പര്വതേഷു സമുദ്രേഷു വനേഷൂപവനേഷു ച
പർവതങ്ങളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും കാടുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും,
ഭുംജാനാഃ പഞ്ച മൂലാനി ദിവ്യാനി ക്ഷീരസംയുതമ്
അവിടെ അവർ പാൽ ചേർത്ത ദിവ്യമായ അഞ്ചു മൂലക്കറികൾ ആസ്വദിച്ചു,
ചന്ദ്രശാലിഭവം ഭക്തം താംബൂലം സപ്തധാ ഗതമ്
ചന്ദ്രൻ വളർത്തിയ അരിയാൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണവും ഏഴു വിധത്തിൽ ഒരുക്കിയ വെറ്റിലയും കഴിച്ചു,
ശയനേഷു മഹാര്ഹേഷു ഹൃദ്യാസു വനരാജിഷു
മഹാമൂല്യമായ കിടക്കകളിലും മനോഹരമായ കാട്ടുപ്രദേശങ്ങളിലും,
രമന്തേ സ്മ ച തേ സര്വേ ഹ്യുദ്വേഷ്ടംതഃ പരസ്പരമ്
അവർ എല്ലാവരും പരസ്പരം അണിഞ്ഞു ചേർന്ന് സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
സൂര്യതാപഭയാന്മുക്താശ്ചംദ്രരശ്മിഭയാച്ച തേ
സൂര്യന്റെ ചൂടിന്റെ ഭയത്തിൽ നിന്നും ചന്ദ്രന്റെ തണലിന്റെ ഭയത്തിൽ നിന്നും അവർ മോചിതരായി,
സൂര്യതാപേന ദാഹഃ സ്യാച്ഛീതം ചംദ്രമരീചിഭിഃ
സൂര്യന്റെ ചൂട് ദഹനം വരുത്തും, ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ തണുപ്പും നൽകും.
സൌവര്ണാന്ദീപകാ ന്കൃത്വാ ദ്വിജേഭ്യസ്തേ ദദുഃ പുനഃ
അവർ പൊന്നുകൊണ്ടു വിളക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി വീണ്ടും ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകി.
വസംതി സുഖിനസ്തത്ര സ്വര്ഗാദഷ്ടഗുണൈഃ സുഖൈഃ
അവിടെ അവർ സ്വർഗത്തിൽക്കാൾ എട്ടുമടങ്ങ് കൂടുതൽ സുഖങ്ങളോടെ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
ഏതദ്ഗുഹ്യം മയാ ഖ്യാതം ഭവതാം ചാനുകമ്പയാ 5.1.30.
ഈ രഹസ്യം ഞാൻ കരുണയോടെ നിങ്ങൾക്കായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ദീപാഗ്നിനാ വിനാ നൈവ തമോദാരു പ്രദഹ്യതേ
വിലക്കിന്റെ അഗ്നിയില്ലാതെ ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റാൻ കഴിയില്ല.
പപ്രച്ഛുസ്തേ പുനഃ സര്വേ ഹൃഷ്ടാ ദാമോദരം വിഭുമ്
അപ്പോൾ അവരൊക്കെയും സന്തോഷത്തോടെ മഹാബലനായ ദാമോദരനോടു വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
ഘോരേ തമസി വൈ മഗ്നാ നാഗ്നിം ജാനീമഹേ വയമ്
ഭയാനകമായ ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്ന നമ്മൾ അഗ്നിയെ അറിയുന്നില്ല.
തേന ദീപം പ്രതിജ്വാല്യ ദേവാഃ ശിവപരായണാഃ
അതിനാൽ ശിവഭക്തരായ ദേവന്മാർ ആ വിളക്ക് തെളിച്ചു.
ദത്തേ ദീപേ തതോ ദേവൈര്ദൃഷ്ടോ ഹൃഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
വിലക്ക് നൽകിയപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ മഹേശ്വരനെ കണ്ടു.
തതോ ദേവാഃ സുഖം പ്രാപുഃ സ്വര്ഗേ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിച്ചു.
