സ്ഥാപനാം തേ പ്രവക്ഷ്യാമി നരാദിത്യസ്യ യാദൃശീ
നരാദിത്യന്റെ പ്രതിഷ്ഠയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം.
നരനാരായണൌ ദേവാവവതീര്ണൌ ധരാതലേ
ദൈവങ്ങൾ ആയ നരനും നാരായണനും ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏവം തൌ വര്തിതൌ ലോകേ കാംതൌ വൃദ്ധിം പരാം ഗതൌ
അങ്ങനെ ആ ഇരുവരും ലോകത്ത് വസിച്ചു, സുന്ദരരായി, പരമമായ വളർച്ച കൈവരിച്ചു.
കംസാദീന്ദാനവാന്സര്വാന്നിജഘാന രണേ ഹി സഃ
കംസൻ മുതലായ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ അവൻ സംഹരിച്ചു.
കൃതാസ്ത്രേണ തു വീരേണ ദേവരാജസ്യ ദക്ഷിണാ
വീരനായവൻ ദേവരാജാവിൽ നിന്ന് ആയുധങ്ങൾ ദാനം വാങ്ങി,
നിവാതകവചാ ഹ്യുഗ്രാ ഹിരണ്യപുരവാസിനഃ
ഭയങ്കരരായ നിരാതകവചന്മാർ, ഹിരണ്യപുരത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ,
അര്ജുനേന പ്രതിജ്ഞാതോ വധസ്തേഷാം ദുരാത്മനാമ്
അർജ്ജുനൻ അവരെ, ദുഷ്ടഹൃദയന്മാരെ, കൊല്ലുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
നിഹത്യ താംസ്തതഃ പാര്ഥഃ കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്
അവരെ സംഹരിച്ച്, പാർത്ഥൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കര്മ്മം ചെയ്തു.
കൃതകാര്യം തദാ ശക്രസ്ത്വര്ജുനം വാക്യമബ്രവീത് 5.1.32.
അവൻ തന്റെ കര്മ്മം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അർജ്ജുനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
മനസാ കാംക്ഷിതം പാര്ഥ വരം ത്വം വരയോത്തമമ്
"പാർത്ഥാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉത്തമമായ വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ."
ബ്രഹ്മണാ പ്രീതിയുക്തേന ദക്ഷായ പ്രതിപാദിതേ
പ്രേമപൂർവ്വം ബ്രഹ്മാവു ദക്ഷനു വരം നൽകിയപ്പോൾ,
സുരാണാമസുരാണാം ച വിഗ്രഹേ സമുപസ്ഥിതേ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ കലഹം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ,
തപശ്ചചാര ദുര്ധര്ഷമേകപാദഃ ശതക്രതുഃ
നൂറു യാഗങ്ങളുടെ ഉടമയായ ഇന്ദ്രൻ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവരാജം തം ബൃഹസ്പതിരുവാച ഹ
അവസ്ഥയിൽ ആ ദേവരാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഏകാകിനാ വനസ്ഥേന ന സാധ്യാഃ ശത്രവസ്ത്വയാ
നീ ഒരുവൻകൂടി കാട്ടിൽ താമസിച്ചാൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
പൂജാര്ഥേ ബ്രഹ്മണാ ദത്തേ പാരിജാതസമുദ്ഭവേ
പൂജയ്ക്കായി ബ്രഹ്മാവ് നൽകിയ പാരിജാതം അപ്പോൾ ഉദിച്ചു.
ശത്രൂണാം ച ക്ഷയോ ഭാവീ പ്രസാദാദര്ചയോ സ്തയോഃ
അവരെ ഇരുവരെയും ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ അവരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നു ശത്രുക്കളുടെ നാശം സംഭവിക്കും.
ജഗാമ സത്വരസ്തത്ര യത്ര ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ ൧൯ പൂജിതേ പ്രതിമേ വ്യാസ ശക്രേണ ശരദാം ശതമ് 5.1.32.
അവൻ വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ട് പോയി, അവിടെ ദക്ഷൻ, സകല സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ, ശക്രൻ നൂറു വർഷം പ്രതിമയിൽ പൂജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്.
ഭക്ത്യാനയാ പരം തുഷ്ടാവാവാം ജാനീഹി വാസവ
ഈ ഭക്തിയാൽ അവൻ ഞങ്ങളെ അതീവ സന്തോഷിപ്പിച്ചു — ഇതു നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, വാസവ.
വരം വവ്രേ തദാ ശക്രഃ പ്രസന്നാത്മാ ദ്വിജോത്മ
അപ്പോൾ ശക്രൻ മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
സര്വേ തേ നാശമൃച്ഛംതു വര ഏഷ മതോ മമ
എല്ലാവരും നശിക്കട്ടെ — ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം.
തഥേതി ചോക്ത്വാ പ്രതിമേ തേ നാകം പ്രതി ജഗ്മതുഃ
അങ്ങനെ ആകട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ പ്രതിമയിൽ നിന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ഇമേ ച പ്രതിമേ പാര്ഥ ശംകരേണ മഹാത്മനാ
പാർഥാ, ഈ പ്രതിമകൾ മഹാത്മാവായ ശങ്കരൻ പൂജിച്ചിരുന്നു.
സുരക്തൈഃ ശതപത്രൈശ്ച പൂജിതേ ബ്രഹ്മണോ ദിനമ്
തീവ്രമായ ചുവപ്പുള്ള നൂറു ഇലകളുള്ള താമരകളാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം അവയെ പൂജിച്ചു.
നീലോത്പലൈഃ സുഗംധൈശ്ച സഹസ്രപരിവത്സരാന്
നല്ല സുഗന്ധമുള്ള നീല താമരകളാൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ അവയെ പൂജിച്ചു.
പൂജയാമാസ പ്രതിമേ പദ്മൈ രക്തോത്പലൈഃ ശുഭൈഃ
അവൻ പ്രതിമകളെ താമരകളും ശുഭമായ ചുവന്ന നീർതാമരകളും കൊണ്ട് പൂജിച്ചു.
ഏതാഭ്യാം രഹിതഃ സ്വര്ഗോ മൃത്യുതുല്യോ ഭവിഷ്യതി
ഈ രണ്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുകയാണെങ്കിൽ സ്വർഗം itself മരണത്തോട് സമാനമാകും.
ഉവാച നാഹമര്ഥ്യസ്മിന്വരേണാനേന വൈ പ്രഭോ 5.1.32.
അവൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ഈ വരം എനിക്കു വേണ്ടതല്ല.'
ഗൃഹീത്വാ ത്വമിമേ വീര കുശസ്ഥല്യാം നിവേശയ
വീരാ, ഇവയെ എടുത്ത് കുശസ്ഥലിയിൽ സ്ഥാപിക്കൂ.
പ്രതി തിഷ്ഠതി വൈ യത്ര സര്വപാപപ്രണാശനഃ ഭവിഷ്യതി തദാ യാത്രാ ആഷാഢീ ചാഥ കൌമുദീ
അവയെ സ്ഥാപിച്ചിടത്തോളം എല്ലാപാപങ്ങളും നശിക്കും; അപ്പോൾ ആഷാഢിയും കൗമുദിയും യാത്രയ്ക്ക് അത്യന്തം ശുഭമായിരിക്കും.