ഇത്യുക്ത്വാ സര്വദേവാനാം തത്രൈവാംതര്ഹിതഃ ശിവഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശിവൻ അവിടെയുള്ള എല്ലാ ദേവതകളുടെയും മുമ്പിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ജയാര്ഥം തസ്യ ദൈത്യസ്യ ത്രിപുരസ്യ ദുരാത്മനഃ
അസുരനായ ദുഷ്ടനായ ത്രിപുരനെ ജയിക്കാൻ വേണ്ടി,
മഹിഷൈശ്ച മഹാമേധ്യൈഃ പശുപുഷ്പാര്ഘതര്പണൈഃ പൂജയിത്വാ തദാ ദേവീം താമീഡേ വൃഷഭധ്വജഃ
അപ്പോള് വൃഷഭധ്വജന് മഹാമേദ്യമായ മഹിഷുകളാല്, മറ്റ് മൃഗങ്ങളാല്, പൂക്കളാല്, വെള്ളത്താല്, അര്പ്പണങ്ങളാല് ദേവിയെ ഭക്തിപൂര്വം ആരാധിച്ചു, പിന്നെ അവളെ സ്തുതിച്ചു.
ദുര്ഗാം ഭഗവതീം ഭദ്രാം ദുര്ഗസംസാരതാരണീമ്
അവന് ദുര്ഗ്ഗയായ ഭഗവതിയെ, ഭദ്രയായവളെ, ഈ കഠിനമായ ലോകസമുദ്രം കടക്കാന് സഹായിക്കുന്നവളെ സ്തുതിച്ചു.
ദൈത്യമേദോമദോന്മത്താം രക്താഖ്യാം രക്തദംതികാമ്
അവന് ദാനവരുടെ രക്തവും മജ്ജയും കുടിച്ചും അതില് മദം പിടിച്ചും ഇരിക്കുന്ന, രക്ത എന്ന പേരിലുള്ള, ചുവപ്പുനക്കമുള്ള ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.
മഹിഷവാഹിനീം ശ്യാമാം യക്ഷാസനപരിഗ്രഹാമ് 5.1.43.
അവന് മഹിഷം കയറിയും, കറുത്ത നിറമുള്ളവളും, യക്ഷന്മാരുടെ സിംഹാസനത്തില് ഇരിക്കുന്നവളും ആയ ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.
പൂജയിത്വാ പ്രസന്നാത്മാ ധ്യാനമാസ്ഥായ സംസ്ഥിതഃ പ്രസന്നവദനാ ഭൂത്വാ പ്രത്യക്ഷം പ്രാഹ ചംഡികാ
ദേവിയെ ആരാധിച്ച് മനസ്സില് സമാധാനം നിറഞ്ഞ് ധ്യാനത്തില് ആഴ്ന്നിരിക്കെ, ചിരിയോടെ മുഖം തെളിഞ്ഞ് ചണ്ഡികാ നേരില് പ്രത്യക്ഷമായി സംസാരിച്ചു.
സര്വം ത്വയോക്തം യച്ഛാമി ജഗതാമുപകാരകമ്
നീ ചോദിച്ച ലോകത്തിന് ഉപകാരപ്പെടുന്ന എല്ലാം ഞാന് നിനക്ക് നല്കുന്നു.
യേന ഹന്മി മഹാദൈത്യം ത്രിപുരം ദേവകംടക മ്
ഇതുകൊണ്ട് ഞാന് മഹാദൈത്യനായ ത്രിപുരനെ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവിനെ, സംഹരിക്കും.
മയാ ദത്തം സുരശ്രേഷ്ഠ ദൈത്യനാശകരം പരമ്
ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദാനവനാശത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ആയുധം ഞാന് തന്നിരിക്കുന്നു.
മഹാപാശുപതം ശസ്ത്രം കരേ കൃത്വാ ച ശംകരഃ
ശംകരന് മഹാപാശുപതായുധം കൈയില് എടുക്കുന്നു.
ഉജ്ജഹാര തദാ ശംഭുര്ദൈത്യനാശായ സത്വരഃ
ശംഭു ഉടന് തന്നെ ആ ആയുധം എടുത്ത് ദാനവനെ നശിപ്പിക്കാന് തയ്യാറായി.
സ്തുതിം കൃത്വാ യയൌ വാഗ്ഭിഃ പൃഷ്ഠതോഽനുയയുഃ സുരാഃ
സ്തുതി അര്പ്പിച്ചശേഷം അവന് പുറപ്പെട്ടു; ദേവന്മാര് വാക്കുകളോടെ അവന്റെ പിന്നാലെ പോയി.
മായിനം തം ത്രിധാ ഭിത്ത്വാ മായായുദ്ധേന ശംകരഃ
ശംകരന് മായയുധം ഉപയോഗിച്ച് ആ മായാവിയെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു.
