പാര്വത്യാ ഹരണേ യത്ര സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ ഹരേണ ച
പാർവതിയെ അപഹരിച്ചിടത്തും, ഹരൻ വിജയിച്ചിടത്തുമാണ്—
ബലിനൌ ദാനവൌ ജാതൌ നാമ്നാ ചണ്ഡപ്രചംഡകൌ
അവിടെ ശക്തിയുള്ള രണ്ട് ദാനവന്മാർ ജനിച്ചു; അവർക്ക് ചണ്ടനും പ്രചണ്ടനും എന്നായിരുന്നു പേരുകൾ.
ദൃഷ്ട്വാ തത്ര ഗിരീശം തു ഉദ്യതാക്ഷാക്ഷഹസ്തകമ്
അവിടെ, കയ്യിൽ പാശകലംയും പാശകപ്പാത്രവും പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പർവ്വതാധിപതിയെ കണ്ടു—
ദേവിദേവീതി ജല്പംതം ദാസസ്തേഽസ്മീതി വാദിനമ്
ദേവദേവി എന്ന് വിളിച്ചും, 'ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞും.
രാഗീഭൂതേ തദാ ദേവേ തൌ പ്രാപ്തൌ ദേവകംടകൌ
അപ്പോൾ ദേവൻ മോഹഭരിതനാകുമ്പോൾ, ദേവന്മാർക്ക് കഠിനമായ ശത്രുക്കളായ ആ ഇരുവരും അവിടെ എത്തി.
തതസ്താഭ്യാം തദാ നംദീ ശൂലാഭ്യാം പ്രവിദാരിതഃ
അപ്പോൾ ആ ഇരുവരും നന്ദിയെ ത്രിശൂലങ്ങൾകൊണ്ട് കുത്തി.
നംദിനം താഡിതം ദൃഷ്ട്വാ തദാ ശിലാദനംദനമ്
ശിലാദയുടെ പുത്രനായ നന്ദിയെ അപ്പോൾ അടിയേറ്റത് കണ്ടു—
വധ്യതാം തൌ മഹാദൈത്യൌ വധാമീതി വചോഽബ്രവീത്
'ആ മഹാദാനവന്മാരെ കൊല്ലണം; അവരെ സംഹരിക്കണം' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
യദാ തയാ ഹതൌ ദൃഷ്ടൌ ദാനവൌ ബലഗവിതൌ
ശക്തിയുള്ള ആ രണ്ട് ദാനവന്മാരെ അവൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി കണ്ടപ്പോൾ—
ഹരസിദ്ധിരതോ ലോകേ നാമ്നാ ഖ്യാതിം ഗമിഷ്യസി ഹരസിദ്ധിരിതി ഖ്യാതാ മഹാകാലേ ബഭൂവ ഹ ।। 5.1.19.
അതിനാൽ ലോകത്ത് നീ ഹരസിദ്ധി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാകും; മഹാകാലത്തിൽ ഹരസിദ്ധി എന്ന പേരിൽ അവൾ അറിയപ്പെട്ടു.
യഃ പശ്യേത്പരയാ ഭക്ത്യാ ഹരസിദ്ധിം നരോത്തമഃ
പരമഭക്തിയോടെ ഹരസിദ്ധിയെ ദർശിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,
ആദിസിദ്ധിം മഹാദേവീം നിത്യാം വ്യോമസ്വരൂപിണീമ്
ആദിസിദ്ധിയായ മഹാദേവിയെ, ശാശ്വതിയായ, ആകാശംപോലെയുള്ളരൂപമുള്ളവളെ,
യഃ സ്മരേദ്ധരസിദ്ധീതി മംത്രം ച ചതുരക്ഷരമ്
'ഹരസിദ്ധി' എന്ന നാലക്ഷരമന്ത്രം ഓർക്കുന്നവൻ,
നരോ മഹാനവമ്യാം യോ ഹരസിദ്ധിം പ്രപൂജയേത്
മഹാനവമിദിനത്തിൽ ഹരസിദ്ധിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നവൻ,
നവമ്യാം പൂജിതാ ദേവീ ഹരസിദ്ധിര്ഹരപ്രിയാ
നവമിദിനത്തിൽ ഹരസിദ്ധി ദേവിയെ, ഹരന്റെ പ്രിയയായവളെ, പൂജിച്ചാൽ,
സാ പുണ്യാ സാ പവിത്രാ ച സര്വത്ര സുഖദായിനീ
അവൾ പുണ്യവതിയും വിശുദ്ധയുമാണ്; എല്ലായിടത്തും സുഖം നൽകുന്നവളാണ്.
