ന തേഷാം വിദ്യതേ കിംചിദ്യത്പ്രകാശം കരോതി ച
അവർക്കു പ്രകാശം നൽകുന്ന ഒന്നും അവിടെ ഇല്ല.
ന സഹായോ ന ജായേയം നാലംബോ ന ച ദേശികാഃ
അവർക്കു കൂട്ടുകാരോ, ഭാര്യയോ, ആശ്രയമോ, വഴികാട്ടികളോ ഇല്ല.
തത്രാഷ്ടാവിംശതിഃ ഖ്യാതാ ഘോരാ നരകകോടയഃ
അവിടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങൾ പ്രശസ്തമാണ്.
സുഖം തത്ര കഥം കൃഷ്ണ ലഭംതേ ദുഃഖിതാ നരാഃ
കൃഷ്ണാ, അവിടെ ദുഃഖിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ സന്തോഷം ലഭിക്കും?
ഉവാച വചനം ഹൃദ്യം മനോരഥഫലപ്രദമ്
അവൻ ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദം പകരുന്ന, മനസ്സിലുണ്ടായ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ശൃണുധ്വം ത്രിദശാഃ സര്വേ യത്പ്രവക്ഷ്യാമി വോ വചഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും കേൾക്കൂ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാൻ പോകുന്ന വാക്കുകൾ.
അവംത്യാം വര്തതേ തീര്ഥം സദ്യഃ പാപഹരം പരമ്
അവന്തി നഗരത്തിൽ ഒരു വിശുദ്ധതീർത്ഥം ഉണ്ട്, അത് വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും ഉടൻ അകറ്റുന്നു.
കാര്തികസ്യാസിതേ പക്ഷേ ചതുര്ദശ്യാം സമാഹിതഃ
കാർത്തിക മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസത്തിൽ, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ,
സംഗൃഹ്യ വൈ തിലാന്കൃഷ്ണാന്പിതൃഭക്തോ ജിതേംദ്രിയഃ
പിതൃഭക്തിയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും ഉള്ളവൻ കറുത്ത എള്ള് ശേഖരിച്ച്,
അപസവ്യം തഥാ കൃത്വാ മംത്രൈഃ സംതര്പ യേദ്യമമ് 5.1.30.
ഇടതുവശം തിരിഞ്ഞ്, യമനെ ഉദ്ദേശിച്ച് മന്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം അർപ്പണം ചെയ്യണം.
വൈവസ്വതായ കാലായ ദക്ഷായ മനവേ തഥാ
വൈവസ്വതൻ, കാലൻ, ദക്ഷൻ, മനു ഇവർക്കും അർപ്പണം ചെയ്യണം.
ഹരയേ രവിപുത്രായ കാലിംദീസോദരായ ച
ഹരനു, സൂര്യപുത്രനു, കാലിന്ദിയുടെ സഹോദരനു അർപ്പണം ചെയ്യണം.
മംത്രൈരേഭിര്നമഃപ്രോക്തൈരോംകാരാദ്യൈഃ സുശോഭനൈഃ
നമസ്കാരം എന്നും ഓം എന്ന പവിത്രമായ അക്ഷരവും തുടങ്ങിയ മനോഹരമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്,
സംതര്പയേദ്യമം ദേവം തിലപാത്രം സമാഹിതഃ
ഏകാഗ്രതയോടെ എള്ള് നിറച്ച പാത്രം കൊണ്ട് യമദേവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു സംതര്പയേദ്യമം വിഭുമ്
ഇങ്ങനെ ഈ വിധത്തിൽ യമനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ,
രാത്രിം തത്രാഥ സംപ്രാപ്യ മാനവഃ കാമസംയുതഃ
അവിടെ ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ, ആ മനുഷ്യൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനാകും.
നമഃ സൂര്യായ രുദ്രായ കാലാംതപതയേ നമഃ
സൂര്യനു, രുദ്രനു, കാലാന്തപതിയ്ക്ക് നമസ്കാരം.
കാര്തികം ഹി സമഗ്രം തു വര്ധംതേ തസ്യ സംപദഃ
കാർത്തികമാസം മുഴുവൻ, അവന്റെ സമ്പത്ത് വർദ്ധിക്കും.
