മഹാവിനായകഃ ഖ്യാതസ്തസ്മാല്ലോകേഽഭവന്മുനേ
അതുകൊണ്ടാണ്, മഹാമുനിയേ, അവന് ലോകത്ത് മഹാവിനായകനെന്നു പ്രശസ്തനായത്.
മാസേമാസേ ചതുര്ഥ്യാം യോ ഗണേശം പൂജയേദ്ദ്വിജ
പ്രതിവര്ഷവും നാലാം തീയതിയില് ഗണപതിയെ ഭക്തിപൂര്വം ആരാധിക്കുന്ന ദ്വിജന്—
സ്വേദബിംദുരഥോ തസ്യ ലലാടാദപതദ്ഭുവി 5.1.37.
അപ്പോള് അവന്റെ നെറ്റിയില് നിന്നൊരു വിയര്പ്പിന്റെ തുള്ളി ഭൂമിയില് വീണു.
ആവന്ത്യേ വിഷയേ ജാതോ ലോഹിതാംഗോ ധരാസുതഃ
അവന്തി ദേശത്ത്, ഭൂമിയുടെ മകനായവന് ചുവപ്പുനിറമുള്ളവനായി ജനിച്ചു.
നാമഭിര്ബ്രഹ്മണാ സ്തുത്വാ ഗ്രഹമധ്യേഽധിരോപിതഃ
നാമങ്ങള് കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് അവനെ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഇടയില് സ്ഥാപിച്ചു.
ബ്രഹ്മണാ സ്ഥാപിതം ലിംഗം ഗണഗംധര്വസേവിതമ്
ബ്രഹ്മാവ് സ്ഥാപിച്ച ലിംഗം, ഗണങ്ങളും ഗന്ധര്വ്വരും സേവിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാംഗാരേശ്വരം സോഥ മുച്യതേ സര്വപാതകൈഃ
അവിടെ അങ്കാരേശ്വരനെ കണ്ട്, ആള് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനാകും.
യാവത്പൂര്ണാശ്ചതസ്രഃ സ്യുസ്താവത്കാര്യാഃ പ്രയത്നതഃ
നാലും പൂര്ണ്ണമായിരിക്കുമ്പോള് വരെ, അതിനായി പരിശ്രമത്തോടെ കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യണം.
ഗുഡപീഠമയാഃ കാര്യാ രക്തവസ്ത്രസമന്വിതാഃ
വെള്ളരിയുണ്ടകള് ഉപയോഗിച്ച്, ചുവപ്പുനിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ചേര്ത്തുകൊണ്ടാണ് അവ ചെയ്യേണ്ടത്.
തിലതണ്ഡുലസംപൂര്ണമേകം തത്രൈവ കാരയേത്
അവിടെയാകെ, ഒരു ഉണ്ട തിലവും അരിയും നിറച്ചു തയ്യാറാക്കണം.
ഉത്തരീഭിശ്ചതുര്ഥം ച പഞ്ചമം മൂലകൈസ്തഥാ
ഉത്തരഭാഗത്തില് ലഭ്യമായ മൂലകങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച് നാലാമത്തേയും അഞ്ചാമത്തേയും ഉണ്ടാക്കണം.
കുജായ ലോഹിതാംഗായ ഗ്രഹമഘ്യസ്ഥിതായ ച
കുജന്, ലോഹിതാംഗന്, ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഇടയില് നിലകൊള്ളുന്നവന്— ഇവര്ക്കായി.
ശിവലലാടസംഭൂത ധരണീഗര്ഭസംഭവ 5.1.37.
ശിവന്റെ നെറ്റിയില് നിന്നു ജനിച്ചവനും, ഭൂമിയുടെ ഗര്ഭത്തില് നിന്നു പിറന്നവനും—
ജ്വലിതാംഗാരവര്ണാഭ സ്നിഗ്ധവിദ്രുമഭാ സുര
ദേവനേ, ദഹിക്കുന്ന അങ്കാരത്തിന്റെ നിറവും മൃദുവായ പവഴത്തിന്റെ തിളക്കവും ഉള്ളവനേ—
ആവന്ത്യമണ്ഡലേ ജാതോ ധരണ്യാം ച ശിവേന വൈ
അവന്തി പ്രദേശത്ത് ഭൂമിയിൽ ശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ജനിച്ചു.
