നിവാരിതാശ്ച സഹസാ താഭ്യാം വൈ ദ്വാരപാലനാത്
അവരെ ആ ഇരുവരും അപ്രതീക്ഷിതമായി വാതിൽ കാക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു.
ഭഗവാനുവാച അതഃ പ്രഭൃതി സ്ഥാനേസ്മിന്സ്ഥിതിര്നാസ്തി ച ശാശ്വതീ
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ആ നിമിഷം മുതൽ ഇവിടെ ശാശ്വതമായ താമസം ഇല്ല.
സദ്യഃ പ്രാപ്തൌ തദാ വ്യാസ ആസുരീം യോനിമേവ തൌ
അപ്പോൾ തന്നെ, വ്യാസാ, ആ ഇരുവരും അസുരജന്മം പ്രാപിച്ചു.
ജന്മാംതരസഹസ്രേണ തപോദാനസമാധിഭിഃ
ആയിരം ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കു ശേഷം, തപസ്സ്, ദാനം, ധ്യാനം എന്നിവയിലൂടെ,
ദുഷ്ടഭാവേന സദ്യോ വൈ ജന്മഭിര്ജായതേ ത്രിഭിഃ
പക്ഷേ ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ ആൾക്ക് മൂന്നു ജന്മങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ജനനം ലഭിക്കും.
ജന്മജന്മാംതരേ ജാതൌ താമസീം യോനിമുദ്ധതൌ
ഓരോ ജന്മത്തിലും അവർ ഇരുണ്ട താമസിക യോനിയിൽ ജനിച്ചു.
തഥൈവ കുംഭകര്ണാഖ്യോ രാവണോ ലോകരാവണഃ 5.1.52.
അങ്ങനെ, കുമ്ഭകർണ്ണനും ലോകത്തെ ഭീതിയാക്കിയ രാവണനും ജനിച്ചു.
യോഽസൌ മഹാബലീ ദൈത്യോ ഹിരണ്യാക്ഷ ഇതി സ്മൃതഃ
അവൻ മഹാബലശാലിയായ ദൈത്യൻ ഹിരണ്യാക്ഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ജിത്വാ ച സകലാന്ദേവാന്സ്വയമേവാധിതിഷ്ഠതി
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ജയിച്ച് സ്വയം അധികാരം പിടിച്ചു.
സ്വര്ഗാന്നിരാകൃതാഃ സര്വേ ഭ്രഷ്ടരാജ്യാഃ പരാജിതാഃ
എല്ലാവരും സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു, തോറ്റുപോയി.
സ്വധാകാരോ വഷട്കാരഃ സ്വാഹാകാരോ ന ദൃശ്യതേ
സ്വധാകാരവും വഷട്കാരവും സ്വാഹാകാരവും കാണാനായില്ല.
നൈവ തീര്ഥം പ്രകാശേത പുണ്യാന്യായതനാനി ച
പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളും വിശുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളും വെളിപ്പെട്ടില്ല.
ഉച്ഛിന്നാ ഹി തദാ ജാതാസ്തസ്മിന്രാജ്ഞി ദുരാത്മനി
ആ ദുഷ്ടരാജാവിന്റെ കാലത്ത് എല്ലാം നശിച്ചു.
പാഖംഡിനോഽപരാ ക്രാംതാഃ സര്വേ ധര്മബഹിര്മുഖാഃ
മറ്റു പാതകികൾ ഉയർന്നു, എല്ലാവരും ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മാറി.
ബഹുമ്ലേച്ഛാ ബഹുക്ലേശാ ബഹ്വാബാധാവനീ കൃതാ
ഭൂമിയിൽ അന്യജാതികൾ കൂടി, കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതവും വർദ്ധിച്ചു.
തമീഭൂതം ജഗത്സര്വം ദൃശ്യതേ വസുധാതലേ 5.1.52.
ഭൂമിയിൽ മുഴുവൻ ലോകം ഇരുണ്ടതുപോലെ തോന്നി.
