തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഹാസോഽതീവ മയാ കൃതഃ
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ വളരെ ചിരിച്ചു.
തതോ വിനിര്ഗതം ഭസ്മ തത്ക്ഷണാദ്ധിമപാംഡുരമ്
അപ്പോൾ തന്നെ, അതിവേഗം, പഞ്ഞുപോലെയുള്ള വെള്ളപ്പൊടി പുറത്തുവന്നു.
പശ്യ മേംഽഗുഷ്ഠതോ ബ്രഹ്മന്ഭൂരി ഭസ്മ വിനിര്ഗതമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്ന് എത്രയോ വെള്ളപ്പൊടി പുറത്തുവന്നത് നോക്കൂ.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം ലജ്ജിതോ ദ്വിജസത്തമഃ
ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ, ആ ശ്രേഷ്ഠബ്രാഹ്മണൻ ലജ്ജിച്ചു.
അബ്രവീത്പ്രാംജലിര്ഭൂത്വാ വിസ്മിതേനാംതരാത്മനാ
കൈകൂപ്പി, ഉള്ളിൽ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു.
നാന്യസ്യ വിദ്യതേ ശക്തി രീദൃശീ ഭുവനത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇങ്ങനെയൊരു ശക്തി മറ്റാര്ക്കും ഇല്ല.
തപഃക്ഷയകരം കര്മ വിരുദ്ധം നര്ത്തനം സതാമ് തദ്ഗതം സഹസാ ദേവ മദീയം നര്ത്തനേന സു
നല്ലവർക്കു തപസ്സിനെ കുറയ്ക്കുന്ന, വിരുദ്ധമായ നൃത്തം അനുമതിയില്ലാത്തതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ദൈവമേ, എന്റെ നൃത്തം അപ്രതീക്ഷിതമായി സംഭവിച്ചു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മയോക്തോ ദ്വിജസത്തമഃ
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാനേനാനേന വിപ്രേംദ്ര കം തേ കാമം കരോമ്യഹമ്
ഈ ജ്ഞാനത്താൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ഏത് ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റണം?
ഋഷിരുവാച യദി ദേവ പ്രസന്നസ്ത്വം ശരണാഗതവത്സല 5.2.2.
ഋഷി പറഞ്ഞു: ദൈവമേ, നീ സംതൃപ്തനാണ്, അഭയം തേടുന്നവരെ കരുണയോടെ നോക്കുന്നതാണ് എങ്കിൽ—
മയാ പ്രോക്തം പ്രസന്നേന തസ്യ വിപ്രസ്യ പാര്വതി
പാർവതീ, ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
തത്രാസ്തേ സര്വദാ പുണ്യാ സപ്തകല്പോദ്ഭവാ ഗുഹാ
അവിടെ, ആ ഗുഹയിൽ, ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദിച്ച പുണ്യമുള്ള ലിംഗം എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ര ദ്രക്ഷ്യസി യല്ലിംഗം സപ്തകല്പോദ്ഭവം ശുഭമ്
അവിടെ നീ ആ ശുഭമായ, ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദിച്ച ലിംഗം കാണും.
കാമ ക്രോധോദ്ഭവം പാപം ലോഭമോഹസമന്വിതമ്
കാമവും ക്രോധവും മൂലമുണ്ടാകുന്ന, ലോഭവും മോഹവും കൂടിയ പാപം—
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ സ വിപ്രോ വേദപാരഗഃ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ വേദപാരായണനായ ബ്രാഹ്മണൻ—
നിഃസൃതോ നിയതോ ഭൂത്വാ നമസ്കൃത്യ പുനഃപുനഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം തപസോ വര്ദ്ധനം പരമ്
അവിടെ അവൻ തപസ്സിനെ വളർത്തുന്ന അതി മഹത്തായ ലിംഗം കണ്ടു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ദേവൈരുക്തം നഭസ്തലേ
അതിനിടയിൽ, ദേവി, ദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ പറഞ്ഞു:
സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ ദ്വിജേനൈവ ദര്ശനേന സുദുര്ലഭാ
അത് കാണുന്നവൻ, അത്യന്തം ദുർലഭമായ സിദ്ധി ബ്രാഹ്മണൻ നേടുകയുണ്ടായി.
ഭക്ത്യാ പരമയോപേതാ യേ ദ്രക്ഷ്യംതി ഗുഹേശ്വരമ് 5.2.2.
പരമഭക്തിയോടെ ഗുഹേശ്വരനെ കാണുന്നവർ—
അഷ്ടമ്യാം വാ ചതുര്ദശ്യാം ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
അഷ്ടമിയിലോ ചതുർദശിയിലോ അവനെ കാണുന്നവൻ—
അത്രാഗത്യ പ്രയത്നേന ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ഇവിടെ വന്ന് പരിശ്രമത്തോടെ അവനെ കാണുന്നവൻ—
കൃത്വാ പാപസഹസ്രാണി ദര്ശനം യഃ കരിഷ്യതി
ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ പോലും അതിനെ കാണുമ്പോൾ—
ബ്രഹ്മഹത്യാ സുരാപാനം സ്തേയം ഗുര്വംഗനാഗമഃ
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലൽ, മദ്യപാനം, മോഷണം, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കൽ—
യത്കിംചിദശുഭം കര്മ ജന്മകോടിശതാര്ജിതമ്
എത്രയോ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും—
മഹാപാതകയുക്താ ഹി ദേഹിനോ യേ മഹീതലേ
ഭൂമിയിൽ വലിയ പാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും—
ഇത്യുക്ത്വാ സ ദ്വിജോ ദേവി ദിവ്യോ മംകണകോ മുനിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി, ദിവ്യനായ മങ്കണകമുനി, ആ ദ്വിജൻ—
ഏഷ വൈ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
സര്വപാപഹരം ലിഗം നൃണാം ദുഷ്കൃതനാശനമ്
ലിംഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഢുംഢശ്ചാസീത്പുരാ ദേവി കൈലാസേ ഗണനായകഃ
ദേവി, ഒരിക്കൽ കൈലാസപർവതത്തിൽ ഗണനായകനായ ധുണ്ട എന്നവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.