ഗതാ പുനംതീ ത്രീല്ലോകാന്നീലവാസാ ശുചാര്ദിതാ
നീലവസ്ത്രം ധരിച്ച്, പരിശുദ്ധിയിൽ കഠിനമായി ബാധിച്ചവളായി, അവൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ചു.
ദുഷ്ടാചാരാപരാധേന യേനേമാം പ്രാപിതാ ദശാമ്
ദുഷ്ടമായ പെരുമാറ്റവും കുറ്റവും കൊണ്ടാണ് അവളെ ഈ നിലയിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.
തത്സര്വം തിഷ്ഠതി മയി സര്വേഷാമപി ദേഹിനാമ്
ആ എല്ലാം എന്നിലുമുണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളിലുമുള്ളതുപോലെ.
നീലഭാസാ വിവര്ണാ ച സര്വധര്മബഹിര്മുഖാ
നീലനിറം കൊണ്ടും, നിറം മങ്ങിയതുമായ, എല്ലാ ധർമ്മത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുനിന്നതുമായവളാണ്.
മയി ത്യക്ത്വാ പുനംതീഹ ജംതവഃ സര്വശോഽമലാഃ
എന്നെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, എല്ലാ ജീവികളും പൂർണ്ണമായും വിശുദ്ധരാകും.
അസ്മാകം ച മഹത്കഷ്ടം ജാതം ധാതഃ പരം മലമ്
ധാതാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ കഷ്ടവും അതിയായ അശുദ്ധിയും ഉണ്ടായി.
ന ലോകേ ച സ്ഥിതിര്മേദ്യ പാപിഷ്ഠായാഃ സനാതനീ 5.1.54.
ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും പാപിയായും അശുദ്ധയായവർക്കു എവിടെയും സ്ഥാനം ഇല്ല.
കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി യേന ശാംതിര്ഭവേന്മമ
ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, എവിടേക്ക് പോകണം, എങ്ങനെ എനിക്ക് ശാന്തി ലഭിക്കും?
യേനാഹം പാപലിപ്താംഗീ പുനഃ പ്രകൃതിമാപ്നുയാമ്
പാപത്തിൽ മങ്ങിയ എന്റെ ശരീരം വീണ്ടും യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം നേടാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
മഹാകാലവനേ രമ്യേ പുരീ ഹ്യേഷാ ഽമരാവതീ
സുന്ദരമായ മഹാകാലവനത്തിൽ അമരാവതി എന്ന നഗരം നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ര ശിപ്രാ സരിച്ഛ്രേഷ്ഠാ വര്തതേ ഭുവി പാവനീ
അവിടെ ഭൂമിയിൽ ശിപ്രാ എന്ന ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നദി ശുദ്ധീകരിച്ച് ഒഴുകുന്നു.
തത്ര ഗച്ഛ മഹാഭാഗേ സദ്യശ്ചാത്മ വിശുദ്ധയേ
ഭാഗ്യശാലിനിയേ, ഉടൻ അവിടെ ചെന്നു സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കൂ.
തമഭിജ്ഞായ സംപ്രാപ്താ മഹാകാലവനം ശുഭമ്
അത് മനസ്സിലാക്കി അവൾ ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിലെത്തിച്ചു.
വിംധ്യസ്യ ചോത്തരേ ഭാഗേ അംജന്യാശ്രമമുത്തമമ്
വിന്ദ്യപർവതത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് അഞ്ജനയുടെ ഉത്തമമായ ആശ്രമം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
പതിവ്രതാഭിഃ സര്വാഭിഃ പതിഭിര്ബ്രഹ്മചാരിഭിഃ
ഭർത്താവിനോടു അഗാധമായ ഭക്തിയുള്ള എല്ലാ ഭാര്യമാരും, ബ്രഹ്മചാരിയായ ഭർത്താക്കന്മാരും,
സരസീഫുല്ലകല്ഹാരൈര്മത്താലികുലനാദിതൈഃ
പുഷ്പിച്ച താമരകളാൽ അലങ്കരിച്ച തടാകങ്ങൾ, മദംപോലുള്ള തേനീച്ചകളുടെ ഗാനം മുഴങ്ങുന്നവയും,
മനോഹ്രാദകരം പുണ്യം പവിത്രം പാപനാശനമ് 5.1.54.