ഏവം സംപൂജിതോ ഭൌമശ്ചതുര്ഥ്യാം മുനിസത്തമ
ഇങ്ങനെ നാലാം തിയ്യതി ഭൗമനെ ആരാധിച്ചാൽ, മഹാമുനിയേ,
മൃതഃ സ്വര്ഗമവാപ്നോതി യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
അപ്പോൾ മരിച്ചവൻ പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.
ചാമുംഡായാസ്തതോ രക്തമഭൂദാസ്യം ച ഭാസുരമ്
അതിനുശേഷം ചാമുണ്ഡയുടെ മുഖത്തിൽ രക്തം തെളിഞ്ഞു; അവളുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചു.
കൃഷ്ണം കൃതാംതകല്പാംതം കരാലദശനാധരമ്
കറുത്ത നിറം, കാലാന്ത്യത്തെപ്പോലെയുള്ള ഭയാനകമായ പല്ലുകളും അധരങ്ങളും.
ഘോരഘര്ഘരനിര്ഘോഷസ്ഫീതഫേത്കാരവിസ്വരമ്
ഭയങ്കരമായ ഗർജ്ജനവും ഉച്ചത്തിലുള്ള കൂക്കളും നിറഞ്ഞ ശബ്ദം.
തസ്മിന്മുഖേ കപാലാഗ്രം നിധായ രുഷിതാനനാ
ആ മുഖത്തിൽ കപാലത്തിന്റെ അറ്റം വെച്ച്, കോപം നിറഞ്ഞ മുഖം.
തയാ പിബംത്യാ ദൈത്യേംദ്രഃ ശരീരേ കൃശതാം ഗതഃ
അവൾ കുടിച്ചപ്പോൾ, അസുരാധിപൻ ശരീരത്തിൽ ക്ഷീണം അനുഭവിച്ചു.
ഇത്ഥം നിര്വീര്യദേഹോഽസൌ ബഭൂവാംധ കദാനവഃ
ഇങ്ങനെ അവന്റെ ശരീരം ശക്തിയില്ലാതെ, ആ ദാനവൻ കാഴ്ചയില്ലാതായി.
തീവ്രം ഭയം സമാസാദ്യ പ്രാണത്രാണപരായണഃ
കഠിനമായ ഭയത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ മാത്രം ശ്രമിച്ചു.
കൃതാംജലിപുടോ ഭൂത്വാ രോമാംചിതശരീരകഃ
കൈകൾ കൂപ്പി, ശരീരം രോമാഞ്ചത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ലോകാനാം കാരണം ദേവം വിബുധാധി പതിം പ്രഭുമ്
ലോകങ്ങളുടെ കാരണമായ ദേവനെയും, ദേവതകളുടെ അധിപനെയും, പ്രഭുവിനെയും അവൻ സ്തുതിച്ചു.
ശ്ലാഘ്യം ശിവം ച തുഷ്ടാവ ദേവം ചംദ്രാര്ധശേഖരമ് ।। 5.1.38.
സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ശിവനെയും, ചന്ദ്രാർദ്ധം അലങ്കരിച്ച ദേവനെയും അവൻ പുകഴ്ത്തി.
സംസാരഹേതുരപി യഃ പുനരംതകാലേ തം ശംകരം ശരണദം ശരണം വ്രജാമി
ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, അവസാനം അഭയം നൽകുന്നവനുമായ ശങ്കരനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
യം യോഗിനോ വിഗതമോഹതമോരജസ്കാ ഭക്ത്യൈകതാനമനസോ വിനിവൃത്തകാമാഃ
മോഹവും ഇരുളും വിട്ട്, ഏകാഗ്രമായ ഭക്തിയോടെ, ആഗ്രഹങ്ങൾ വിട്ട യോഗികൾ പ്രാപിക്കുന്നവൻ.
യശ്ചംദ്രഖംഡമമലം വിലസന്മയൂഖം ബദ്ധ്വാ സദാ സുരസരിച്ഛിരസാ ബിഭര്തി
ശുദ്ധമായ ചന്ദ്രഖണ്ഡം, പ്രകാശമുള്ള കിരണങ്ങൾ, ദൈവനദിയായ ഗംഗയെ തലയിൽ ധരിക്കുന്നവൻ.