മഹാനവമ്യാം യേ വ്യാസ ഹന്യംതേ മഹിഷാദയഃ
മഹാനവമിദിനത്തിൽ, വ്യാസാ, മഹിഷാസുരന്മാരെയും അതുപോലുള്ളവരെയും സംഹരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവത്യഖംഡേഽവന്തീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ഹരസിദ്ധിമാഹാത്മ്യ വര്ണനംനാമൈകോനവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപതിനായിരത്തി ഒന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, അഞ്ചാം അവന്തിഖണ്ഡത്തിൽ, അവന്തിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, ഹരസിദ്ധി മഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പതിനൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
പൂജയേത്സ്വര്ണപുഷ്പൈശ്ച തസ്യ സിദ്ധിര്ന ഹീയതേ
സ്വർണ്ണപൂക്കൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചാൽ, അവന്റെ സിദ്ധി ഒരിക്കലും കുറയില്ല.
ഇതി വടയക്ഷിണീമാഹാത്മ്യമ് തിലാന്ദദാതി യോ ഭക്ത്യാ ന പിശാചഃ പ്രജായതേ
ഇതോടെ വടയക്ഷിണിയുടെ മഹാത്മ്യം സമാപിച്ചു. ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ എള്ള് ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ പിശാചായി ജനിക്കില്ല.
യം സമുദ്ദിശ്യ യദ്ദത്തം തദക്ഷയതരം ഭവേത്
ആര്ക്കായി എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും, അതു അക്ഷയമാകുന്നു.
യസ്യ നാമ്നാ നരഃ സ്നാതി പിശാചത്വാത്സ മുച്യതേ
അവളുടെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ പിശാചത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
തസ്യ വൈ ശാശ്വതീ മുക്തിഃ കുലേ പ്രേതോ ന ജായതേ
അവനു ശാശ്വതമായ മോക്ഷം ലഭിക്കും; അവന്റെ വംശത്തിൽ ആരും പ്രേതമായി ജനിക്കില്ല.
മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യഃ കംചുകേന ഫണീ യഥാ
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും; പാമ്പ് തൻതോലൊഴിയുന്നതുപോലെ.
ത്യക്ത്വാ യമഗൃഹം വ്യാസ രുദ്രലോകം സ ഗച്ഛതി
യമന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിട്ടു, അവൻ രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു, വ്യാസാ.
സോഽശ്വമേധഫലം വ്യാസ ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം നേടുന്നു, വ്യാസാ; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദേവസ്തേന സമാഖ്യാതോ നാമ്നാ ഡമരുകേശ്വരഃ
അവൻ ദേവൻ 'ഡമരുകേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
നൈവ വ്യാധിഭയം തസ്യ മൃതഃ ശിവപുരം വ്രജേത് 5.1.20.
അവനു രോഗഭയം ഉണ്ടാകില്ല; മരിച്ചാൽ ശിവപുരിയിൽ എത്തും.
രാജ്യം സ ലഭതേ സ്വര്ഗം യഥാ ദേവഃ പുരംദരഃ
അവന് രാജ്യംയും സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കും, ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനനായ ഇന്ദ്രനു ലഭിച്ചപോലെ.
കല്പകോടിശതം സാഗ്രം ഭോഗയുക്തസ്തു മോദതേ
അവൻ അനേകം കോടികൾക്കാലം സമ്പന്നതയോടെ ആനന്ദത്തോടെ ജീവിക്കും.