മഹാവ്രതം ദ്വിഷന്മോഹാത്പാപേനൈവ സ്ഥിതോ നരഃ
വൈരവും മോഹവും കൊണ്ടു, മഹാവ്രതം ഉപേക്ഷിച്ച്, മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ തുടരുന്നു.
മഹാപാശുപതം തസ്മാന്ന ഹന്യാന്ന ച ദൂഷയേത്
അതിനാൽ, മഹാപാശുപതനെ ഒരിക്കലും ദോഷപ്പെടുത്തുകയോ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ഏവം മഹാവ്രതം യസ്തു ഭോജയേച്ഛ്രദ്ധയാന്വിതഃ
മഹാവ്രതം ആചരിക്കുന്നവനെ വിശ്വാസത്തോടു കൂടിയുള്ളവൻ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ,
കപാലപൂരണീം ഭിക്ഷാം യതീനാം യഃ പ്രയച്ഛതി
കപാലം നിറയുന്ന ഭിക്ഷാ യതികൾക്ക് നൽകുന്നവൻ,
കപാലേ ഭോജനം ശ്രേഷ്ഠം മാര്ഗോഽയം ബ്രഹ്മസംഭവഃ 5.1.6.
കപാലത്തിൽ ഭക്ഷണം ഏറ്റവും ഉത്തമം; ഈ വഴി ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതാണ്.
ഇത്യാദിദുഷ്ടദോഷശ്ച തസ്യ സംഭാഷണാദപി 5.1.6.
അങ്ങനെ, അവനോടു സംസാരിച്ചാലും അങ്ങനെയുള്ള ദോഷങ്ങളും പാപങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
ദൃഷ്ട്വാ ച ശിഷ്ടമഥ ൩ മഹാവ്രതധരോ നരഃ
ശിഷ്ടം കണ്ട ശേഷം, മഹാവ്രതം പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
ഏതത്കൃതയുഗേ സര്വം പ്രത്യക്ഷം ദൃശ്യതേ വനേ 5.1.6.
ഈ കൃതയുഗത്തിൽ, എല്ലാം കാടിൽ നേരിട്ട് കാണപ്പെടുന്നു.
പഠതി യ ഇഹ ലോകേ തസ്യ സംസ്ഥാനമേതത്പ്രഥിതഗുണഗണൌഘൈരര്ചിതം ദോഷഹം തത്
ഇഹ ലോകത്തിൽ ഈ ശ്ലോകം ഓതുന്നവർക്കു, പ്രശസ്തമായ ഗുണങ്ങളുടെ കൂട്ടം കൊണ്ട് ആദരിക്കപ്പെട്ടതും ദോഷങ്ങൾ നീക്കുന്നതുമായ ഈ വാസസ്ഥലം ലഭിക്കും.
രുദ്രലോകമഭീപ്സദ്ഭിര്വസ്തവ്യം ക്ഷേത്രവാസിഭിഃ
രുദ്രന്റെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കണം.
കിം മനുഷ്യൈരുത സ്ത്രീഭിഃ സിദ്ധ്യര്ഥം ഹ്യാശ്രമാന്വിതൈഃ
സിദ്ധി നേടാൻ ആത്മവിശ്വാസമുള്ള പുരുഷന്മാരോ സ്ത്രീകളോ ആവശ്യമില്ല.
നരൈഃ സ്ത്രീഭിശ്ച വസ്തവ്യം വര്ണൈശ്ചാശ്രമവാസിഭിഃ
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, വർഗ്ഗങ്ങളിലെയും ആശ്രമവാസികളുമായവരും, ഒരുമിച്ച് താമസിക്കണം.
കര്മണാ മനസാ വാചാ രുദ്രഭക്തൈര്യതേന്ദ്രിയൈഃ കിം കുര്വാണൈര്നരൈഃ കര്മ രുദ്രഭക്തിം ബ്രവീഹി നഃ
കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ, രുദ്രഭക്തിയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും ഉള്ളവരായി, മനുഷ്യർ എന്ത് പ്രവർത്തനം ചെയ്യണം? രുദ്രഭക്തിയെ കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ലൌകികീ വൈദികീ ചാന്യാ ഭവേദാധ്യാത്മികീ തഥാ
ലോകികം, വേദം, മറ്റു രീതികൾ, അതുപോലെ ആത്മസംബന്ധമായതും ഉണ്ട്.
