സരിതഃ സാഗരാഃ സര്വേ സരാംസ്യുപവനാനി ച
എല്ലാ നദികളും സമുദ്രങ്ങളും തടാകങ്ങളും വനംപുറങ്ങളും എല്ലാം അങ്ങ് ഇല്ലാതാകുന്നു.
ജ്യോതീംഷി ചംദ്രസൂര്യൌ ച സര്വം വിഷ്ണുമയം ജഗത് 5.1.42.
നക്ഷത്രങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ—സകലവും വിഷ്ണുവിൻറെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ് ഈ ലോകം.
സര്വമാദായ ഭഗവാഞ്ഛംകരസ്തത്ര തിഷ്ഠതി
എല്ലാം സ്വന്തത്തിലേക്ക് ഉൾക്കൊണ്ട്, ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ അവിടെയുണ്ട്.
സര്വയജ്ഞമയോ വേദഃ സര്വധര്മമയീ ദയാ
വേദം എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും സാരമാണ്; ദയയാണ് എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെയും സാരം.
തസ്മാദ്ധിതകരം ക്ഷേത്രം കുരൂണാം വൈ സുരോത്തമാഃ
അതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഈ കുരുക്ഷേത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും ഹിതകരമായ സ്ഥലമാണ്.
തസ്മാദ്ദശഗുണാ കാശീ കാശ്യാ ദശഗുണാ ഗയാ
അതുകൊണ്ട്, കാശി പത്തു മടങ്ങ് ശ്രേഷ്ഠം; കാശിയെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് ശ്രേഷ്ഠം ഗയയാണ്.
ഉപരാഗസഹസ്രാണി വ്യതിപാതായുതാനി ച
ആയിരക്കണക്കിന് ഗ്രഹണങ്ങളും പതിനായിരക്കണക്കിന് വ്യതിപാതങ്ങളും സംഭവിക്കുന്നു.
ലക്ഷമിംദുക്ഷയേ ദാനം സഹസ്രം ചായനദ്വയേ
ലക്ഷം ചന്ദ്രന്മാരുടെ ക്ഷയകാലത്ത് നൽകിയ ഒരു ദാനം, രണ്ട് അയനങ്ങളിൽ നൽകിയ ആയിരം ദാനങ്ങൾക്കു തുല്യമാണ്.
തസ്മാദ്ധിതകരാ ദേവാ പുരീ ഹ്യേഷാ കുശസ്ഥലീ
അതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരേ, കുശസ്ഥലീ എന്ന ഈ നഗരം നന്മകൊണ്ടാണ്.
തത്സര്വം ഭോഃ സുരശ്രേഷ്ഠാഃ സര്വം തച്ചാക്ഷയം ഭവേത്
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇതെല്ലാം അക്ഷയമായിരിക്കും.
ക്ഷീണപുണ്യാ ഭവംതോ വൈ ബാധംതേ തേന വഃ സുരാഃ
നിങ്ങളുടെ പുണ്യം തീർന്നാൽ, ദേവന്മാരേ, അതിനാൽ നിങ്ങളെ ബാധിക്കും.
തത്ര ഗത്വാ ഭവംതോ വൈ സ്നാനദാനാദികം ഭുവി 5.1.42.
അവിടെ ചെന്നാൽ, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സ്നാനം, ദാനം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.
ഏതച്ഛുത്വാ വചസ്തസ്യാ വാണ്യാശ്ചാകാശഗം തദാ
അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ ആകാശത്തിലേക്ക് പടർന്നത് കേട്ടപ്പോൾ,
പുനര്ജഗ്മുഃ സുരാഃ സര്വേ യത്ര മാഹേശ്വരം വനമ്
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും മഹേശ്വരന്റെ വനത്തിലേക്ക് തിരികെ പോയി.
ചാതുര്വര്ണ്യസമാകീര്ണാമൃഷിഗംധര്വസേവിതാമ്
അവിടം നാലു വർണ്ണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ഋഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്നതുമാണ്.
ദരിദ്രോ ന ജഡോ മൂര്ഖോ ന രോഗീ ന ച മത്സരീ
അവിടെയൊരാളും ദരിദ്രനോ, മണ്ടനോ, മൂർക്കനോ, രോഗിയോ, അസൂയയുള്ളവനോ ഇല്ല.
ദാതാ ശാംതാഃ സുശീലാശ്ച ജരാരോഗവിവര്ജിംതാഃ
അവിടെയുള്ളവർ ദാനശീലരും, ശാന്തരും, നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവരും, വയസ്സിനും രോഗത്തിനും അകറ്റപ്പെട്ടവരുമാണ്.
നരാ യത്ര നിവസംതി നാര്യശ്ചൈവ പതിവ്രതാഃ
അവിടെ പുരുഷന്മാർക്കും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീകൾക്കും വാസമുണ്ട്.
ഈദൃശീം ച പുരീം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാ ഹര്ഷം പരം ഗതാഃ
ഇങ്ങനെ ഒരു നഗരം കണ്ടു ദേവന്മാർ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
പുണ്യവദ്ഭിഃ സദാ സേവ്യം സര്വതീര്ഥനിഷേ വിതമ്
പുണ്യമുള്ളവർ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്നതും, എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളും ഉള്ളതുമാണ് ഈ നഗരം.
പുണ്യം ചാഥാക്ഷയം ലബ്ധ്വാ പുനര്യാതാഃ സുരാലയമ്
പുണ്യവും അക്ഷയഫലവും നേടി ദേവന്മാർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
യേഽസ്യാം കുര്യുര്മഹാഭാഗാഃ സ്നാനം ദാനം തഥാര്ചനമ് 5.1.42.
ഈ നഗരത്തിൽ സ്നാനം, ദാനം, പൂജ എന്നിവ ചെയ്യുന്ന ഭാഗ്യശാലികൾ,
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഏതത്കാര്യം സദാ ബുധൈഃ
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടെ, ബുദ്ധിമാന്മാർ ഇത് എപ്പോഴും ചെയ്യണം.
കല്പേകല്പേ ച യസ്യാം വൈ തേനാവംതീ പുരീ സ്മൃതാ
പ്രതിയുഗത്തിലും ഈ നഗരം അവന്തി എന്ന പേരിലാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ഇത്യുക്ത്വാ വൈ തദാ ദേവാഃ സ്വധാമ പരമം ഗതാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ അവരുടെ പരമമായ ലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
യ ഏതാം സുകഥാം ദിവ്യാം പുണ്യാം ച പാപഹാരിണീമ്
ആരോ ഈ ദിവ്യവും പുണ്യവും പാപം നീക്കുന്ന ഈ സുന്ദരമായ കഥ പാരായണം ചെയ്താൽ,
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമധനോ ധനമാപ്നുയാത്
മകനില്ലാത്തവന് മകന് ലഭിക്കും; ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
പുണ്യം ലബ്ധ്വാ നരോ നിത്യം ശിവലോകേ മഹീയതേ
പുണ്യം നേടിയവന് ശിവലോകത്ത് എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടും.
തഥാഹം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണുഷ്വ ത്വം സമാഹിതഃ
ഇനി ഞാൻ വിശദമായി പറയാം; നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ത്രിപുരാഖ്യോ മഹാദൈത്യഃ സര്വദൈത്യജനേശ്വരഃ
ത്രിപുരൻ എന്ന മഹാദാനവൻ എല്ലാദാനവരുടെയും നേതാവായിരുന്നു.