീര്യം അവിടെ വെച്ചു.
ജാതം രമ്യം തതോ ദിവ്യം വീര്യശേഷേണ കാംചനമ്
അവിടെ ദൈവികമായ വീര്യത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ പൊന്നു ജനിച്ചു.
അഗ്നേരപത്യം പ്രഥമം ദൃഷ്ട്വോത്പന്നം തു പാര്വതി
അഗ്നിയുടെ ആദ്യ സന്തതിയെ അങ്ങനെ പിറന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, പാർവതി,
യക്ഷാഃ സാധ്യാഃ പിശാചാശ്ച മനുഷ്യാ രാക്ഷസാഃ ഖഗാഃ
യക്ഷന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, രാക്ഷസർ, പക്ഷികൾ—
സുവര്ണാര്ഥേ മഹാന്നാദോ മമേദമിതി ജല്പതാമ്
പൊന്നിന് വേണ്ടി എല്ലാവരും 'ഇത് എന്റെതാണ്' എന്ന് വിളിച്ചു വലിയ കലഹം ഉണ്ടായി.
അഥാവരണമുഖ്യാനി നാനാപ്രഹരണാനി ച 5.2.6.
അപ്പോൾ പ്രധാന ആയുധങ്ങളും പലവിധ ആയുധങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അസുരാ അസുരൈഃ സാര്ദ്ധം മനുഷ്യാ മാനുഷൈഃ സഹ
അസുരന്മാർ അസുരന്മാരോടൊപ്പം, മനുഷ്യർ മനുഷ്യരോടൊപ്പം,
ഭൂതൈഃ സാര്ദ്ധം ച ഭൂതാനി രാക്ഷസൈഃ സഹ രാക്ഷസാഃ
ഭൂതങ്ങൾ ഭൂതങ്ങളോടൊപ്പം, രാക്ഷസർ രാക്ഷസരോടൊപ്പം,