സ്നാനദാനാദികം കൃത്വാ നൃസിംഹസ്യാഽര്ചനം തഥാ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും മറ്റും നടത്തി, നരസിംഹനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുക.
നൃസിംഹസ്യ സ്വരൂപേണ ഹതോ ദാനവപുംഗവഃ 5.1.66.
നരസിംഹൻ തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ ആ അസുരശ്രേഷ്ഠനെ സംഹരിച്ചു.
കരേണൈകപ്രഹാരേണ ഹിര ണ്യകശിപുര്ഹതഃ
ഒരു കൈയുടെ ഒരു പ്രഹാരത്തിൽ തന്നെ ഹിരണ്യകശിപു കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തദാരഭ്യ സുരാഃ സര്വേ മധ്യാഹ്നോഹ്നോപാസനം സദാ
അത് മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉച്ചയ്ക്ക് ആരാധന നടത്തുന്നു.
ഏവം തീര്ഥം പരം വ്യാസ അവംത്യാം വിദ്യതേ ഭുവി
ഇങ്ങനെ, വ്യാസാ, അവന്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ ഉത്തമമായ ഈ തീർത്ഥം നിലനിൽക്കുന്നു.
യേ കുര്വംതി നരാഃ പുണ്യാസ്തേ യാംതി പരമാം ഗതിമ്
അവിടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
കദാചിന്നൃസിംഹതിഥിം പ്രാപ്യ ചൈവ ചതുര്ദശീമ്
എപ്പോൾ എങ്കിലും നരസിംഹതിഥിയായ ചതുര്ദശി ദിവസം ലഭിച്ചാൽ,
നൃസിംഹേശ്വരദേവേശം പൂജയേദ്യഃ സമാഹിതഃ
ആ ദിവസം ഒരാൾ ഏകാഗ്രതയോടെ നരസിംഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ,
തതോഽഗസ്ത്യേശ്വരം ദേവം യഃ പശ്യേത്യുസമാഹിതഃ
ശേഷം ഭക്തിയോടെ അഗസ്ത്യേശ്വരദേവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ,
യത്ര സിദ്ധിം പരാം പ്രാപ്തോ ഹനുമാന്പവനാത്മജഃ
അവിടെ വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ പരമസിദ്ധി നേടിയിരുന്നു.
തിഷ്ഠതി പരദൈവജ്ഞഃ സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ
മറ്റു ദേവതകളെ അറിയുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാൻ കഴിയുന്നവനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
മിത്രാവരുണപുത്രേണ സിദ്ധിഹേതോസ്തപസ്വിനാ 5.1.66.
മിത്രനും വരുണനും മകനായ ഒരാൾ ലക്ഷ്യം നേടാൻ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
നരോ നാരീസമായുക്തഃ സാവിത്രീവ്രതമാചരേത്
പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ചേർന്ന് സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.
യസ്മിംസ്തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ ദത്ത്വാ ദാനം ച സൌഭഗമ്
ഏത് തീർത്ഥത്തിലും ഒരു മനുഷ്യൻ കുളിച്ച് ദാനം ചെയ്താൽ അവന് സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
സപ്തധാന്യസമോപേതം പംചരത്നപരിഷ്കൃതമ്
ഏഴ് തരത്തിലുള്ള ധാന്യവും അഞ്ചു രത്നങ്ങളും അണിഞ്ഞതുമായത്.
സാവിത്രീം ഹാടകീം കൃത്വാ യഥാശക്തി പരംതപ
ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയംവേകുന്നവനേ, അവന്റെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണത്തിൽ സാവിത്രിയെ ഉണ്ടാക്കണം.
ലഭതേ വിപുലാം ലക്ഷ്മീം ബഹുഭോഗകരീം ശുഭാമ്
അവന് സമൃദ്ധിയും, അനേകം സൗഖ്യങ്ങൾ നൽകുന്ന ശുഭമായ ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും.
സാവിത്രീവ്രതകൃന്നാരീ ജായതേ പതിവല്ലഭാ
സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഭർത്താവിന് പ്രിയയാവുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാ ശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ അവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ നൃസിംഹതീര്ഥമഹിമവര്ണനംനാമ ഷട്ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം സംഹിതകളിൽ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തീ പ്രദേശത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, നരസിംഹ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെ വിവരിക്കുന്ന അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശൃണു വ്യാസ പരം തീര്ഥം ഭുവി വിഖ്യാതമുത്തമമ്
വ്യാസാ, ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഉത്തമമായ പരമ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കു.
തസ്യ തീര്ഥവരം തീര്ഥം സര്വതീര്ഥഫലപ്രദമ്
അവിടെ പ്രധാനമായ那个 തീർത്ഥം എല്ലാ തീർത്ഥഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.
കുടുമ്ബാര്ഥം തപസ്തേപേ പുരാ ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ
കുടുംബത്തിനായി ദക്ഷൻ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ, പഴയകാലത്ത് കഠിനതപം ചെയ്തു.
പ്രജാകാമഃ സ ധര്മാത്മാ സുചിരം വ്രതമാചരത്
മക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച് ആ ധാർമികനായവൻ ദീർഘകാലം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
അസ്മിംസ്തീര്ഥേ ശുചിഃ സ്നാതോ ജപന്ബ്രഹ്മ സനാതനമ്
ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ശുദ്ധനായവൻ കുളിച്ച്, സനാതന ബ്രഹ്മം ജപിക്കണം.
തേന തീര്ഥപ്രസാദേന ലഭേത്സ ബഹുലാം പ്രജാമ്
ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന് ധാരാളം സന്തതികൾ ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മാഽപി തത്ര വൈ പശ്ചാത്തപഃ കൃത്വാ സുദുഷ്കരമ്
ബ്രഹ്മാവും അവിടെ തന്നെ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപം പിന്നീട് അനുഷ്ഠിച്ചു.
മഹാദേവോഽപി തത്രൈവ പ്രാപ്തവാന്ബ്രഹ്മണഃ പദമ്
മഹാദേവനും അവിടെ തന്നെ ബ്രഹ്മപദം നേടി.
ഭദ്രപീഠധരാ ദേവീ ഭദ്രകാലീതി വിശ്രുതാ
ഭദ്രപീഠം ധരിച്ച ദേവി ഭദ്രകാളി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാണു.
ദ്വാരേ തിഷ്ഠതി തത്രൈവ ഭൈരവഃ ക്ഷേത്രപാലകഃ 5.1.67.
വാതിലിന് സമീപം തന്നെ ഭൈരവൻ എന്ന ക്ഷേത്രപാലകൻ നില്ക്കുന്നു.
പുത്രവത്പാലിതോ ദേവ്യാ സദാ തിഷ്ഠതി തത്സ്ഥലേ
അവിടെ ദേവി അവനെ മകനെപ്പോലെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു.