തതോ ഽഗസ്ത്യോ മഹാത്മാ വൈ താന്ഹത്വാ ശോകമൂര്ഛിതഃ 5.2.1.
അതിനുശേഷം മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ അവരെ കൊല്ലുകയും അതിനാൽ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്തു.
കൃതം ഘോരം മഹത്പാപം ഹതാ യദ്ദാനവാ മയാ കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കഥം ശുധ്യേയ ചാപ്യഹമ്
ഞാൻ ദാനവന്മാരെ കൊല്ലിയത് കൊണ്ട് ഒരു ഭയങ്കരമായ വലിയ പാപം ചെയ്തുപോയി. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? എവിടേക്ക് പോകണം? എങ്ങനെ ഞാൻ ശുദ്ധിയാകും?
ഏവം ചിംതയതസ്തസ്യ സമാഗച്ഛത്പിതാമഹഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
ലക്ഷ്യസേ മുനിശാര്ദൂല കാരണം കഥ്യതാം ത്വരമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നീ കാണപ്പെടുന്നു; കാരണമെന്തെന്ന് വേഗത്തിൽ പറയൂ.
ദേവദേവ ജഗന്നാഥ ദാഹോംതര്മാനസം മമ
ദേവദേവനേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനേ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തീപോലെ കത്തുന്ന വേദനയുണ്ട്.
മമോപായം സമാചക്ഷ്വ പ്രസാദത്സുരസത്തമ
ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമനേ, ദയവായി എനിക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മാർഗം പറഞ്ഞുതരിക.
പ്രോവാചേദം സുരശ്രേഷ്ഠഃ ശൃണു ത്വം യത്നതഃ പരമ്
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
മഹാകാലവനേ ദിവ്യേ യക്ഷഗംധര്വസേവിതേ
മഹാകാലവനത്തിൽ, യക്ഷന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന അത്ഭുതമായ വനത്തിൽ,
പിശാചസ്യാപി തീര്ഥസ്യ ഭാഗേ ദക്ഷിണതഃ സ്ഥിതമ്
പിശാച് തിര്ഥത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ആ വനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നിലകൊള്ളുന്നു.
ആരാധയ ശുഭം ലിംഗം സര്വപാപപ്രണാ ശനമ്
അവിടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ശുഭമായ ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കൂ.
തസ്മിന്സ ലിംഗേ ദേവേശി സമാരാധനതത്പരഃ 5.2.1.
അവിടെ, ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, അഗസ്ത്യൻ ആ ലിംഗാരാധനയിൽ മുഴുവനും ലയിച്ചു.
അഹം തുഷ്ടസ്തദാ ദേവി മുനേസ്തസ്യ മഹാത്മനഃ
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവായ മുനിയുടെ ഭക്തിയിൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു, ദേവിയേ.
പ്രോക്തം മയാ മഹാഭാഗ മുനേ ശൃണു സമാഹിതഃ
മഹാഭാഗ്യവതിയേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടു; മഹർഷിയേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
തുഷ്ടോഽഹമനയാ ഭക്ത്യാ തപസാ ദുഷ്കരേണ തു
ഈ ഭക്തിയിലും ദുർലഭമായ തപസ്സിലും ഞാൻ തൃപ്തനാണ്.
പ്രണഷ്ടാ ബ്രഹ്മഹത്യാ തേ ദാനവോത്ഥാ മുനീശ്വര
മുനീശ്വരാ, ദാനവന്മാരെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടായ ബ്രഹ്മഹത്യ പാപം നിന്നിൽ നിന്ന് നശിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദി ദേവ പ്രസന്നസ്ത്വം ശരണാഗതവത്സലഃ
ദൈവമേ, നീ ദയയുള്ളവനും ശരണാഗതന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും ആണെങ്കിൽ,
തപസ്യഥ തഥാ ധര്മേ ന മേ വിഘ്നോ ഭവേദിതി മയാ പ്രോക്തം വിശാലാക്ഷി മുനേ ഏവം ഭവിഷ്യതി
നീ തപസ്സും ധർമ്മവും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ എനിക്ക് ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല; വിശാലനയനേ, മഹർഷിയേ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാകും.
യസ്ത്വയാ പൂജിതോ ദേവോ ബ്രഹ്മഹത്യാവിനാശനഃ
നീ ആരാധിച്ച ദേവൻ ബ്രഹ്മഹത്യ പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
അഗസ്ത്യേശ്വരദേവോപി വിഖ്യാതോ ഭുവനത്രയേ കൃപയാ തസ്യ ലിംഗസ്യ പംചമുദ്രാവിഭൂഷിതഃ
അഗസ്ത്യേശ്വരദേവൻ ലോകത്രയത്തിലും പ്രശസ്തനാണ്. അവൻ അത്യന്തം കരുണയോടെ ആ ശിവലിംഗത്തെ അഞ്ചു മുദ്രകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
യേ നരാസ്തന്മഹാലിംഗം നിരീക്ഷിഷ്യംതി ഭക്തിതഃ
ആ മഹത്തായ ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ കണ്ട് ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യർ
ഭവിഷ്യംതി മഹാത്മാനഃ പുത്രൈശ്വര്യസമന്വിതാഃ 5.2.1.
അവർ മഹാത്മാക്കളായി, പുത്രസമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചവരായി മാറുന്നു.
സ്തുതാ ഗംധര്വമുഖ്യൈശ്ച രുദ്രലോകേ ച ശാശ്വതേ
ഗന്ധർവപ്രമുഖന്മാർ അവരെ സ്തുതിക്കുകയും അവർ ശാശ്വതമായി രുദ്രലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൃതപുണ്യാ നരാ മര്ത്ത്യാസ്തേ യാംതി പരമം പദമ്
പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്ത മനുഷ്യർക്ക് പരമാവസ്ഥയിൽ എത്താൻ സാധിക്കും.
അശുഭം ക്ഷയമാപ്നോതി കസ്തം ന പ്രണമേച്ഛിവമ്
അവൻ ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ശിവനെ ആരാണ് വണങ്ങാതിരിക്കുക?
മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാ തകൈര്നരകപ്രദൈഃ
ബ്രഹ്മഹത്യപാപം പോലുള്ള നരകഫലദായകമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരാൾ മോചിതനാകുന്നു.
രാജസൂയശതേനൈവ യത്പുണ്യം ച ഭവിഷ്യതി
നൂറ് രാജസൂയയാഗങ്ങൾ ചെയ്തതിന്റെ തുല്യമായ പുണ്യം ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നു.
കിം തീര്ഥൈര്വിവിധൈഃ സ്നാനൈഃ കിം ദാനൈര്വിവിധൈഃ കൃതൈഃ
നാനാതീര്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യാനും, പലവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകാനും എന്താണ് ആവശ്യം?
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദ്ദശ്യാം ദിനേ സോമസ്യ ശക്തിതഃ കുലാനാം താരയത്യേവ മാതൃകം പിതൃകം ശതമ്
അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി ദിവസങ്ങളിൽ, തക്കശേഷി അനുസരിച്ച്, ഒരാൾക്ക് നൂറ് മാതൃകുലവും പിതൃകുലവും രക്ഷിക്കാനാകും.
യേ ച പശ്യംതി പുരുഷാ ഭാവഹീനാഃ പ്രസംഗതഃ
ആ ലിംഗം ഭാവരഹിതമായി, യാദൃശ്ചികമായി കാണുന്ന പുരുഷന്മാർക്കും
ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി ലിംഗമഹാത്മ്യമുത്തമമ്
ദേവി, ഈ ലിംഗത്തിന്റെ പരമോന്നതമായ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.