തത്തീര്ഥേഷു നരഃ സ്നാത്വാ തത്തത്തീര്ഥഫലം ഭവേത്
ആ തിര്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, ആ തിര്ഥങ്ങളിലെ ഫലങ്ങൾ മനുഷ്യൻക്ക് ലഭിക്കും.
ഫല്ഗുശ്ച സരിതാം ശ്രേഷ്ഠാ തഥൈവ ഫലദായിനീ
നദികളിൽ ഫൽഗു ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവളുമാണ്.
ഗയാകോഷ്ഠസ്തഥാ പ്രോക്തോ ഗദാധരപദാനി ച
ഗയാകോശ്ഠവും ഗദാധരന്റെ പാദചിഹ്നങ്ങളും അവിടെ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രേതമുക്തികരീ നിത്യം ശിലാ ചോക്താ തഥൈവ ച
അവിടെ പറയുന്ന ശില, departed-മാരെ എപ്പോഴും മോചനം നൽകുന്നവളാണ്.
ദേവാനാം ദാനവാനാം ച യക്ഷകിന്നരരക്ഷസാമ്
ദേവന്മാർക്കും, ദാനവന്മാർക്കും, യക്ഷന്മാർക്കും, കിന്നരന്മാർക്കും, രാക്ഷസന്മാർക്കും,
ഏതത്സ്ഥാനേഷു സര്വേഷു സ്നാനദാനാദികാഃ ക്രിയാഃ
ഈ സ്ഥലങ്ങളിലൊക്കെയും സ്നാനം, ദാനം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തപ്പെടുന്നു.
ഗയായാം പിതൃരൂപേണ സ്വയമേവ ജനാര്ദനഃ
ഗയയിൽ, ജനാർദ്ദനൻ തന്നെ പിതാക്കളിന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏവം വ്യാസ ഗയാതീര്ഥം പുരാവന്ത്യാം പ്രതിഷ്ഠിതമ് 5.1.59.
ഇങ്ങനെ, വ്യാസാ, പുരാതന അവന്തി നഗരത്തിൽ ഗയാതീർത്ഥം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
തദാരഭ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഗയാ തത്ര പ്രതിഷ്ഠിതാ
അന്ന് മുതൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഗയ അവിടെ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
തത്പദേ ച മഹിമാനം ജനാര്ദനസമര്പിതമ്
അവിടത്തെ പദത്തിൽ, ജനാർദ്ദനനു സമർപ്പിച്ച മഹത്വം നിലനിൽക്കുന്നു.
പംചക്രോശം ഗയാക്ഷേത്രം ക്രോശമേകം ഗയാശിരഃ സര്വദാ സര്വകാലേഷു ഗയാശ്രാദ്ധം വിധീയതേ
ഗയാക്ഷേത്രം അഞ്ചു ക്രോഷം വിസ്തൃതമാണ്; ഗയാശിര ഒരു ക്രോഷം മാത്രം. എല്ലായ്പ്പോഴും, എല്ലാ കാലത്തും ഗയാശ്രാദ്ധം നടത്തപ്പെടുന്നു.
സംവത്സരേ പരം വ്യാസ ദിനമേകം പ്രതിഷ്ഠിതമ് മഹാലയേതി തത്പ്രോക്തം പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്
ഓരോ വർഷവും, വ്യാസാ, ഒരു ദിവസം പ്രത്യേകമായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതാണ് മഹാലയം എന്ന് പറയുന്നത്. അന്ന് പിതാക്കൾക്ക് നൽകിയ ദാനം അക്ഷയമാണ്.
സര്വദാ സര്വകാലേഷു ഗയാശ്രാദ്ധം വിധീയതേ
എല്ലായ്പ്പോഴും, എല്ലാ കാലത്തും ഗയാശ്രാദ്ധം നടത്തപ്പെടുന്നു.
