യഃ പശ്യേത്പരയാ ഭക്ത്യാ ഹരസിദ്ധിം നരോത്തമഃ
പരമഭക്തിയോടെ ഹരസിദ്ധിയെ ദർശിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,
ആദിസിദ്ധിം മഹാദേവീം നിത്യാം വ്യോമസ്വരൂപിണീമ്
ആദിസിദ്ധിയായ മഹാദേവിയെ, ശാശ്വതിയായ, ആകാശംപോലെയുള്ളരൂപമുള്ളവളെ,
യഃ സ്മരേദ്ധരസിദ്ധീതി മംത്രം ച ചതുരക്ഷരമ്
'ഹരസിദ്ധി' എന്ന നാലക്ഷരമന്ത്രം ഓർക്കുന്നവൻ,
നരോ മഹാനവമ്യാം യോ ഹരസിദ്ധിം പ്രപൂജയേത്
മഹാനവമിദിനത്തിൽ ഹരസിദ്ധിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നവൻ,
നവമ്യാം പൂജിതാ ദേവീ ഹരസിദ്ധിര്ഹരപ്രിയാ
നവമിദിനത്തിൽ ഹരസിദ്ധി ദേവിയെ, ഹരന്റെ പ്രിയയായവളെ, പൂജിച്ചാൽ,
സാ പുണ്യാ സാ പവിത്രാ ച സര്വത്ര സുഖദായിനീ
അവൾ പുണ്യവതിയും വിശുദ്ധയുമാണ്; എല്ലായിടത്തും സുഖം നൽകുന്നവളാണ്.
മഹാനവമ്യാം യേ വ്യാസ ഹന്യംതേ മഹിഷാദയഃ
മഹാനവമിദിനത്തിൽ, വ്യാസാ, മഹിഷാസുരന്മാരെയും അതുപോലുള്ളവരെയും സംഹരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവത്യഖംഡേഽവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ഹരസിദ്ധിമാഹാത്മ്യ വര്ണനംനാമൈകോനവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപതിനായിരത്തി ഒന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, അഞ്ചാം അവന്തിഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, ഹരസിദ്ധി മഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പതിനൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
പൂജയേത്സ്വര്ണപുഷ്പൈശ്ച തസ്യ സിദ്ധിര്ന ഹീയതേ
സ്വർണ്ണപൂക്കൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചാൽ, അവന്റെ സിദ്ധി ഒരിക്കലും കുറയില്ല.
ഇതി വടയക്ഷിണീമാഹാത്മ്യമ് തിലാന്ദദാതി യോ ഭക്ത്യാ ന പിശാചഃ പ്രജായതേ
ഇതോടെ വടയക്ഷിണിയുടെ മഹാത്മ്യം സമാപിച്ചു. ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ എള്ള് ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ പിശാചായി ജനിക്കില്ല.
യം സമുദ്ദിശ്യ യദ്ദത്തം തദക്ഷയതരം ഭവേത്
ആര്ക്കായി എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും, അതു അക്ഷയമാകുന്നു.
യസ്യ നാമ്നാ നരഃ സ്നാതി പിശാചത്വാത്സ മുച്യതേ
അവളുടെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ പിശാചത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
തസ്യ വൈ ശാശ്വതീ മുക്തിഃ കുലേ പ്രേതോ ന ജായതേ
അവനു ശാശ്വതമായ മോക്ഷം ലഭിക്കും; അവന്റെ വംശത്തിൽ ആരും പ്രേതമായി ജനിക്കില്ല.
മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യഃ കംചുകേന ഫണീ യഥാ
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും; പാമ്പ് തൻതോലൊഴിയുന്നതുപോലെ.
ത്യക്ത്വാ യമഗൃഹം വ്യാസ രുദ്രലോകം സ ഗച്ഛതി
യമന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിട്ടു, അവൻ രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു, വ്യാസാ.
സോഽശ്വമേധഫലം വ്യാസ ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം നേടുന്നു, വ്യാസാ; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദേവസ്തേന സമാഖ്യാതോ നാമ്നാ ഡമരുകേശ്വരഃ
അവൻ ദേവൻ 'ഡമരുകേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
നൈവ വ്യാധിഭയം തസ്യ മൃതഃ ശിവപുരം വ്രജേത് 5.1.20.
അവനു രോഗഭയം ഉണ്ടാകില്ല; മരിച്ചാൽ ശിവപുരിയിൽ എത്തും.
രാജ്യം സ ലഭതേ സ്വര്ഗം യഥാ ദേവഃ പുരംദരഃ
അവന് രാജ്യംയും സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കും, ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനനായ ഇന്ദ്രനു ലഭിച്ചപോലെ.
കല്പകോടിശതം സാഗ്രം ഭോഗയുക്തസ്തു മോദതേ
അവൻ അനേകം കോടികൾക്കാലം സമ്പന്നതയോടെ ആനന്ദത്തോടെ ജീവിക്കും.
സോത്രൈവ ലഭതേ സിദ്ധിം ജയം സര്വത്ര മാനവഃ
ഇവിടെത്തന്നെ മനുഷ്യന് വിജയവും എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും വിജയശ്രീയും ലഭിക്കും.
സ്വര്ണേന പൂജയേദ്ദേവം സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചാൽ അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
സര്പതോ ന ഭയം തസ്യ ദാരിദ്യം നൈവ ജായതേ
അവന് പാമ്പുകളെ പേടിക്കേണ്ടതില്ല, ദാരിദ്ര്യവും അവനിൽ വരികയില്ല.
വിഷ്ണുമായാവിനിര്മുക്തഃ സ യാതി പരമം പദമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി അവൻ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.
സ മുച്യേത മഹാപാപൈര്യദ്യപി ബ്രഹ്മഹാ ഭവേത്
അവൻ മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനാണെങ്കിലും.
ദര്ശനാത്തസ്യ ദേവസ്യ ശതയജ്ഞഫലം ഭവേത്
ആ ദൈവത്തെ ദർശിച്ചാൽ നൂറ് യാഗഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.
ഇതിശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേഽവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ചതുര്ദശതീര്ഥയാത്രാവര്ണനംനാമ വിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തിയെട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നതും പതിനാലു തീർത്ഥയാത്രകൾ വിവരിക്കുന്നതുമായ ഇരുപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഹനുമത്കേശ്വരംനാമ ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്
ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഹനുമത്കേശ്വരം എന്ന സ്ഥലമുണ്ട്.
ശൈവേ സരസി യഃ സ്നാത്വാ പശ്യേദ്ധനുമത്കേശ്വരമ്
ശൈവസരസ്സിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഹനുമത്കേശ്വരത്തെ ദർശിക്കുന്നവൻ—
കഥാം കഥയ ഹ്യേതസ്യ വൃത്തപൂര്വാം സനാതനീമ്
ഇതിന്റെ പുരാതനചരിത്രം നീ പറയണം.