നോ സിദ്ധോഽസൌ യദാ ദേവി തദാ ഗംഗാമഹത്തടമ്
ദേവി, അതു സാധിക്കപ്പെടാത്തപക്ഷം ഗംഗയുടെ വലിയ തീരത്താണ്—
ഗോദാവരീം ഭീമരഥീം കൌശികീം ശാരദാം ശിവാമ്
ഗോദാവരി, ഭീമരഥി, കൗശികി, ശാരദാ, ശുഭമായ അവളും—
തീര്ഥം വ്യര്ഥം തപോ വ്യര്ഥം തീര്ഥയാത്രാഫലം യതഃ
അവിടെയുള്ള തീർത്ഥയാത്രയും, തപസ്സും, തീർത്ഥയാത്രയുടെ ഫലവും എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി വാഗുവാചാശരീരിണീ
അത് നടക്കുമ്പോൾ, ദേവി, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം അവിടെ ഉയർന്നു.
പ്രയാഗാദ്യാനി തീര്ഥാനി പൃഥിവ്യാം യാനി സംതി വൈ
പ്രയാഗം തുടങ്ങി ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും—
തത്രാസ്തേ സുമഹാപുണ്യം ലിംഗം സര്വാര്ഥസാധകമ്
അവിടെയുണ്ട് മഹാപുണ്യമുള്ള ഒരു ലിംഗം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതു.
പ്രസാദാത്തസ്യ ലിംഗസ്യ പുനര്യാസ്യസി ശാംകരമ്
ആ ലിംഗത്തിന്റെ കൃപയാൽ നീ വീണ്ടും ശംകരനെ പ്രാപിക്കും.
ഇതി ശ്രുത്വാ തതോ വാണീമാകാശസ്ഥാം ഗണസ്തദാ 5.2.3.
ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടു, ആ സംഘം അപ്പോൾ—
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം സര്വസംപത്കരം ശുഭമ്
അവിടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്ന ശുഭമായ ആ ലിംഗം കണ്ടു.
ലിംഗമധ്യാത്തതോ വാണീ നിഃസൃതാ പര്വ താത്മജേ
അപ്പോൾ, ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നു, പാർവതിയുടെ മകനേ.
ത്വത്പാദപംകജേ ഭൂയാദ്ഭക്തിര്മേഽവിചലാ സദാ
നിന്റെ പാദപങ്കജങ്ങളിൽ എന്റെ ഭക്തി എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായിരിക്കും.
വരമേനം പ്രയച്ഛാശു യദി തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
നീ സന്തോഷിച്ചാൽ, മഹേശ്വരാ, ഈ വരം ദയവായി ഉടൻ നൽകണമേ.
യേ ച ത്വാം മാനവാ ദേവ പശ്യംതി പരമേശ്വര
പരമേശ്വരാ, നിന്നെ കാണുന്ന മനുഷ്യർ—
ഢുംഢസ്യ ഭാഷിതം ശ്രുത്വാ ലിംഗേനോക്തം യശസ്വിനി തേ ഭവിഷ്യംതി സതതം സദാ പാതകവര്ജിതാഃ
ഡുണ്ടയുടെ വാക്കുകൾ ലിംഗം മുഖേന കേട്ടവർ, മഹത്വമുള്ളവളേ, അവർ എപ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
ലപ്സ്യംതി തേ പരാന്കാമാന്ഭവിഷ്യംതി ഗണോത്തമാഃ
അവർ പരമമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടും, ഗണങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠരാകും.
ഏവം ലബ്ധവരോ ഢുംഢഃ പ്രാംജലിഃ പുനരബ്രവീത്
അങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച ഡുണ്ടൻ കയ്യുകൾ കൂട്ടി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ഏവമസ്ത്വിതി ലിംഗേന പ്രോക്തം തുഷ്ടേന പാര്വതി
പാർവതി, സന്തോഷത്തോടെ ലിംഗം പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.'
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സദാ സിദ്ധിര്ഭവേന്നൃണാമ്।। 5.2.3.
ആ ലിംഗത്തെ കാണുന്നവർക്കു മാത്രം സിദ്ധി എപ്പോഴും ലഭിക്കും.
ഭക്ത്യാ യേ പൂജയിഷ്യംതി ദേവം ഢുംഢേശ്വരം പരമ്
ആർ ഭക്തിയോടെ ḍhuṃḍheśvara എന്ന പരമദേവനെ ആരാധിച്ചാൽ,
സ ഏവ സുകൃതീ ലോകേ സ ഏവ മമ വല്ലഭഃ
അവനാണ് ലോകത്തിൽ സത്പുരുഷൻ, അവനാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയൻ.
രാജസൂയശതേനൈവ യത്പുണ്യം ച ഭവിഷ്യതി
നൂറ് രാജസൂയ യാഗങ്ങളിൽ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം,
മാനസം വാചികം വാപി കായികം ഗുഹ്യസംഭവമ് തത്സര്വം യാസ്യതി ക്ഷിപ്രം ഢുംഢേശ്വരസ്യ ദര്ശനാത്
മനസ്സിലോ, വാക്കിലോ, ശരീരത്തിലോ, രഹസ്യമായോ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ പാപങ്ങളും ḍhuṃḍheśvaraനെ ദർശിച്ചാൽ ഉടൻ അകന്നു പോകും.
ഇത്യുക്തസ്തു മയാ ദേവി സ ഢുംഢോ ഗണനായകഃ രേജേ ച ഗണപൈഃ സാര്ദ്ധം മമാഭീഷ്ടതരോഽഭവത്
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവി, ആ ḍhuṃḍha എന്ന ഗണനായകൻ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം പ്രകാശിച്ചു, എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായവനായി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച ദൃഷ്ടേ യസ്മിഞ്ജഗന്നാഥേ യാതി പാപം ച സംക്ഷയമ്
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ലോകനാഥനെ ദർശിച്ചാൽ പാപം നശിക്കുന്നു.
പുരാ വൈവസ്വതേ കല്പേ രുരുര്നാമ മഹാസുരഃ ബഭൂവ സുമഹാകായസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രോ ഭയംകരഃ
വൈവസ്വത കല്പത്തിൽ, രുരു എന്ന മഹാസുരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിപ്പംകൊണ്ടും ഭയാനകമായ കുരുതികളാലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ.
തേന ദേവാഃ സ്വാധികാരാച്ചാലിതാസ്ത്രിദശാല യാത്
അവൻ കാരണം ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലുകയും അമരലോകം വിട്ടുപോകുകയും ചെയ്തു.
തതോ നീതം ധനം തേഷാം ബ്രഹ്മാണം തേ തതോ യയുഃ
അപ്പോൾ അവരുടെ ധനം എടുത്തു, അവർ ബ്രഹ്മാവിനോടു പോയി.
ജ്ഞാത്വാവധ്യം സുരൈഃ സാര്ധം സര്വൈഃ സോഽഥമഹാ ബലഃ താഞ്ജഘാന സ ദുഷ്ടാത്മാ യേ ചാന്യേ ധര്മചാരിണഃ
അവനെ ദേവന്മാർ അടിക്കാനാവില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ആ മഹാബലശാലി, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരം തദാസീദ്ധരണീത തലമ്
അന്നേ സമയം ഭൂമിയിൽ വേദപാരായണവും യാഗശബ്ദവും ഇല്ലാതായി.