ദിവാകരാഹ്നേഽസ്തമിതേ ച സൂര്യേ ദീപസ്യ വര്ത്തിം പുരുഷ പ്രമാണാമ്
ദിവസം അവസാനിച്ച് സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, ദീപത്തിന്റെ വട്ട് ഒരു പുരുഷന്റെ നീളത്തിൽ ആയിരിക്കണം.
നിക്ഷിപ്യ ഭൂമാവഥ ഹസ്തമാത്രം മൂര്ധ്നി ദ്വിഹസ്താഷ്ടദലാന്വിതസ്യ 5.1.30.
അത് നിലത്ത് വെച്ച്, ഒരു കൈ നീളത്തിൽ, തലയിൽ രണ്ട് കൈ നീളത്തിൽ, എട്ട് ദളങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കും.
തത്കര്ണികായാം തു മഹാപ്രകാശോ ദേയോ ഹി ദീപഃ പരയാ ച ഭക്ത്യാ
അത് നടുവിൽ, വലിയ വെളിച്ചം പരമഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കണം.
അനംഗലഗ്നം ധവലം ച വസ്ത്രം നവം സുരക്തം ഹ്യഥവാ സുശുക്ലമ്
പുതിയതും കറയില്ലാത്തതുമായ വെളുത്ത വസ്ത്രം അല്ലെങ്കിൽ തിളക്കമുള്ള ചുവപ്പോ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധമായ വെളുപ്പോ ആയിരിക്കും.
തച്ഛാലിപിഷ്ടോപരി സംനിധായ യഥാ ന നിര്യാതി ന കംപതേ ച
അത് അരിപൊടിയിൽ വച്ച്, ചിതറാതെയും കുലുങ്ങാതെയും ഉറപ്പാക്കണം.
ദലേഷു ശോഭാര്ഥമതീവ കുര്യാന്മനോരഥപ്രത്യുപലബ്ധയേ ച
ദളങ്ങളിൽ അതിനെ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച്, ഭംഗിക്കും മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറാനും ചെയ്യണം.
സംലിപ്യ ഭൂമിം ത്വഥ ഗോമയേന പുനഃ സുഗംധേന ജലേന ലിപ്ത്വാ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിയെ പശുവിന്റെ ചാണകത്തോടെ പുരട്ടി, വീണ്ടും സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം പുരട്ടുകയും ചെയ്തു.
തതോ ജലം ശീതലമാനയിത്വാ ആപൂര്യ ചാഷ്ടൌ കലശാംസ്തു രമ്യാന്
അതിനുശേഷം, തണുത്ത വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന്, എട്ട് മനോഹരമായ കലശങ്ങൾ നിറച്ചു.
മധ്വാജ്യയുക്താ ദധിദുഗ്ധപൂര്ണാ നൈര്ഋത്യകോണാദഥ ദക്ഷിണാംതമ്
ആ കലശങ്ങൾ തേനും നെയ്യും തൈരും പാൽ എന്നിവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞവയായിരുന്നു; തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് നിന്ന് തെക്കേ അറ്റംവരെ അവ വച്ചു.
പ്രജാപതിഭ്യഃ ക്രമശോ ഹി ഭക്ത്യാ പ്രേതേഭ്യ ഇംദ്രായ തഥാ പിതൃഭ്യഃ
അവയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ക്രമമായി പ്രജാപതിമാർക്കും, മരിച്ചവർക്കും, ഇന്ദ്രനും പിതാക്കന്മാർക്കും അർപ്പിച്ചു.
ഗാവോ ഹിരണ്യം രജതം ച വസ്ത്രം ഫലാനി മൂലാനി യവാശ്ച ധാന്യമ്
പശുക്കൾ, പൊന്നും വെള്ളിയും വസ്ത്രവും പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും യവവും ധാന്യവും—
വിദ്യാധികേഭ്യോ ദ്വിജസത്തമേഭ്യഃ പൌരാണികേഭ്യശ്ച തഥാ ദ്വിജേഭ്യഃ 5.1.30.
വിദ്യയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള ദ്വിജന്മാർക്കും, പുരാണങ്ങൾ അറിയുന്നവർക്കും, മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഇവ നൽകി.