ജയാശിഷാ പ്രയുംജാനാ ഋഷയഃ സിദ്ധചാരണാഃ
മുനികളും സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും ജയാശംസകള് നേര്ന്നു.
അപ്സരാ നനൃതുസ്തത്ര ഗംധര്വാ ലലിതം ജഗുഃ 5.1.43.
അവിടെ അപ്സരസുകള് നൃത്തം ചെയ്തു, ഗന്ധര്വ്വര് സുന്ദരമായി പാടിച്ചു.
ജയശബ്ദസ്തദാ ജാതഃ പ്രാണിനാം ച ഗൃഹേഗൃഹേ
അപ്പോള് എല്ലാ വീടുകളിലും ജീവികള്ക്കിടയില് ജയഘോഷം ഉയർന്നു.
പ്രവര്തംതേ തദാ യജ്ഞാ മഹോത്സവസദക്ഷിണാഃ
അന്നേരം മഹോത്സവങ്ങളോടും വലിയ ദാനങ്ങളോടും കൂടി യജ്ഞങ്ങള് ആരംഭിച്ചു.
ഉജ്ജിതോ ദാനവോ യസ്മാത്ത്രൈലോക്യേ സ്ഥാപിതം യശഃ
ദാനവന് സംഹരിക്കപ്പെട്ടതിനാല് ത്രിലോകത്തും മഹത്വം സ്ഥാപിതമായി.
കൃതം നാമ ഹ്യവംത്യാ വാ ഉജ്ജയിനീ പാപനാശിനീ
അവന്തി എന്നും ഉജ്ജയിനി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന നഗരത്തിന് അങ്ങനെ പേര് ലഭിച്ചു.
അദ്യപ്രഭൃതി പുരീ വ്യാസ ഉജ്ജയിനീ സമാശ്രിതാഃ
ഇന്നുമുതല് വ്യാസാ, ഉജ്ജയിനി നഗരത്തില് അഭയം തേടുന്നവരെക്കുറിച്ച് പറയാം.
ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിംചിദ്ദേഹേ തിഷ്ഠതി പാപജമ്
അവര് ചെയ്ത പാപങ്ങള് ഒന്നും അവരുടെ ശരീരത്തില് നിലനില്ക്കില്ല.
വിദ്യാര്ഥീ ഗിരീശം ധനാര്ഥീ ധനേശം സുതാര്ഥീ സുതേശം ദിനേശം സുഖാര്ഥീ ൫൭ യ ഏതസ്യാം മഹാഭാഗ സദാ വസതി മാനവഃ
വിദ്യയിലേയ്ക്കു ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ശിവനെ, ധനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ധനേശ്വരനെ, സന്താനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സന്താനദായകനെയും, സുഖത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സൂര്യനെയും സമീപിക്കുന്നു.
തത്രൈവ വസതേ നിത്യം കല്പകോടിശതാധികമ്
ഈ നഗരത്തില് എപ്പോഴും താമസിക്കുന്നവന് അനേകം കോടി കാല്പര്യങ്ങള് വരെ അവിടെ തന്നെ നിലനില്ക്കും.
യ ഏതാം വൈ കഥാം പുണ്യാം പഠതേ ശൃണുതേഽഥ വാ 5.1.43.
ഈ പുണ്യകഥ വായിക്കുന്നവനും കേള്ക്കുന്നവനും
thumb|400px|സമുദ്രമന്ഥനമ് ശൃണുഷ്വ ചാദൃതോ വ്യാസ ബഹുപുണ്യകൃതാം കഥാമ്
ഇപ്പൊഴിതാ, വ്യാസാ, നീ ശ്രദ്ധയോടെ ഈ മഹാപുണ്യമുള്ള കഥ കേള്ക്കൂ.
ഏകദാ സര്വരത്നാനാം ഹാനിര്ജാതാ ദുരാത്മഭിഃ
ഒരു ദിവസം, ദുഷ്ടന്മാര് മൂലം എല്ലാ രത്നങ്ങളും നഷ്ടമായി.
തദാ സുരാസുരൈഃ സര്വൈര്മിലിത്വാ മഥിതോംഽബു ധിഃ
അപ്പോള് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒരുമിച്ച് സമുദ്രം കുലുക്കാന് തുടങ്ങി.
കൂര്മപൃഷ്ഠേ വിധിം കൃത്വാ രത്നാനി ദുദുഹുസ്തദാ
ആമയുടെ പുറം അടിസ്ഥാനം ആക്കി, അവര് അവിടെ നിന്ന് രത്നങ്ങള് എടുത്തു.
തേന കൃത്വാ വിഷാദോഽഭൂദ്ദേവദാനവയോസ്തദാ
അതിനാല് ദേവന്മാര്ക്കും അസുരന്മാര്ക്കും ദുഃഖം ഉണ്ടായി.