മയാ പ്രോക്തം പ്രസന്നേന തസ്യ വിപ്രസ്യ പാര്വതി
പാർവതീ, ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
തത്രാസ്തേ സര്വദാ പുണ്യാ സപ്തകല്പോദ്ഭവാ ഗുഹാ
അവിടെ, ആ ഗുഹയിൽ, ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദിച്ച പുണ്യമുള്ള ലിംഗം എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ര ദ്രക്ഷ്യസി യല്ലിംഗം സപ്തകല്പോദ്ഭവം ശുഭമ്
അവിടെ നീ ആ ശുഭമായ, ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദിച്ച ലിംഗം കാണും.
കാമ ക്രോധോദ്ഭവം പാപം ലോഭമോഹസമന്വിതമ്
കാമവും ക്രോധവും മൂലമുണ്ടാകുന്ന, ലോഭവും മോഹവും കൂടിയ പാപം—
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ സ വിപ്രോ വേദപാരഗഃ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ വേദപാരായണനായ ബ്രാഹ്മണൻ—
നിഃസൃതോ നിയതോ ഭൂത്വാ നമസ്കൃത്യ പുനഃപുനഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം തപസോ വര്ദ്ധനം പരമ്
അവിടെ അവൻ തപസ്സിനെ വളർത്തുന്ന അതി മഹത്തായ ലിംഗം കണ്ടു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ദേവൈരുക്തം നഭസ്തലേ
അതിനിടയിൽ, ദേവി, ദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ പറഞ്ഞു:
സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ ദ്വിജേനൈവ ദര്ശനേന സുദുര്ലഭാ
അത് കാണുന്നവൻ, അത്യന്തം ദുർലഭമായ സിദ്ധി ബ്രാഹ്മണൻ നേടുകയുണ്ടായി.
ഭക്ത്യാ പരമയോപേതാ യേ ദ്രക്ഷ്യംതി ഗുഹേശ്വരമ് 5.2.2.
പരമഭക്തിയോടെ ഗുഹേശ്വരനെ കാണുന്നവർ—
അഷ്ടമ്യാം വാ ചതുര്ദശ്യാം ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
അഷ്ടമിയിലോ ചതുർദശിയിലോ അവനെ കാണുന്നവൻ—
അത്രാഗത്യ പ്രയത്നേന ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ഇവിടെ വന്ന് പരിശ്രമത്തോടെ അവനെ കാണുന്നവൻ—
കൃത്വാ പാപസഹസ്രാണി ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ പോലും അതിനെ കാണുമ്പോൾ—
ബ്രഹ്മഹത്യാ സുരാപാനം സ്തേയം ഗുര്വംഗനാഗമഃ
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലൽ, മദ്യപാനം, മോഷണം, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കൽ—
യത്കിംചിദശുഭം കര്മ ജന്മകോടിശതാര്ജിതമ്
എത്രയോ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും—
മഹാപാതകയുക്താ ഹി ദേഹിനോ യേ മഹീതലേ
ഭൂമിയിൽ വലിയ പാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും—
ഇത്യുക്ത്വാ സ ദ്വിജോ ദേവി ദിവ്യോ മംകണകോ മുനിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി, ദിവ്യനായ മങ്കണകമുനി, ആ ദ്വിജൻ—
ഏഷ വൈ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
സര്വപാപഹരം ലിഗം നൃണാം ദുഷ്കൃതനാശനമ്
ലിംഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഢുംഢശ്ചാസീത്പുരാ ദേവി കൈലാസേ ഗണനായകഃ
ദേവി, ഒരിക്കൽ കൈലാസപർവതത്തിൽ ഗണനായകനായ ധുണ്ട എന്നവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗതോഽസൌ ശക്രലോകം തു കൌതുകാര്ഥം യദൃച്ഛയാ
അവൻ തനിക്കിഷ്ടംപോലെ, ആസ്വാദനത്തിനായി, ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.
ഭാവാന്ബഹുവിധാന്രമ്യാന്ദൃഷ്ടിഹസ്താദികാഞ്ഛുഭാന്। സൂചീവിദ്ധാദികരണാന്പതാകാദികഹസ്തകാന്
അവൻ കണ്ണുകളും കൈകളും മുതലായവയുടെ മനോഹരമായ അനേകം ഭാവങ്ങൾ, സൂചിവിരിച്ചതുപോലുള്ള ചലനങ്ങൾ, പതാകയടക്കമുള്ള കൈഭാവങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടു.
ശക്രോഽപി ത്രിദശൈഃ സാര്ദ്ധം തന്മുഖാസക്തലോചനഃ
ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണ് നീക്കി നോക്കി നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ഢുംഢസ്തല്ലലിതേന തു
അവിടെ, ദേവി, ധുണ്ട തന്റെ കളിയോടെ—
തേന രംഗരതാ രംഭാ പുഷ്പഗുച്ഛേന താഡിതാ
അവിടെ, നൃത്തത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന രംഭയെ പൂക്കളുടെ കൂമ്പാരത്തോടെ അടിച്ചു.
പത ത്വം മാനുഷം ലോകം രംഗഭംഗസ്ത്വയാ കൃതഃ
"നീ മനുഷ്യലോകത്തിലേക്ക് വീഴുക! നിന്റെ കാരണമാണ് നൃത്തം തടസ്സപ്പെട്ടത്."
പതിതോ മാനുഷേ ലോകേ വിസംജ്ഞോ വിഹ്വലേന്ദ്രിയഃ
മനുഷ്യലോകത്തിലേക്ക് വീണ രംഭ ബോധംകെട്ട്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അശാന്തമായി കിടന്നു.
അഹോഽന്യായഫലം പ്രാപ്തം മയാ മോഹാദനുഷ്ഠിതമ് 5.2.3.
"അയ്യോ, ഞാൻ മായയിൽ പെട്ട് ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുകയാണ്."
ന്യായമാര്ഗം സമാശ്രിത്യ യേന സിദ്ധിര്ഭവേന്മമ
"ന്യായപഥം ആശ്രയിച്ച് എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കട്ടെ."
ഇത്യുക്ത്വാ സ തപസ്തേപേ മഹേംദ്രേ പര്വതോത്തമേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.