ശിപ്രായാം സ്നാനജം പുണ്യം വക്തും ശക്തോ ന കീദൃശമ്
ശിപ്രാനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം എത്രയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.
യസ്മാത്സ്നാനം കൃതം സര്വൈഃ ശിപ്രായാം പന്നഗോത്തമൈഃ 5.1.51.
ശിപ്രാനദിയിൽ എല്ലാ പ്രധാന പാമ്പുകളും സ്നാനം ചെയ്തു.
നീത്വാ ശിപ്രോദകം പുണ്യം കുണ്ഡേഷു പരിഷിഞ്ചത
ശിപ്രാനദിയിലെ പുണ്യജലം എടുത്ത് കുളങ്ങളിലേക്കു ഒഴിക്കുക.
സംപൂര്ണാനി ഭവിഷ്യംതി സ്ഥിരാണി പന്നഗോത്തമാഃ
അങ്ങനെ ആ കുളങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിലനിൽക്കും, ഉത്തമനായ പാമ്പുകളേ.
ഗതാസ്തേ വൈ സ്വകം ലോകം നമസ്കൃത്വാ മഹേശ്വരമ്
അവർ മഹേശ്വരനു വന്ദനം ചെയ്ത് തങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.
സര്വലോകേഷു വിഖ്യാതാ വ്യാസ ശിപ്രാഽമൃതോദ്ഭവാ
വ്യാസാ, അമൃതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ശിപ്രാനദി എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്.
ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിംചിന്നാപദോ ന ച ദുര്ഗതിഃ
അവർക്ക് ദുഷ്കൃത്യവും, ദുരന്തവും, ദുർഗതിയും ഉണ്ടാകില്ല.
ന ച മിത്രാണി ദുഷ്യംതി ന രോഗോ ന ദരിദ്രതാ പഠനാച്ഛ്രവണാദ്വാപി ഗോസഹസ്രഫലം ലഭേത്
അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ദോഷം സംഭവിക്കില്ല, രോഗവും ദാരിദ്ര്യവും ഉണ്ടാകില്ല; ഇതു വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ ആയിരം പശുക്കളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.
യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ ഹയമേധഫലം ഭവേത്
ഇത് കേൾക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
ശിപ്രാ ച സര്വതഃ പുണ്യാ പവിത്രാ പാപഹാരിണീ
ശിപ്രാനദി എല്ലായിടത്തും പുണ്യമുള്ളതും, വിശുദ്ധിയുള്ളതും, പാപം നീക്കുന്നതുമാണ്.
തഥാപി തത്സമുത്പത്തിം വിസ്തരാദ്ഗദതോ മമ ശൃണു വ്യാസ മഹാപുണ്യാം കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ്
എങ്കിലും, വ്യാസാ, ആ സംഭവത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഞാൻ വിശദമായി പറയാം. അതൊരു മഹാപുണ്യമുള്ള പുരാതനമായ ശുഭകഥയാണ്. നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കണം.
പുരാ മഹാസുരോ ജാതോ ഹിരണ്യാക്ഷോ മഹാബലഃ
പണ്ടൊരു കാലത്ത്, ഹിരണ്യാക്ഷൻ എന്ന മഹാശക്തിയുള്ള അസുരൻ ജനിച്ചു.
സ ചേമാം സകലാം പൃഥ്വീം വശീകൃത്വാ ചകാര ഹ
അവൻ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ കീഴടക്കി, അതിൽ അധികാരം സ്ഥാപിച്ചു.
ജിത്വാ ച സകലാഁല്ലോകാന്സുരാനിംദ്രപുരോഗമാന്
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ലോകങ്ങളും ജയിച്ചശേഷം,
സ സര്വാന്സര്വലോകേഭ്യഃ സ്വയമേവാധിതിഷ്ഠതി
അവൻ സ്വയം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലെയും ജീവികളെയും ഭരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വിചരംതി യഥാ മര്ത്യാ ഭ്രഷ്ടരാജ്യാഃ പരാജിതാഃ
അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ട് പരാജയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ, സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ അലയാൻ തുടങ്ങി.
തത്ര ഗത്വാ നമസ്കൃത്യ ദൈത്യകൃത്യം ന്യവേദയന്
അവർ അവിടെ ചെന്നു, വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, ദൈത്യന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വിവരിച്ചു.
യേന ദേവഗണാഃ സര്വേ നഷ്ടപ്രായാശ്ച തത്ക്ഷണാത് 5.1.52.
അവൻ ദേവഗണങ്ങളെ ആक्षणം തന്നെ നശിപ്പിച്ചുപോലെയായി.
യജ്ഞഭാഗാംശ്ച വൈ സര്വാനുപാശ്നാതി പൃഥക്പൃഥക്
അവൻ യാഗങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്കുള്ള എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും വേർതിരിച്ച് തിന്നുകയായിരുന്നു.
ഇതി വിക്ലവിതം തേഷാം ദേവാനാം സ പിതാമഹഃ
ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ വിഷമത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് അവരുടെ പിതാമഹൻ ദുഃഖിതനായി.
ബ്രഹ്മോവാച ശൃണുധ്വം ഭോഃ സുരശ്രേഷ്ഠാ യൂയം സര്വേ സമാഹിതാഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ശ്രദ്ധയോടെ ഒന്നിച്ച് കൂടിയ ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.'
ദ്വാവേവ സചിവൌ ദാംതൌ വിഷ്ണുവേഷധരാവുഭൌ
വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച രണ്ടു ശാന്തനായ ഉപദേഷ്ടാക്കളാണ് അവിടെ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഏകദാ വൈ മുനിശ്രേഷ്ഠ ബ്രഹ്മണോ മാനസാത്മജാഃ
ഒരിക്കൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രന്മാർ
സനകാദയോ മഹാഭാഗാ ഭഗവദ്ദര്ശനലാലസാഃ
സനകാദി മഹാഭാഗ്യശാലികൾ, ഭഗവാന്റെ ദർശനം ആഗ്രഹിച്ചവരായിരുന്നു.
മുമുഹുശ്ച തദാ വ്യാസ കുമാരാ ഭൃശദുഃഖിതാഃ
അന്നപ്പോൾ, വ്യാസാ, ആ ബാലമുനികൾ വളരെ വിഷമിച്ചു, മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെ നിന്നു.
ദദര്ശ സഹസാ വിഷ്ണുഃ കുമാരാന്ഭുവി ദുഃഖിതാന്
അപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ ദുഃഖിതരായിരുന്ന ആ കുട്ടിമുനികളെ വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷമായി കണ്ടു.
മൂര്ധ്നി ചാഘ്രായ ബാഹുഭ്യാം പരിഷ്വജ്യ ഹ്യുവാച ഹ 5.1.52.
അവരുടെ തലയിൽ മണച്ചു, കൈകളാൽ അണച്ചുപിടിച്ചു, വിഷ്ണു അവരോട് പറഞ്ഞു.
സര്വം തത്കാരണം ബാലാ ബ്രൂത നോ ധര്മവിത്തമാഃ
ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബാലന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കു എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നു മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരൂ.
യേന പ്രാപ്താ വയം ബ്രഹ്മന്ദശാമേതാം ശൃണുഷ്വ ഹ
നാം എങ്ങനെ ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്കെത്തി എന്നത് ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
ആയാതാ ഭ്രാതരോ ഹ്യേതേ ചത്വാരോ ലോകപര്യടാഃ
ഈ നാലു സഹോദരന്മാർ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചെത്തി.