സംവത്സരേ പരം വ്യാസ ദിനമേകം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
ഓരോ വർഷവും, വ്യാസാ, ഒരു ദിവസം പ്രത്യേകമായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
അക്ഷയ്യാ ജായതേ തൃപ്തിഃ പിതൄണാം കല്പസംഖ്യയാ
അങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന പിതാക്കളുടെ തൃപ്തി അക്ഷയമാണ്; ഒരു കല്പം മുഴുവൻ നിലനിൽക്കും.
ഭൂയസ്തു സംപ്രവക്ഷ്യാമി മാഹാത്മ്യം പരമാദ്ഭുതമ്
ഇനി ഞാൻ അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം വീണ്ടും വിശദീകരിക്കാം.
സപ്തര്ഷീണാം ച യാ ഭാര്യാ ഋഷിപത്ന്യഃ പതിവ്രതാഃ
സപ്തർഷിമാരുടെ ഭാര്യമാർ, ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു.
ഋഷിഭിശ്ച പരിത്യക്താ ബഭ്രമുശ്ച വനാദ്വനമ് 5.1.59.
ആ ഋഷിമാർ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അവർ കാടിൽ നിന്ന് കാടിലേക്ക് അലയുകയായിരുന്നു.
താസാം ച പ്രിയമന്വിച്ഛന്സമായാതോ വനാംതരേ
അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി, അവൻ മറ്റൊരു കാട്ടിലേക്ക് എത്തി.
ഉവാച ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ദേശകാലോചിതം വചഃ
അവൻ സുഖമായ വാക്കുകളിൽ, സമയത്തിനും സ്ഥലത്തിനും അനുയോജ്യമായതു പറഞ്ഞു.
കസ്മാച്ച ഋഷിഭിസ്ത്യക്താ ലോകമാതരഃ പതിവ്രതാഃ
ഋഷിമാർക്ക് ഭാര്യയായ ലോകമാതാക്കളെ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉപേക്ഷിച്ചത്?
ഋഷിപത്ന്യ ഊചുഃ ന ജാനീമോ വയം താത യേന ദോഷേണ താപസൈഃ
ഋഷിപത്നികൾ പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, ഞങ്ങൾക്കു അറിയില്ല, ഏത് തെറ്റിനാലാണ് തപസ്സുകാരാൽ ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.
ലോകാപവാദജം കിംചിജ്ജാതം ദിഷ്ടവശാദധമ്
പാവപ്പെട്ടവരായ ഞങ്ങൾക്കു, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, ലോകത്തിൽ കുറെ അപവാദം ഉണ്ടായി.
യസ്യാരാധനപുണ്യേന പതിസാംനിധ്യമാപ്നുയുഃ
ആ സ്ഥലത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, ഭർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും.
ഇതി പൃഷ്ടസ്തദാ താഭിര്ഋഷിപത്നീഭിര്നാരദഃ
അങ്ങനെ ഋഷിപത്നികൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, നാരദൻ...
മഹാകാലവനേ രമ്യേ ഗയാതീര്ഥമനുത്തമമ്
...ആ മനോഹരമായ മഹാകാലവനത്തിൽ, ഉത്തമമായ ഗയാതീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
തത്രൈവ ചാക്ഷയോ നാമ ന്യഗ്രോധഃ ശാഖിനാം വരഃ
അവിടെ അക്ഷയമെന്ന പേരിലുള്ള, വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ വടവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു.
സര്വദോഷഹരം തീര്ഥം സര്വകാമവരപ്രദമ് 5.1.59.
അത് എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കംചെയ്യുന്ന, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നൽകുന്ന തീർത്ഥമാണ്.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഋഷിപന്ത്യഃ സുചോദിതാഃ
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഋഷിപത്നികൾ നല്ല രീതിയിൽ ബോധ്യപ്പെട്ടു.
ആജഗ്മുസ്തദ്വനം തത്ര യത്ര തീര്ഥം ഗയാഭിധമ്
അവൾക്കാർ ആ ഗയാതീർത്ഥം ഉള്ള കാട്ടിലേക്ക് പോയി.