ധ്യാനധാരണയാ ബുദ്ധ്യാ രുദ്രാണാം സ്മരണം ഹി തത്
ധ്യാനം, ധാരണ, ബുദ്ധി എന്നിവയിലൂടെ രുദ്രന്മാരെ ഓർക്കാം.
വ്രതോപവാസനിയമൈര്യതേദ്രിയനിരോധിഭിഃ
വ്രതം, ഉപവാസം, നിയമങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം എന്നിവയിലൂടെ.
ഗോഘൃതക്ഷീരദധിഭിര്ഗംധരക്തകുശോ ദകൈഃ
പശുവിന്റെ നെയ്യ്, പാൽ, തൈര്, സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ, ചുവന്ന കുശഗ്രാസ്, ദാനങ്ങൾ എന്നിവയാൽ.
ഘൃതഗുഗ്ഗുലധൂപൈശ്ച കൃഷ്ണാഗരുസുഗംധിഭിഃ
നെയ്യ്, ഗുഗ്ഗുളു ധൂപം, കറുത്ത അഗരു സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച്.
വാസപ്രവിസരാസ്തോത്രൈഃ പതാകാവ്യജനോച്ഛ്രിതൈഃ 5.1.7.
വസ്ത്രങ്ങൾ, സുഗന്ധം പടരുന്നവ, സ്തോത്രങ്ങൾ, പതാകകൾ, വീശാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നവ, ഉയർത്തിയ അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവയാൽ.
ഭക്ഷ്യഭോജ്യാനുപാനൈശ്ച യാവത്പൂജാക്ഷതൈര്നരൈഃ
ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യപദാർത്ഥങ്ങൾ, പാനീയങ്ങൾ, പൂജയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അക്ഷതകൾ എന്നിവയാൽ.
വേദമന്ത്രഹവിര്യാഗൈര്യാ ക്രിയാ വൈദികീ മതാ
വേദമന്ത്രങ്ങൾ, ഹവി, യാഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ വേദപരമായവയാണ്.
ദര്ശേ ച പൂര്ണമാസ്യാം വാ കര്തവ്യം ചാഗ്നിഹോത്രകമ്
അമാവാസിയും പൂർണ്ണിമയും ദിവസങ്ങളിൽ അഗ്നിഹോത്രം നടത്തണം.
ഇഷ്ടവൃത്തിഃ സോമപാനം യാജ്ഞികം സര്വകര്മ ച
ഇഷ്ടമായ പെരുമാറ്റം സോമപാനം, യാഗങ്ങൾ, എല്ലാ നിർദ്ദിഷ്ട കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്നതാണ്.
അഗ്നിഭൂമ്യനിലാകാശനിശാകരദിവാകരാന്
അഗ്നി, ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ—
സമുദ്ദിശ്യ കൃതം കര്മ തത്സര്വം ദൈവികം ഭവേത്
ഇവയെ ഉദ്ദേശിച്ച് ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ദൈവികമാകും.
സാംഖ്യാഖ്യാ യൌഗികീ ചാന്യാ വിഭാഗം തത്ര മേ ശൃണു
സാംഖ്യ എന്ന യോഗരീതിയും മറ്റൊന്നാണ്; അതിന്റെ വ്യത്യാസം എന്റെ മുഖേന കേൾക്കൂ.
അചേതനാനി യോജ്യാനി പുരുഷഃ പഞ്ചവിംശകഃ
ജഡമായ ഘടകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ തത്വമായ പുരുഷൻ ചേർക്കുന്നു.
രുദ്രഃ ഷഡ്വിംശകഃ കര്താ സര്വജ്ഞശ്ചേതനഃ പ്രഭുഃ
രുദ്രൻ ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ തത്വമാണ്; സൃഷ്ടികർത്താവും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും, ചൈതന്യവും, പരമാധിപതിയും.
പുരുഷോ നിത്യവ്യക്തഃ സ്യാത്കാരണം ച മഹേശ്വരഃ 5.1.7.
പുരുഷൻ എപ്പോഴും അപ്രത്യക്ഷനാണ്; കാരണവും മഹേശ്വരനാണ്.
സംഖ്യയാ പരിസര്ഗായ പ്രധാനം ച ഗുണാത്മകമ്
എണ്ണിക്കാനായി ഗുണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ പ്രധാനം കൂടി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.