ദീപദാനഫലം ജ്ഞാത്വാ ദൈതേയാശ്ചാപി വിസ്മിതാഃ
വിലക്കു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അറിഞ്ഞ് ദൈത്യന്മാരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
പൂജയിത്വാ മഹാദേവം പുഷ്പൈശ്ച നിര്മലൈര്ജലൈഃ
ശുദ്ധമായ പുഷ്പങ്ങളും വെള്ളവും കൊണ്ടു മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു,
സ്വസ്ഥാനേ ചാഭവന്സര്വേ ദീപദാനാച്ച ശോഭനാഃ
എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിട്ട് നീങ്ങിയില്ല; വിളക്കു കൊടുത്തതുകൊണ്ട് അവിടം മനോഹരമായി.
നിരാഹാരാസ്തതോ വ്യാസ പിശാചാ വൈ നിരാശ്രയാഃ 5.1.30.
അപ്പോൾ, വ്യാസാ, ഭൂതങ്ങൾ ഭക്ഷണവും അഭയവും ഇല്ലാതെ അലയുകയായിരുന്നു.
ചംഡാലാദഗ്നിമാനീയ ദദുര്ദീപം ശിവേ രതാഃ ।। । ദീപദാനഫലം തേ വൈ പുത്രദാരസമന്വിതാഃ
ചണ്ഡാളന്മാർ അഗ്നി കൊണ്ടുവന്ന് ശിവനിൽ ഭക്തിയോടെ വിളക്ക് അർപ്പിച്ചു; വിളക്കു കൊടുത്ത ഫലം അവർക്കും കുടുംബത്തിനും ലഭിച്ചു.
ലീഢമന്നം ഗതരസം പൂതി പര്യുഷിതം തഥാ
അവർ തിന്നുന്നത് മറ്റൊരാൾ തൊട്ട, രുചിയില്ലാത്ത, പുഴുക്കളായ, പഴകിയ ഭക്ഷണമായിരുന്നു.
ഭുംജാനാസ്തേ സദാ ഹൃഷ്ടാ രമംതേ ദുഷ്ടഭൂമിഷു
അവർ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ അശുദ്ധമായിടങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ആസ്വദിച്ചു.
ദീപദാനഫലം ജ്ഞാത്വാ ദദുര്ദീപം ശിവാഗ്രതഃ
വിളക്ക് കൊടുക്കുന്നതിന്റെ ഫലം അറിഞ്ഞ് അവർ ശിവന്റെ മുമ്പിൽ വിളക്ക് അർപ്പിച്ചു.
സ്ഥാനേഷു മുദിതാസ്തേഷു രമംതേ സുഖിനസ്തദാ
അവിടങ്ങളിൽ അവർ സന്തോഷത്തോടെയും സുഖത്തോടെയും ആനന്ദിച്ചു.
തതോ ഘോരം സ്ഥിതം സമ്യക്പ്രേതലോകേഷു സര്വദാ
അപ്പോൾ, പ്രേതലോകങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഭയങ്കരമായ അവസ്ഥയായിരുന്നു.
ദാമോദരം ജഗന്നാഥമൂചുഃ സര്വേ സുരോത്തമാഃ
എല്ലാ ഉത്തമദേവതകളും ജഗന്നാഥനായ ദാമോദരനോട് പറഞ്ഞു.
ഗംധര്വാശ്ച തഥാ യക്ഷാഃ സിദ്ധാ വിദ്യാധരോരഗാഃ
ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും സിദ്ധന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും സർപ്പന്മാരും അങ്ങനെ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
സ്ഥാനേഷു ച സദാ ഹ്യേഷു സുഖിനശ്ച രമാമഹേ
ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ നാം എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും കഴിയുന്നു.
വസംതി ച ജഗന്നാഥ വര്തംതേ തേഽതിദുഃഖിതാഃ 5.1.30.
പക്ഷേ, ജഗന്നാഥാ, അവിടെ താമസിക്കുന്നവർ അത്യന്തം ദുഃഖിതരായാണ് കഴിയുന്നത്.