നാപി ശേതേ ന വാ സ്നാതി ഹേ രാജന്നിതി ജല്പതി
അവൻ ഉറങ്ങുന്നില്ല, കുളിക്കുന്നില്ല, രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.
രംഭാ ച മേനകാ ചൈവ പ്രമ്ലോചാ പുംജികസ്ഥലീ
രಂಭ, മേനക, പ്രംലോച, പുഞ്ചികസ്ഥലി,
സൂര്യദത്താ വിശാലാക്ഷീ ചംദ്രാ ചന്ദ്രപ്രഭാ തഥാ
സൂര്യദത്ത, വിശാലാക്ഷി, ചന്ദ്ര, ചന്ദ്രപ്രഭയും,
കിം രോദിഷി വരാരോഹേ മര്ത്യഹേതോഃ സുലോചനേ
സുന്ദരിയായ കണ്ണുള്ളവളേ, ഒരു മനുഷ്യന്റെ കാരണമായി നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?
സൌഖ്യം ഷണ്ഢോ ന ജാനാതി സംഗാത്സ്ത്രീപുംസയോര്ഹി യത്
പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒന്നിക്കുന്നതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം ഷണ്ഡൻ അറിയില്ല.
ശ്രുത്വാ ചേതി വചസ്തസ്യാസ്താഃ സംമംത്ര്യ സമാഹിതാഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവർ ആലോചിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു.
നൃപം ച ദദൃശുസ്തത്ര വൃക്ഷച്ഛായാനിഷേവിതമ്
അവിടെ അവർ വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഇരിക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ തഥാവിധാഃ സര്വാഃ കാമാര്താ സുരയോഷിതഃ 5.1.8.
ആ കാമം പിടിച്ച സ്വർഗ്ഗസ്ത്രീയരെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ,
ഐലഃ പുരൂരവാ നാമ വിഖ്യാതോ ജഗതീപതിഃ
ഐലൻ എന്ന പുർവുരവൻ ഭൂമിയുടെ പ്രസിദ്ധനായ രാജാവാണ്.
ഏവം ബ്രുവന്ത്യാം വൈ തസ്യാമുര്വശ്യാമപ്സരോഗണഃ
ഉർവശി ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, അപ്പസരസുകളുടെ കൂട്ടം
ഏതസ്മിന്നന്തരേ പ്രായാദ്ഭഗവാംസ്തത്ര നാരദഃ
അതേസമയം ഭഗവാൻ നാരദൻ അവിടെ എത്തി.
സംപ്രേക്ഷ്യ ച തതഃ പ്രാഹ കി യൂയമിഹ നിസ്വനാഃ
അവരെ നോക്കി, പിന്നെ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ശബ്ദം ചെയ്യാനെന്താണ് കാരണം?'
വരം ച വ്രിയതാം ശീഘ്രം വിയോഗോ ന ഭവി ഷ്യതി
നീ വേഗത്തിൽ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; വേർപാട് ഉണ്ടാകില്ല.
അസ്മിന്ഹി ദുര്ഭഗാ തീര്ഥേ സ്നാത്വാ സ്ത്രീ പുരുഷോഽപി വാ
ഈ ദുർഭാഗ്യമായ തീർത്ഥത്തിൽ സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ കുളിച്ചാൽ,
ആത്മാനം തോലയേദ്യസ്തു തിലൈര്വാ ലവണേന വാ
ആൾ താനെ തിലം അല്ലെങ്കിൽ ഉപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് തൂക്കിയാൽ,
ഗുഡേന മധുനാ വാപി ദേവീമുദ്ദിസ്യ പാര്വതീമ്
അല്ലെങ്കിൽ ശർക്കരയോ തേൻ കൊണ്ടോ പാർവതിദേവിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് അർപ്പിച്ചാൽ,
ദ്രവ്യവൃദ്ധിഃ ശര്കരയാ ഗുഡേനാംഗേഷു പൂര്ണതാ
ശർക്കരകൊണ്ടു ദാനങ്ങൾ വർദ്ധിക്കും; ശർക്കര കൊണ്ടു ശരീരത്തിൽ സമൃദ്ധി ലഭിക്കും.