ആ സ്ഥലം മനോഹരവും, പുണ്യമുള്ളതും, വിശുദ്ധവും, പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നതുമാണ്.
ശുക്ലവാസാഽഭവത്സദ്യോ നഷ്ടപാപമലാ ഽശുഭാ
അവൾ ഉടൻ തന്നെ വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചു; പാപവും അശുദ്ധിയും ഇല്ലാതായി, അവൾ ശുഭയായി.
തത്രൈവ ചാശ്രമം ചക്രേ മനഃസംഹര്ഷകാരണമ്
അവിടെ തന്നെയായിരുന്നു അവൾ മനസ്സിന് ആനന്ദം പകരുന്ന ഒരു ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചത്.
നീലഗംഗേതി വൈ വ്യാസ തീര്ഥം കില്വിഷനാശനമ്
വ്യാസാ, നീലഗംഗ എന്ന തീർത്ഥം പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നതായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തസ്യ സിദ്ധിഃ കരഗതാ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
അവന്റെ സിദ്ധി അവന്റെ കൈയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദര്ശേ പിതൄന്സമുദ്ദിശ്യ ശ്രാദ്ധം കുര്യാന്മഹാലയമ്
അമാവാസ്യ ദിവസം, പിതാക്കന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് മഹാലയ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
സമഗോത്രേഷു യേ ജാതാഃ പൂര്വജാ നിരയവാസിനഃ
ആ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച, മുമ്പ് നരകത്തിൽ കഴിയുന്ന പിതൃപുരുഷന്മാർ,
സ്നാത്വാ തിലാംജലിം ദദ്യാത്പിതൄ നുദ്ദിശ്യ തത്പരഃ
കുളിച്ച് കഴിഞ്ഞ്, പിതാക്കന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച്, മനസ്സോടെ എള്ള് കൈയിലെടുത്ത് അർപ്പിക്കണം.
ഭോജയേദ്ബ്രാഹ്മണാന്സപ്ത ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ തു പായസൈഃ
പാലുപ്മാവ് കൊണ്ടു ശ്രാദ്ധം നടത്തി, ഏഴു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം.
തീര്ഥം പുണ്യതരം വ്യാസ ശൃണു ചാന്യദ്വദാമി തേ
വ്യാസാ, ഞാൻ ഇനി പറയുന്ന മറ്റൊരു അതിപുണ്യമായ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് നീ കേൾക്കൂ.
സര്വപാപഹരം പുണ്യം സര്വകാമവരപ്രദമ് 5.1.54.
അത് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റുന്നു, പുണ്യം നൽകുന്നു, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേർക്കുന്നു.
ദുഗ്ധം സര്വം ഹവിര്ഭാവ്യം സര്വേഷാം ജീവനപ്രദമ്
പാൽ മുഴുവൻ ഹോമദ്രവ്യമായി കരുതണം; അത് എല്ലാവർക്കും ജീവൻ നൽകുന്നു.
കുംഡേ സ്നാത്വാ പയഃ പീത്വാ ദത്ത്വാ ഗാം ച പയസ്വിനീമ്
കുളത്തിൽ കുളിച്ച്, പാൽ കുടിച്ച്, പാൽകൊടുക്കുന്ന ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താൽ,
ജായതേ സര്വകാലേഷു മൃതഃ സ്വര്ഗപുരം വ്രജേത്
അവൻ എല്ലാകാലത്തും ജനിക്കും; മരിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗപുരിയിൽ എത്തും.