വേദാ യജ്ഞാശ്ച ദേവാനാം മൂര്തിഃ പദ്ഭ്യാം ച താഡ്യതേ
അവൻ ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾക്കും വേദങ്ങൾക്കും യാഗങ്ങൾക്കും കാലുകൊണ്ടടിച്ചു.
സ ഏകദാ വനേ ഘോരേ മൃഗയാവനഗോചരഃ
ഒരു ദിവസം, ഭയങ്കരമായ കാട്ടിൽ, അവൻ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ പോയി.
ന ലബ്ധ്വാ ഖേടകം കിംചിത്ക്ഷുധാര്തസ്തൃഷിതഃ ഖലഃ 5.1.50.
എന്തും പിടിക്കാനായില്ല; ആ ദുഷ്ടൻ വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചു.
രാത്രിഃ സമാഗതാ തത്ര ഘോരാ ഘോരനി ഷേവിതാ
അവിടെ, ഭയാനകവും ഭീകരന്മാർ നിറഞ്ഞതുമായ രാത്രി എത്തി.
തത്രാശ്വം വിടപേ ബദ്ധ്വാ സ്വയമേവ ന്യഷീദത
അവിടെ, അവൻ തന്റെ കുതിരയെ ഒരു ശാഖയിൽ കെട്ടി, താനൊറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു.
കിമിദം കുത ആശ്ചര്യം കൃത്വാ ഹസ്തേന വാരിതഃ
'ഇത് എന്താണ്? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്?' എന്നിങ്ങനെ വിചാരിച്ച്, കൈകൊണ്ട് അതിനെ തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു.
ദഷ്ടമാത്രേ ച നൃപതിര്വ്യഥിതഃ ക്ഷിതിമാഗതഃ
കടി കിട്ടിയ ഉടനെ രാജാവ് വേദനിച്ചു നിലത്ത് വീണു.
ഏതത്ക്ഷണാത്പ്രേതഭൂതോ ഘോരേ നരകസംചയേ
അന്നേരം തന്നെ, അവൻ പ്രേതമായി, ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങളിൽ ചെന്ന് ചേർന്നു.
ഹര്ഷിതാശ്ച ഗണാഃ സര്വേ യമരാജസ്യ കിംകരാഃ
യമരാജാവിന്റെ സേവകർ എല്ലാവരും അതിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ വ്യാസ ക്രവ്യാദൈഃ ഖാദിതം ശവമ്
അവിടെ, വ്യാസാ, അതേസമയം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ അവന്റെ ശവം തിന്നു.
തത്ര ഗത്വാനയന്മാംസം തുംഡേന വിയദുദ്ഗതഃ
അവിടെ ചെന്നു, ആ പക്ഷി ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് തൂണ്ടിലൂടെ മാംസം കൊണ്ടുവന്നു.
തത്രാടതോ ഹി യത്രാസ്തേ ദിവ്യാ ശിപ്രാ പയസ്വിനീ
അവിടെ അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, ദിവ്യമായും ജലസമൃദ്ധിയുള്ളതുമായ ശിപ്രാനദി ഒഴുകുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി.
പതിതം വൈ ജലേ തസ്യാഃ ശിപ്രായാസ്തസ്യ കായ ജമ് 5.1.50.
അവന്റെ ശരീരം ആ ശിപ്രാനദിയുടെ വെള്ളത്തിൽ വീണു.
ത്രിനേത്രോഥ ജടാജൃടീ വ്യാഘ്രാംബരപരീവൃതഃ
അപ്പോൾ മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ, ജടകളോടെ, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ച് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇത്യാശ്ചര്യമയം രൂപം ദൃഷ്ട്വാ ദൂതാശ്ച ധര്ഷിതാഃ
അങ്ങനെയുള്ള അത്ഭുതകരമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ ദൂതന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി.
ശ്രൂയതാം ഭോ മഹാരാജ ധര്മരാജ നമോസ്തു തേ
കേൾക്കൂ മഹാരാജാവേ, ധർമ്മരാജാവേ, നമസ്കാരം.
കീകടാധിമതിര്മംദഃ പാപിഷ്ഠോ വൃഷലീപതിഃ
കികട ദേശത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി മന്ദബുദ്ധിയുമാണ്, ഏറ്റവും പാപിയും ചണ്ഡാളന്മാരുടെ നായകനുമാണ്.
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാസമാനി ച
ബ്രഹ്മഹത്യക്ക് തുല്യമായതും ഉൾപ്പെടെ ഏതു പാപങ്ങളുണ്ടോ അവയെല്ലാം,
മര്യാദാഭേദകോ മൂഢോ വര്ണാശ്രമസുധര്മിണാമ്
മൂഢനായി, അതിരുകൾ ലംഘിച്ച്, വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവനാണ് അവൻ.
യമദംഡപരഃ പാപീ അസ്മാകം ഹര്ഷവര്ധനഃ
യമന്റെ ശിക്ഷയിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന പാപിയാണ് ഇദ്ദേഹം; ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
യാവംതഃ പതിതാഃ പൂര്വേ പാപിനഃ സര്വ ഏവ ഹി
മുൻപു വീണ എല്ലാ പാപികളും, ഒരുവൻ പോലും ഒഴിവില്ലാതെ,
തദാപ്രഭൃതി സര്വാണി കുംഡാനി നരകസ്യ വൈ
അന്ന് മുതൽ നരകത്തിലെ എല്ലാ കുഴികളും,
ന ചൈവാര്തരവം കിംചിച്ഛ്രൂയതേ തവ മംദിരേ 5.1.50.
എന്നാൽ, നിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു വേദനയുടെ നിലവിളിയും കേൾക്കുന്നില്ല.
ഏക ഏവാഗതോ ലോകേ വൃത്തിദോ നോ യമാധിപ
ലോകത്ത് ഒരുവൻ മാത്രം യമന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴടങ്ങാതെ വന്നിരിക്കുന്നു.
ധര്മരാജസ്തദാശ്രുത്യ കിംകരാണാം പരം വചഃ
ദൂതന്മാരുടെ ഈ ഉത്തമ വാക്കുകൾ ധർമ്മരാജാവ് അപ്പോൾ കേട്ടു.
യേന പുണ്യപ്രഭാവേന പാപിഷ്ഠഃ ശിവതാം ഗതഃ
ഏത് പുണ്യശക്തിയാൽ ഈ മഹാപാപി ശിവത്വം പ്രാപിച്ചു?
ഭുവി പുണ്യതമേ ദേശേ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും പുണ്യമായ സ്ഥലമായ മഹാകാലവനത്തിൽ,
യേഷാം ശിപ്രോദക സ്പര്ശോ ജായതേ ഭുവി കിംകരാഃ
ദൂതന്മാരേ, ഭൂമിയിൽ ശിപ്രാനദിയുടെ ജലം സ്പർശിക്കുന്നവർക്ക്—
മനസാ വപുഷാ വാചാ പാപാനി വിവിധാനി ച
മനസ്സിലൂടെ, ശരീരത്തിലൂടെ, വാക്കിലൂടെ പലവിധ പാപങ്ങൾ മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്നു.
ശിപ്രാശിപ്രേതി യോ ബ്രൂതേ യത്ര കുത്രാപി മാനവഃ
ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് ആരെങ്കിലും 'ശിപ്രാ, ശിപ്രാ' എന്നു വിളിച്ചാൽ,