യദാ യദാ ഹി ധര്മസ്യ ഗ്ലാനിര്ഭവതി ഭാരത
ഭാരത വംശജനായവനേ, ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുന്നപ്പോഴൊക്കെയും,
ഇതി ജ്ഞാത്വാ മഹാവിഷ്ണുര്വാരാഹം വപുരാത്മവാന്
ഇത് മനസ്സിലാക്കി മഹാവിഷ്ണു സ്വയം നിയന്ത്രണം പുലർത്തി, വാരാഹം എന്ന രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
യൂപദംഷ്ട്രോ ഹവിര്ഗംധോ ബീജൌഷധിതനൂരുഹഃ
യാഗശിലയായ ദന്തം, ഹോമത്തിന്റെ സുഗന്ധം, വിത്തുകളും ഔഷധികളും ചെടികളും ചേർന്ന ശരീരം,
അംതരാസ്യരുചാദാര്ഢോ യജ്ഞകായഃ സുദക്ഷിണഃ
വായ്ക്കുള്ളിൽ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു, യാഗം തന്നെയാണ് ശരീരം, അത്യന്തം ദാനശീലിയും ആയിരുന്നു.
ഹൌത്രശ്വാസപരോ ദക്ഷസദസ്യാവയവഃ സ്മൃതഃ
ശ്വാസം ഹോമം പോലെ, യാഗത്തിൽ മുഴുകി, അവന്റെ അവയവങ്ങൾ യാഗസഭാംഗങ്ങളായിരുന്നു.
വേദിപല്വലസംസ്താരോ ബ്രഹ്മാധ്വര്യുര്വനാകരഃ
വേദങ്ങൾ പടർന്ന കായൽ, ബ്രഹ്മാവ് യാഗപുരോഹിതൻ, കാട് ആസ്വദിക്കുന്നവൻ.
ആദ്യഃ പുരുഷ ഈശാനഃ പുരുഹൂതഃ പുരുഷ്ടുതഃ
ആദിപുരുഷൻ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, അനേകർ വിളിക്കുന്നവൻ, അനേകർ പാടുന്നവൻ.
സംഗ്രാമാന്സുബഹൂന്കൃത്വാ ബഹുകഷ്ടേന വിഷ്ണുനാ
വിഷ്ണു അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ കഠിനമായി ഏറ്റെടുത്തു.
ഉദ്ധൃതാ ച വരാഹേണ ദംഷ്ട്രയാ ചംദ്രരേഖയാ
വാരാഹൻ ചന്ദ്രക്കലപോലുള്ള ദന്തത്തോടെ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി.
വവുഃ പുണ്യാസ്തഥാ വാതാഃ സുപ്രഭോഽഭൂദ്ദിവാകരഃ 5.1.52.
മംഗളമായ കാറ്റുകൾ വീശി, സൂര്യൻ അതിശയ പ്രകാശത്തോടെ തെളിഞ്ഞു.
സരിതോ മാര്ഗവാഹിന്യഃ സാഗരാഃ പ്രകൃതിം ഗതഃ
നദികൾ തങ്ങളുടെ വഴികളിലൂടെ ഒഴുകി, സമുദ്രങ്ങൾ സ്വാഭാവിക അവസ്ഥയിലേക്ക് മടങ്ങി.
വാരാഹമൂര്തിര്ഭഗവാന്സര്വകാമഫലപ്രദഃ
സകല ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന വാരാഹസ്വരൂപം പ്രത്യക്ഷമായി.
തസ്യാപി ഹൃദയാജ്ജാതാ നദീ ഹ്യേഷാ സനാതനീ
അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ശാശ്വതനദി ജനിച്ചത്.
ബഹുയോജനവിസ്താരാ ബഹുലാ കാമചാരിണീ
അനേകം യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ച, സമൃദ്ധമായ, ഇഷ്ടം പോലെ ഒഴുകുന്നവൾ,