നാഗാനാം പൂജനം കാര്യം ശ്രാദ്ധം ദര്ശേ വിധീയതേ
നാഗങ്ങൾ പൂജിക്കുകയും അമാവാസ്യയിൽ ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയും വേണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേഽവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ തീര്ഥയാത്രായാം നാഗതീര്ഥമഹിമവര്ണനംനാമ പംചഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്തി ഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തി ക്ഷേത്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ, തീർത്ഥയാത്രയിൽ, നാഗതീർത്ഥ മഹിമയെ വിവരിക്കുന്ന അഞ്ഞുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
തത്തീര്ഥം സര്വപാപഘ്നം നൃസിംഹസ്യ മഹാത്മനഃ
ആ തീർത്ഥം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു; അതാണ് മഹാത്മനായ നരസിംഹന്റെത്.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സര്വപാപം സമുത്തരേത്
അത് കാണുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റാം.
തേനേയം വസുധാ സര്വാ സംപ്രാപ്താ ച ദുരാത്മനാ
അവൻ ഈ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദുഷ്ടൻ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഗൌര്ഭൂത്വാഽശ്രുമുഖീ ദേവൈര്ബ്രഹ്മാണം ശരണം യയൌ
പശുവായി മാറി, കണ്ണീരോടെ, ദേവതകളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിനെ അഭയം തേടി.
ഉവാച ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ തസ്യാഃ ശ്രമം വ്യപോഹിതുമ്
അവളുടെ ദുഃഖം അകറ്റാൻ ബ്രഹ്മാവ് മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വചോ വദാമി തേ തഥ്യം ദേശകാലോചിതം തഥാ
ഞാൻ നിന്നോട് സത്യം പറയുന്നു; ദേശവും കാലവും അനുസരിച്ച്.
ഗായത്ര്യുപാസനാ തേന കൃതാ സുനിയതാത്മനാ
അവൻ നല്ല നിയന്ത്രിത മനസ്സോടെ ഗായത്രി ഉപാസന ചെയ്തു.
ന ദിവാ ന തഥാ രാത്രൌ നാംതരിക്ഷേ ന ഭൂതലേ
ദിവസവും രാത്രിയും അല്ല, ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും അല്ല—
ന ദേവാസുര ഗംധര്വൈര്ന യക്ഷോരഗകിന്നരൈഃ
ദേവതകളും അസുരരും ഗാന്ധർവരും യക്ഷങ്ങളും നാഗങ്ങളും കിന്നരരും അല്ല—
മാനവൈഃ പക്ഷിജാതൈശ്ച ന മേ മൃത്യുര്ഭവേദിതി 5.1.66.൧
മനുഷ്യരും പക്ഷികളും കൊണ്ടും എനിക്ക് മരണം വരില്ല.
മാരയിഷ്യതി മാം വീരഃ സ മേ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി
അവൻ എന്നെ കൊല്ലും; അവൻ തന്നെയാണ് എനിക്ക് മരണമായി മാറുന്നത്.
ആഗമം ചൈവ ലോകം സ്വം സ ദൈത്യോ ഘോരശാസനഃ
ആ ഭയങ്കരനായ അസുരൻ എന്റെ ആചാരവും തന്റെ ലോകവും പിടിച്ചെടുക്കും.
തസ്യൈവാഽധികൃതാ ലോകേ ബഭൂവുര്വിഗതജ്വരാഃ
അവന്റെ അധികാരത്തിൽ ആയിരുന്നവർ ലോകത്ത് എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
തസ്മാദ്യൂയം വനം യാത മഹാകാലം മഹേശിതുഃ
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മഹാകാലന്റെ വനത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് മഹാദേവന്റെ സ്ഥലമാണ്.
സംഗമേശ്വരസ്യ ദക്ഷിണേ കര്കരാജോത്തരേ തഥാ
സംഗമേശ്വരന്റെ തെക്കുവശത്തും കർക്കരാജയുടെ വടക്കുവശത്തുമാണ്
നൃസിംഹാഖ്യം പരം ധാമ തസ്യ തീര്ഥം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
നരസിംഹ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉത്തമമായ തീർത്ഥം അവിടെ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.
കുരുത സത്വരം സര്വേ പുനര്ലോകാനവാപ്സ്യഥ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കൂ; പിന്നെയും ലോകങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.
മഹാകാലവനം പ്രാപ്താ യത്ര ശിപ്രാ പയസ്വിനീ
നിങ്ങൾ മഹാകാലവനം എത്തുമ്പോൾ, അവിടെ ശുദ്ധജലം ഒഴുകുന്ന ശിപ്രാ നദി ഉണ്ട്.
സ്നാനദാനാദികം കൃത്വാ നൃസിംഹസ്യാഽര്ചനം തഥാ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും മറ്റും നടത്തി, നരസിംഹനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുക.
നൃസിംഹസ്യ സ്വരൂപേണ ഹതോ ദാനവപുംഗവഃ 5.1.66.
നരസിംഹൻ തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ ആ അസുരശ്രേഷ്ഠനെ സംഹരിച്ചു.
കരേണൈകപ്രഹാരേണ ഹിര ണ്യകശിപുര്ഹതഃ
ഒരു കൈയുടെ ഒരു പ്രഹാരത്തിൽ തന്നെ ഹിരണ്യകശിപു കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തദാരഭ്യ സുരാഃ സര്വേ മധ്യാഹ്നോഹ്നോപാസനം സദാ
അത് മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉച്ചയ്ക്ക് ആരാധന നടത്തുന്നു.
ഏവം തീര്ഥം പരം വ്യാസ അവംത്യാം വിദ്യതേ ഭുവി
ഇങ്ങനെ, വ്യാസാ, അവന്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ ഉത്തമമായ ഈ തീർത്ഥം നിലനിൽക്കുന്നു.
യേ കുര്വംതി നരാഃ പുണ്യാസ്തേ യാംതി പരമാം ഗതിമ്
അവിടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
കദാചിന്നൃസിംഹതിഥിം പ്രാപ്യ ചൈവ ചതുര്ദശീമ്
എപ്പോൾ എങ്കിലും നരസിംഹതിഥിയായ ചതുര്ദശി ദിവസം ലഭിച്ചാൽ,
നൃസിംഹേശ്വരദേവേശം പൂജയേദ്യഃ സമാഹിതഃ
ആ ദിവസം ഒരാൾ ഏകാഗ്രതയോടെ നരസിംഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ,
തതോഽഗസ്ത്യേശ്വരം ദേവം യഃ പശ്യേത്യുസമാഹിതഃ
ശേഷം ഭക്തിയോടെ അഗസ്ത്യേശ്വരദേവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ,
യത്ര സിദ്ധിം പരാം പ്രാപ്തോ ഹനുമാന്പവനാത്മജഃ
അവിടെ വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ പരമസിദ്ധി നേടിയിരുന്നു.