ദേവീമുജ്ജയനീം ഭക്ത്യാ യഃ പശ്യതി സമാഹിതഃ
ഉജ്ജയിനി ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ഏകാഗ്രതയോടെ ദർശിക്കുന്നവനും,
വിശാലാം ചൈവ യഃ പശ്യേദ്രുദ്രഭക്ത്യാ സമാഹിതഃ
രുദ്രഭക്തിയോടെ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച് വിശാലയെ ദർശിക്കുന്നവനും,
അകൂരേശ്വരമിത്യാഖ്യം യത്ര സിദ്ധഃ പിതാമഹഃ
അക്കൂരേശ്വരമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്ത്, ബ്രഹ്മാവു വസിക്കുന്നിടത്ത്,
തത്ര ദേവാര്ചനം കൃത്വാ കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാമുപോഷിതഃ
അവിടെ കൃഷ്ണാഷ്ടമിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ദേവാരാധന നടത്തണം.
ന വദേത്കേനചിത്സാര്ധം നരഃ പ്രാതര്ഗൃഹേ സ്ഥിതഃ
രാവിലെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന പുരുഷൻ ആരോടും സംസാരിക്കരുത്.
മുച്യതേ പാതകാദ്ധോരാദ്ബ്രഹ്മലോകം മൃതോ വ്രജേത്
അവൻ ഭയങ്കരമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, മരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തും.
പദ്മാസനസ്ഥിതോ ബ്രഹ്മാ ധ്യായമാനഃ പരം പദമ്
താമരയിൽ ഇരുന്ന് ബ്രഹ്മാവ് പരമപദം ധ്യാനിക്കുന്നു.
പിതരോ യേ ച ലോകാനാം പൂജ്യംതേ ഭുവി മാനവൈഃ ।। 5.1.26.
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ ആദരിക്കുന്ന ലോകങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരും അവിടെയുണ്ട്.
ഗ്രഹാര്കതാരകാ യക്ഷാ ദിഗ്ഗജാശ്ച്യാനലാനിലാഃ
ഗ്രഹങ്ങൾ, സൂര്യൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, ദിശകളുടെ രക്ഷകർ, അഗ്നി, വായു ഇവ—all
കഥം ധ്യായസി ദേവേശ ഏതത്സര്വം ബ്രവീഹി നഃ
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, നീ എങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു? ഇതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞുതരണമേ.
തേ ദ്വേ ച മമ രൂപേ ദ്വേ നിത്യേ മൂര്താത്മികേ മമ
എന്റെ രണ്ട് രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട്, രണ്ടും ശാശ്വതവും എന്റെ സ്വഭാവം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്.
യേനാസ്മാകം പരാ സിദ്ധിര്ജായതേ തവ ദര്ശനാത്
നിന്റെ ദർശനത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് പരമമായ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു.
യജ്ഞാര്ഥിനാ മയാ ദേവഃ ശ്രീകംഠഃ പാര്വതീ പതിഃ
യജ്ഞത്തിനായി ഞാൻ പാർവതിയുടെ ഭർത്താവായ ശ്രീകണ്ഠനെ അപേക്ഷിച്ചു.
യാചിതസ്തേന ദേവേന ഉക്തോഽഹം പരമേഷ്ഠിനാ
അവൻ എന്നെ പരമേഷ്ഠി എന്ന ദേവൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
മയാ ദത്തം തവ വിഭോ മഹാകാലവനാദൃതേ കപര്ദിനാ ച തത്രോക്തോ യാസ്യാമോ ന തവാംതികമ്
മഹാകാലവനം ഒഴികെ ഞാൻ നിന്നോടു ദാനം ചെയ്തു, അപ്പോൾ കപർദി അവിടെ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുത്ത് വരികയില്ല.
ആരബ്ധോ വൈ തതോ യജ്ഞോ നാരായണപരിഗ്രഹാത്
അതിനുശേഷം നാരായണനെ പ്രധാനദേവനാക്കി യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു.
യജ്ഞവാടം കപര്ദീശസ്തതോ ഭിക്ഷാര്ഥമാഗതഃ
കപർദി ഭിക്ഷയ്ക്കായി യജ്ഞവാടത്തിൽ എത്തി.
കപര്ദിനാ ച തേ തത്ര ഉക്താ യാസ്യാമ്യഹം പുനഃ 5.1.26.
അവിടെ കപർദി നിന്നോട് പറഞ്ഞു: ഞാൻ വീണ്ടും പോകും.
സ്നാതും നദീം യയൌ ശിപ്രാം കപര്ദീ പരമേശ്വരഃ
പരമേശ്വരനായ കപർദി ശിപ്രാനദിയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി.
കഥം ഹി ക്രിയതേ ഹോമഃ കപാലേ സദസി സ്ഥിതേ
സഭയിൽ കപാലം നില്ക്കുമ്പോൾ ഹോമം എങ്ങനെ നടത്താം?
തത്കപാലം സദസ്യേന ഉക്ഷിപ്തം പാണിനാ സ്വയമ്
ആ കപാലം സഭ്യൻ തന്നെ കൈകൊണ്ട് എറിഞ്ഞു.
ഏവം നാംതം കപാലാനാം പ്രാപ്യതേ മുനിസത്തമാഃ
മഹർഷികളേ, ഇങ്ങനെ കപാലങ്ങളുടെ അവസാനം കിട്ടുന്നില്ല.
തതഃ സ ദര്ശനം പ്രാദാദ്ഭക്ത്യാ തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അപ്പോൾ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു മഹേശ്വരൻ ദർശനം നൽകി.
വരം വരയ ഭോ ബ്രഹ്മന്യത്തേ മനസി വര്തതേ
ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എന്തും ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
ബ്രഹ്മോത്തരമിദം സ്ഥാനം മയാ ദത്തം ചതുര്മുഖ
നാലുമുഖനേ, ഈ ബ്രഹ്മസ്ഥാനം ഞാൻ നിന്നെക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ഏവം വദംതം വരദമീശാനം പരമേശ്വരമ് ।। തഥേതി ചോക്ത്വാ സദസി ന മയാഽന്യോ വരോ വൃതഃ
വരദനായ പരമേശ്വരൻ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, ഞാൻ സഭയിൽ പറഞ്ഞു: മറ്റൊരു വരം ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടില്ല.
ഉജ്ജയിനീതി വൈ നാമ കുശസ്ഥല്യാ നിവേശിതമ്
കുശസ്ഥലിയിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് ഉജ്ജയിനി എന്ന പേര് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തത്ര വിപ്രാഃ കൃതേ സ്നാനേ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ 5.1.26.
അവിടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ സ്നാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടു പോകും.
സതിലാസ്താന്സവസ്ത്രാംശ്ച സഫലാന്മംഡകൈഃ സഹ
എള്ളും വസ്ത്രങ്ങളും പഴങ്ങളും കൂടാതെ മണ്ടപങ്ങൾക്കൊപ്പം,
പ്രഥമം ച ഋഗ്വേദായ യജുര്വേദായ ദക്ഷിണമ്
ആദ്യം ഋഗ്വേദത്തിനും യജുര്വേദത്തിനും ദാനം നൽകണം.