സരലാ തരലച്ഛായാ യക്ഷഗംധര്വസേവിതാ
നേരായും തിളങ്ങുന്ന തിരകളോടും, യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്നവൾ,
അപ്സരോഭിര്നൃത്യമാനാ സ്തൂയമാനാ മഹര്ഷിഭിഃ
അപ്സരസുകളോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്ത്, മഹർഷിമാർ പുകഴ്ത്തുന്നവൾ,
തുംഗസ്തനഭരാക്രാംതയോഷിദ്ഭിഃ ക്രീഡിതാന്തരാ
ഉയർന്ന നിറയുള്ള യുവതികളുമായി കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് അവളിൽ നടന്നു.
സര്വദാ സര്വകാലേ ച സിദ്ധൈഃ സിദ്ധിപ്രദാ നൃണാമ്
എല്ലാ സമയത്തും എല്ലാ കാലത്തും, സിദ്ധന്മാരോടൊപ്പം, മനുഷ്യർക്കു സിദ്ധി നൽകുന്നവളാണ് അവൾ.
മഹാകാലവനേ രമ്യേ രമ്യാ പദ്മാവതീ പുരീ
മഹാകാലവനത്തിലെ മനോഹരമായ പദ്മാവതിപുരി അത്യന്തം ആകർഷകമാണ്.
യത്ര സ്നാത്വാ നരാ യാംതി ശിവലോകം സനാതനമ് 5.1.52.
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യർ ശിവന്റെ ശാശ്വതലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
വാരാഹേണ കൃതം സര്വം ദുഷ്ടദൈത്യനിബര്ഹണമ്
വരാഹൻ ദുഷ്ടനായ ദാനവരെല്ലാം സംഹരിച്ചു.
കൃതപ്രാംജലയഃ സര്വേ ദേവാ ഇംദ്രപുരോഗമാഃ
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
ദേവദേവ ജഗന്നാഥ പുണ്യശ്രവണകീര്തന
ദേവദേവനേ, ലോകനാഥനേ, നിന്റെ കീർത്തിയും ശ്രവണവും പുണ്യമാണ്.
യേന പുണ്യപ്രഭാവേന പുനഃ സ്വര്ഗോ ഹ്യവാപ്സ്യതേ
ആ പുണ്യശക്തിയാൽ സ്വർഗം വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നു.
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം പുണ്യം മഹാകാലവനം ശുഭമ്
മഹാകാലവനം അതിമനോഹരവും ഏറ്റവും രഹസ്യമായ പുണ്യസ്ഥലവുമാണ്.
മമ ദേഹോദ്ഭവാ ശിപ്രാ യത്ര ലീനാ പയസ്വിനീ
എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ശിപ്രാനദി അവിടെ സമൃദ്ധമായി ലയിക്കുന്നു.
പുഷ്കരം ച ഗയാതീര്ഥം പുരുഷോത്തമസരഃ ശുഭമ്
പുഷ്കരം, ഗയാതീർത്ഥം, പുരുഷോത്തമസരസ്സു എന്നിവയും അവിടെയുണ്ട്.
ഇതി ശ്രുത്വാ പരം വാക്യം ദേവദേവജഗദ്ഗുരോഃ
ദേവദേവനും ലോകഗുരുവുമായവന്റെ പരമവാക്യം കേട്ടപ്പോൾ,
മഹാകാലവനേ രമ്യേ യത്ര ശിപ്രാ സരിദ്വരാ
മഹാകാലവനത്തിലെ മനോഹരമായ ശിപ്രാനദി ഒഴുകുന്ന സ്ഥലത്ത്,
തേന പുണ്യപ്രഭാവേന സ്വകാഁല്ലോകാന്ഗതാഃ സുരാഃ 5.1.52.
ആ പുണ്യശക്തിയാൽ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
ജാതം സരോ വരാഹസ്യ വിഷ്ണോരതുലതേജസഃ
വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യമായ തേജസ്സുള്ള വരാഹൻ ഒരു തടാകം സൃഷ്ടിച്ചു.
അത്ര സ്നാത്വാ പയഃ പീത്വാ ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ യഥോചിതമ്
ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, വെള്ളം കുടിച്ച്, ശുദ്ധമായി ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ,
അവംത്യാം സുന്ദരേ തീര്ഥേ തിഷ്ഠംതി സര്വദാ ഭുവി
അവംത്യയിലെ മനോഹരമായ തീർത്ഥത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സര്വപാപപ്രശമനം വാംഛിതാര്ഥഫലപ്രദമ്
ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കി ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.
യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ ബ്രഹ്മഹത്യാ വ്യപോഹതി
അതിനാമം കേൾക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും ബ്രഹ്മഹത്യപാപം പോലും അകറ്റപ്പെടും.
പുരാ കല്പക്ഷയേ വ്യാസ നഷ്ടകല്പാ ച മേദിനീ
ഒരു കാലത്ത്, ഒരു കല്പാവസാനത്തിൽ, വ്യാസാ, ലോകവും അതിന്റെ കല്പകളും നശിച്ചു.
തദാത്ര പതിതം വ്യാസ വൈകുണ്ഠശിഖരോത്തമമ്
അപ്പോള്, വ്യാസാ, വൈകുണ്ഠത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ശിഖരം ഇവിടെ വീണു.
തത്ക്ഷണാത്പതിതേ ശൃംഗേ കുണ്ഡം ജാതം സുനിശ്ചിതമ്
ആ ശിഖരം വീണതോടെ അതേ സമയത്ത് ഒരു കുളം അവിടെ ഉണ്ടായി.
ജാംബൂനദകരാരോഹം ഹേമപദ്മവിരാജിതമ്
ആ കുളത്തിന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, പൊന്നുപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഹംസകാരംഡവാകീര്ണം ചക്രവാകോപശോഭിതമ്
അത് ഹംസം, കറണ്ടവം തുടങ്ങിയ ജലപക്ഷികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ കൊണ്ടും അതിന് ഭംഗിയുണ്ട്.
കല്പക്ഷയേ ന ക്ഷീയംതേ യാനി തത്ത്വാനി സര്വശഃ 5.1.53.
ഒരു കല്പം അവസാനിക്കുമ്പോഴും അവിടെയുള്ള എല്ലാ തത്വങ്ങളും നശിക്കാറില്ല.
വേദശാസ്ത്രപുരാണാനി ഗാഥാഗീതിക്ഷരാക്ഷരാഃ
വേദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, ഗാഥകൾ, ഗാനങ്ങൾ, അക്ഷരങ്ങൾ—
കലാഃ കാഷ്ഠാ മുഹൂര്താശ്ച ലവത്രുടിപലം ഘടിഃ
കല, കഷ്ട, മുഹൂർത്തം, ലവം, തൃട്ടി, പലം, ഘടി എന്നിങ്ങനെയുള്ള സമയഭാഗങ്ങൾ—
സംവത്സരയുഗാശ്ചൈവ കുണ്ഡേ തിഷ്ഠംതി മൂര്തിതഃ
വർഷങ്ങളും യുഗങ്ങളും ആ കുളത്തിൽ സാക്ഷാത്കാരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.