ന ദേവാസുര ഗംധര്വൈര്ന യക്ഷോരഗകിന്നരൈഃ
ദേവതകളും അസുരരും ഗാന്ധർവരും യക്ഷങ്ങളും നാഗങ്ങളും കിന്നരരും അല്ല—
മാനവൈഃ പക്ഷിജാതൈശ്ച ന മേ മൃത്യുര്ഭവേദിതി 5.1.66.൧
മനുഷ്യരും പക്ഷികളും കൊണ്ടും എനിക്ക് മരണം വരില്ല.
മാരയിഷ്യതി മാം വീരഃ സ മേ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി
അവൻ എന്നെ കൊല്ലും; അവൻ തന്നെയാണ് എനിക്ക് മരണമായി മാറുന്നത്.
ആഗമം ചൈവ ലോകം സ്വം സ ദൈത്യോ ഘോരശാസനഃ
ആ ഭയങ്കരനായ അസുരൻ എന്റെ ആചാരവും തന്റെ ലോകവും പിടിച്ചെടുക്കും.
തസ്യൈവാഽധികൃതാ ലോകേ ബഭൂവുര്വിഗതജ്വരാഃ
അവന്റെ അധികാരത്തിൽ ആയിരുന്നവർ ലോകത്ത് എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
തസ്മാദ്യൂയം വനം യാത മഹാകാലം മഹേശിതുഃ
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മഹാകാലന്റെ വനത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് മഹാദേവന്റെ സ്ഥലമാണ്.
സംഗമേശ്വരസ്യ ദക്ഷിണേ കര്കരാജോത്തരേ തഥാ
സംഗമേശ്വരന്റെ തെക്കുവശത്തും കർക്കരാജയുടെ വടക്കുവശത്തുമാണ്
നൃസിംഹാഖ്യം പരം ധാമ തസ്യ തീര്ഥം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
നരസിംഹ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉത്തമമായ തീർത്ഥം അവിടെ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.
കുരുത സത്വരം സര്വേ പുനര്ലോകാനവാപ്സ്യഥ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കൂ; പിന്നെയും ലോകങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.
മഹാകാലവനം പ്രാപ്താ യത്ര ശിപ്രാ പയസ്വിനീ
നിങ്ങൾ മഹാകാലവനം എത്തുമ്പോൾ, അവിടെ ശുദ്ധജലം ഒഴുകുന്ന ശിപ്രാ നദി ഉണ്ട്.
സ്നാനദാനാദികം കൃത്വാ നൃസിംഹസ്യാഽര്ചനം തഥാ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും മറ്റും നടത്തി, നരസിംഹനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുക.
നൃസിംഹസ്യ സ്വരൂപേണ ഹതോ ദാനവപുംഗവഃ 5.1.66.
നരസിംഹൻ തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ ആ അസുരശ്രേഷ്ഠനെ സംഹരിച്ചു.
കരേണൈകപ്രഹാരേണ ഹിര ണ്യകശിപുര്ഹതഃ
ഒരു കൈയുടെ ഒരു പ്രഹാരത്തിൽ തന്നെ ഹിരണ്യകശിപു കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തദാരഭ്യ സുരാഃ സര്വേ മധ്യാഹ്നോഹ്നോപാസനം സദാ
അത് മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉച്ചയ്ക്ക് ആരാധന നടത്തുന്നു.
ഏവം തീര്ഥം പരം വ്യാസ അവംത്യാം വിദ്യതേ ഭുവി
ഇങ്ങനെ, വ്യാസാ, അവന്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ ഉത്തമമായ ഈ തീർത്ഥം നിലനിൽക്കുന്നു.
യേ കുര്വംതി നരാഃ പുണ്യാസ്തേ യാംതി പരമാം ഗതിമ്
അവിടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
കദാചിന്നൃസിംഹതിഥിം പ്രാപ്യ ചൈവ ചതുര്ദശീമ്
എപ്പോൾ എങ്കിലും നരസിംഹതിഥിയായ ചതുര്ദശി ദിവസം ലഭിച്ചാൽ,
നൃസിംഹേശ്വരദേവേശം പൂജയേദ്യഃ സമാഹിതഃ
ആ ദിവസം ഒരാൾ ഏകാഗ്രതയോടെ നരസിംഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ,
തതോഽഗസ്ത്യേശ്വരം ദേവം യഃ പശ്യേത്യുസമാഹിതഃ
ശേഷം ഭക്തിയോടെ അഗസ്ത്യേശ്വരദേവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ,
യത്ര സിദ്ധിം പരാം പ്രാപ്തോ ഹനുമാന്പവനാത്മജഃ
അവിടെ വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ പരമസിദ്ധി നേടിയിരുന്നു.
തിഷ്ഠതി പരദൈവജ്ഞഃ സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ
മറ്റു ദേവതകളെ അറിയുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാൻ കഴിയുന്നവനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
മിത്രാവരുണപുത്രേണ സിദ്ധിഹേതോസ്തപസ്വിനാ 5.1.66.
മിത്രനും വരുണനും മകനായ ഒരാൾ ലക്ഷ്യം നേടാൻ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
നരോ നാരീസമായുക്തഃ സാവിത്രീവ്രതമാചരേത്
പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ചേർന്ന് സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.
യസ്മിംസ്തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ ദത്ത്വാ ദാനം ച സൌഭഗമ്
ഏത് തീർത്ഥത്തിലും ഒരു മനുഷ്യൻ കുളിച്ച് ദാനം ചെയ്താൽ അവന് സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
സപ്തധാന്യസമോപേതം പംചരത്നപരിഷ്കൃതമ്
ഏഴ് തരത്തിലുള്ള ധാന്യവും അഞ്ചു രത്നങ്ങളും അണിഞ്ഞതുമായത്.
സാവിത്രീം ഹാടകീം കൃത്വാ യഥാശക്തി പരംതപ
ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയംവേകുന്നവനേ, അവന്റെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണത്തിൽ സാവിത്രിയെ ഉണ്ടാക്കണം.
ലഭതേ വിപുലാം ലക്ഷ്മീം ബഹുഭോഗകരീം ശുഭാമ്
അവന് സമൃദ്ധിയും, അനേകം സൗഖ്യങ്ങൾ നൽകുന്ന ശുഭമായ ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും.
സാവിത്രീവ്രതകൃന്നാരീ ജായതേ പതിവല്ലഭാ
സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഭർത്താവിന് പ്രിയയാവുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാ ശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ അവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ നൃസിംഹതീര്ഥമഹിമവര്ണനംനാമ ഷട്ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം സംഹിതകളിൽ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തീ പ്രദേശത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, നരസിംഹ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെ വിവരിക്കുന്ന അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശൃണു വ്യാസ പരം തീര്ഥം ഭുവി വിഖ്യാതമുത്തമമ്
വ്യാസാ, ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഉത്തമമായ പരമ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കു.