അഷ്ടമ്യാം വാ ചതുര്ദശ്യാം ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
അഷ്ടമിയിലോ ചതുർദശിയിലോ അവനെ കാണുന്നവൻ—
അത്രാഗത്യ പ്രയത്നേന ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ഇവിടെ വന്ന് പരിശ്രമത്തോടെ അവനെ കാണുന്നവൻ—
കൃത്വാ പാപസഹസ്രാണി ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ പോലും അതിനെ കാണുമ്പോൾ—
ബ്രഹ്മഹത്യാ സുരാപാനം സ്തേയം ഗുര്വംഗനാഗമഃ
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലൽ, മദ്യപാനം, മോഷണം, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കൽ—
യത്കിംചിദശുഭം കര്മ ജന്മകോടിശതാര്ജിതമ്
എത്രയോ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും—
മഹാപാതകയുക്താ ഹി ദേഹിനോ യേ മഹീതലേ
ഭൂമിയിൽ വലിയ പാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും—
ഇത്യുക്ത്വാ സ ദ്വിജോ ദേവി ദിവ്യോ മംകണകോ മുനിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി, ദിവ്യനായ മങ്കണകമുനി, ആ ദ്വിജൻ—
ഏഷ വൈ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
സര്വപാപഹരം ലിഗം നൃണാം ദുഷ്കൃതനാശനമ്
ലിംഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഢുംഢശ്ചാസീത്പുരാ ദേവി കൈലാസേ ഗണനായകഃ
ദേവി, ഒരിക്കൽ കൈലാസപർവതത്തിൽ ഗണനായകനായ ധുണ്ട എന്നവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗതോഽസൌ ശക്രലോകം തു കൌതുകാര്ഥം യദൃച്ഛയാ
അവൻ തനിക്കിഷ്ടംപോലെ, ആസ്വാദനത്തിനായി, ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.
ഭാവാന്ബഹുവിധാന്രമ്യാന്ദൃഷ്ടിഹസ്താദികാഞ്ഛുഭാന്। സൂചീവിദ്ധാദികരണാന്പതാകാദികഹസ്തകാന്
അവൻ കണ്ണുകളും കൈകളും മുതലായവയുടെ മനോഹരമായ അനേകം ഭാവങ്ങൾ, സൂചിവിരിച്ചതുപോലുള്ള ചലനങ്ങൾ, പതാകയടക്കമുള്ള കൈഭാവങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടു.
ശക്രോഽപി ത്രിദശൈഃ സാര്ദ്ധം തന്മുഖാസക്തലോചനഃ
ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണ് നീക്കി നോക്കി നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ഢുംഢസ്തല്ലലിതേന തു
അവിടെ, ദേവി, ധുണ്ട തന്റെ കളിയോടെ—
തേന രംഗരതാ രംഭാ പുഷ്പഗുച്ഛേന താഡിതാ
അവിടെ, നൃത്തത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന രംഭയെ പൂക്കളുടെ കൂമ്പാരത്തോടെ അടിച്ചു.
പത ത്വം മാനുഷം ലോകം രംഗഭംഗസ്ത്വയാ കൃതഃ
"നീ മനുഷ്യലോകത്തിലേക്ക് വീഴുക! നിന്റെ കാരണമാണ് നൃത്തം തടസ്സപ്പെട്ടത്."
പതിതോ മാനുഷേ ലോകേ വിസംജ്ഞോ വിഹ്വലേന്ദ്രിയഃ
മനുഷ്യലോകത്തിലേക്ക് വീണ രംഭ ബോധംകെട്ട്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അശാന്തമായി കിടന്നു.
അഹോഽന്യായഫലം പ്രാപ്തം മയാ മോഹാദനുഷ്ഠിതമ് 5.2.3.
"അയ്യോ, ഞാൻ മായയിൽ പെട്ട് ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുകയാണ്."
ന്യായമാര്ഗം സമാശ്രിത്യ യേന സിദ്ധിര്ഭവേന്മമ
"ന്യായപഥം ആശ്രയിച്ച് എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കട്ടെ."
ഇത്യുക്ത്വാ സ തപസ്തേപേ മഹേംദ്രേ പര്വതോത്തമേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.
നോ സിദ്ധോഽസൌ യദാ ദേവി തദാ ഗംഗാമഹത്തടമ്
ദേവി, അതു സാധിക്കപ്പെടാത്തപക്ഷം ഗംഗയുടെ വലിയ തീരത്താണ്—
ഗോദാവരീം ഭീമരഥീം കൌശികീം ശാരദാം ശിവാമ്
ഗോദാവരി, ഭീമരഥി, കൗശികി, ശാരദാ, ശുഭമായ അവളും—
തീര്ഥം വ്യര്ഥം തപോ വ്യര്ഥം തീര്ഥയാത്രാഫലം യതഃ
അവിടെയുള്ള തീർത്ഥയാത്രയും, തപസ്സും, തീർത്ഥയാത്രയുടെ ഫലവും എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി വാഗുവാചാശരീരിണീ
അത് നടക്കുമ്പോൾ, ദേവി, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം അവിടെ ഉയർന്നു.
പ്രയാഗാദ്യാനി തീര്ഥാനി പൃഥിവ്യാം യാനി സംതി വൈ
പ്രയാഗം തുടങ്ങി ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും—
തത്രാസ്തേ സുമഹാപുണ്യം ലിംഗം സര്വാര്ഥസാധകമ്
അവിടെയുണ്ട് മഹാപുണ്യമുള്ള ഒരു ലിംഗം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതു.
പ്രസാദാത്തസ്യ ലിംഗസ്യ പുനര്യാസ്യസി ശാംകരമ്
ആ ലിംഗത്തിന്റെ കൃപയാൽ നീ വീണ്ടും ശംകരനെ പ്രാപിക്കും.
ഇതി ശ്രുത്വാ തതോ വാണീമാകാശസ്ഥാം ഗണസ്തദാ 5.2.3.
ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടു, ആ സംഘം അപ്പോൾ—
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം സര്വസംപത്കരം ശുഭമ്
അവിടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്ന ശുഭമായ ആ ലിംഗം കണ്ടു.
ലിംഗമധ്യാത്തതോ വാണീ നിഃസൃതാ പര്വ താത്മജേ
അപ്പോൾ, ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നു, പാർവതിയുടെ മകനേ.