ദ്വാദശൈവ തു യുഗ്മാനി ദേവ്യാ ദേവസ്യ ഭോജയേത് 5.1.8.
പന്ത്രണ്ട് ജോഡിയാണ് ദേവിയ്ക്കും ദേവനുമൊക്കെ ഭോജനമായി അർപ്പിക്കേണ്ടത്.
വേത്രജാം കംചുകീം ചൈവ വസ്ത്രേ കൌസുംഭകേ തഥാ
വേത്രപ്പുല്ലുകൊണ്ടുള്ള കെട്ടും, കംചുകിയും, കൂടാതെ പടർവസ്ത്രവും അർപ്പിക്കണം.
ആഷാഢേ ശ്രാവണേ വാപി മാസി ഭാദ്രപദേ തഥാ
ആഷാഢം, ശ്രാവണം, അല്ലെങ്കിൽ ഭാദ്രപദം മാസങ്ങളിൽ,
ഉത്തമാ ജായതേ നാരീ യഥാ ദേവീ ഉമാ തഥാ
ഉത്തമമായ സ്ത്രീ, ഉമാദേവിയെപ്പോലെ, ജനിക്കും.
ധാര്യൌ നാര്യാ ഹി തൌ ദേവൌ സ്വയം തുലാവരോഹണേ
തൂക്കുത്സവത്തിൽ സ്ത്രീക്ക് ആ രണ്ടു ദേവതകളെയും ധരിക്കണം.
തത്ര ദത്തം ഹുതം ജപ്തം സര്വം കോടിഗുണം ഭവേത്
അവിടെ നൽകിയതും ഹോമം ചെയ്തതും ജപിച്ചതും എല്ലാം കോടിഗുണം ഫലം നൽകും.
ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ലോകേ മൃതാ യാതി ന സംശയഃ
മരണത്തിന് ശേഷം അവൾ ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെയും അപ്സരസുകളുടെയും ലോകം പ്രാപിക്കും, സംശയം ഇല്ല.
ദൃഷ്ട്വാ തേ പരമാം സിദ്ധിം പ്രാപ്നുതോ ദംപതീ തദാ സംപൂജ്യ ഗംധപുഷ്പൈശ്ച രുദ്രലോകമവാപ്നുയാത്
പരമമായ സിദ്ധി കണ്ടശേഷം, ദമ്പതികൾ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, രുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
യഥാ ദേവ്യാഃ സ്വരൂപേണ വിയോഗോ നൈവ ദൃശ്യതേ
ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ ഒരിക്കലും വേർപാട് കാണാറില്ല.
ഏവം കൃത്വാഥ താം വിപ്ര സര്വാശ്ച ത്രിദിവം ഗതാഃ
ഇങ്ങനെ ചെയ്തതോടെ, ബ്രാഹ്മണാ, ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.
ദക്ഷിണേ പൃഷ്ഠദേവ്യാ വൈ മാഹിഷം കുണ്ഡമുച്യതേ 5.1.8.
ദേവിയുടെ പിറകിൽ തെക്കോട്ട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കുളം മാഹിഷം എന്നു വിളിക്കുന്നു.
തത്ര തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ മാതൄഃ സംപൂജ്യ യത്നതഃ
അവിടെ ആ തീർത്ഥത്തിൽ പുരുഷൻ കുളിച്ച്, മാതാക്കളെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ,
രുദ്രസ്യൈവ കഥം ക്ഷേത്രേ മഹിഷോ ദാനവോ ഹതഃ
രുദ്രന്റെ സ്ഥലത്ത് മാഹിഷൻ എന്ന ദാനവൻ എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നു പറയൂ.