അനുഗൃഹ്യാഥ ഭഗവാന്വനം തത്സര്വഗാംഡജമ്
അന്നന്തരം ഭഗവാൻ ആ വനത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളെയും, മുട്ടിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, അനുഗ്രഹിച്ചു.
തത്കപാലം കരസ്ഥം യന്ന്യസ്തം ഭഗവതാ ക്ഷിതൌ
ഭഗവാൻ കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അസ്ഥികപ്പ് ഭൂമിയിൽ വെച്ചു.
തദ്ദ്രക്ഷ്യഥ വിരൂപാക്ഷം പ്രപദ്യത മയാ സഹ
നിങ്ങൾ ആ വിരൂപമായ കണ്ണുള്ളവനെ കാണും; എന്നോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവനോടു സമീപിക്കൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ സഹ തൈര്ദേവദാനവൈഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവു ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും കൂടെ പോയി.
പ്രഹൃഷ്ടമനസഃ സര്വേ കോകിലാലാപലാപിതാമ് 5.1.5.
അവരൊക്കെയും സന്തോഷഹൃദയങ്ങളോടെ, കുയിലുകളുടെ കൂജനം കേട്ട് ആഹ്ലാദിച്ചു.
സംപ്രാപ്തം സര്വമേതൈസ്തദ്വനം നംദനസംമിതമ്
അവരൊക്കെയും നന്ദനവനംപോലെയുള്ള ആ വനത്തിലേക്ക് എത്തി.
ദൃഷ്ട്വാ തദ്വനമുത്തമം തനുഭൃതാമാഹ്രാദകം ചേതസാം നാനാസത്ഫലപുഷ്പപാദപവനൈരാസേവിതം സര്വതഃ
അവിടെ അവർ ആ മനോഹരമായ വനത്തെ കണ്ടു; അതിൽ നല്ല പഴങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും കായുന്ന പലതരം മരങ്ങൾ ചുറ്റും നിറഞ്ഞു, ജീവികൾക്ക് മനസ്സിൽ ആനന്ദം പകരുന്ന വനം.
ഇഹ ദേവോ ഽത്ര ദേവോഽത്ര വിവിശുസ്തേ ദിദൃക്ഷവഃ
ഇവിടെ ദേവൻ ഉണ്ട്, ദേവൻ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്; നിങ്ങൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അകത്തേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു.
അദ്ഭുതസ്യ വനസ്യാംതേ ന തേ ദദൃശിരേ സുരാഃ
ആ അത്ഭുതകരമായ വനത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ദേവന്മാർ അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തമുവാച സ ഭദ്രം വൈ ദ്രക്ഷ്യധ്വം ന തപോ വിനാ
അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ കാണും, പക്ഷേ തപസ്സില്ലാതെ അല്ല.'
സ യുക്തം ഹൃദയേ സ്മൃത്വാ ബ്രഹ്മാ ദേവാംസ്തതോഽബ്രവീത്
ഇത് മനസ്സിൽ ഓർത്തു ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രദ്ധാജ്ഞാനേന തപസാ യോഗേനൈവ നിഗദ്യതേ
വിശ്വാസം, ജ്ഞാനം, തപസ്സ്, യോഗം എന്നിവയിലൂടെ മാത്രമേ അവനെ അറിയാൻ കഴിയൂ എന്ന് പറയുന്നു.
തപസ്വിനസ്തു സകലം ജ്ഞാനിനോ നിഷ്കലം പരമ്
തപസ്സിൽ ലയിച്ചവർ എല്ലാം കാണുന്നു; ജ്ഞാനികൾ ആ പരമമായ ഏകത്വത്തെ കാണുന്നു.
ഭക്ത്യാ പരമയോപേതാഃ പരം പശ്യംതി യോഗിനഃ
പരമഭക്തിയുള്ള യോഗികൾ പരമാത്മാവിനെ ദർശിക്കുന്നു.
നാദീക്ഷിതൈരതോ ദേവാഃ ശൈവീം ദീക്ഷാം പ്രപദ്യത
അതിനാൽ, ദേവന്മാരേ, ദീക്ഷയില്ലാത്തവർ ശൈവദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം.
തപശ്ചരത ഭദ്രം വോ രുദ്രാരാധ നതത്പരാഃ
നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ, നിങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്യൂ; രുദ്രനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കൂ.
സര്വകാലം വിജാനാതി ദാതവ്യം ദര്ശനം മയാ 5.1.6.
അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അറിയുന്നവനാണ്; ദർശനം ഞാൻ നൽകണം.
ശിവേക്ഷാവിഷ്ടമതയോ ബ്രഹ്മാണമിദമബുവന് ൧൧. ശ്രുത്വേതി വചനം ബ്രഹ്മാ പ്രത്യുവാച വിചാരിതമ്
ശിവനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മനസ്സു നിറഞ്ഞ അവർ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ് ആലോചിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
സംദിദീക്ഷയിഷുഃ ക്ഷിപ്രമമരാഞ്ഛിവദീക്ഷയാ
ദേവന്മാരെ ശിവദീക്ഷയോടെ വേഗത്തിൽ ദീക്ഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്,
വേദീ പ്രകല്പ്യതാമത്ര യഷ്ടവ്യോഽഷ്ടതനുഃ ശിവഃ
ഇവിടെ ഒരു യാഗവേദി ഒരുക്കണം; അഷ്ടരൂപനായ ശിവനെ ആരാധിക്കണം.
വിനീതവേഷാഃ പ്രണതാ അനേന സസ്തമന്വഗുഃ
വിനയപൂർവമായ വേഷം ധരിച്ച്, നമസ്കരിച്ചവർ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ അവനെ പിന്തുടർന്നു.
യജ്ഞം ചകാര വിധിനാ വേധാശ്ചന്ദ്രാര്ധധാരിണഃ
ചന്ദ്രാർദ്ധം ധരിക്കുന്നവനു വേണ്ടിയുള്ള വിധിപ്രകാരം സ്രഷ്ടാവ് യജ്ഞം നടത്തി.
അനുഗ്രഹേണ ദേവാംസ്താനകാരയത ഭാവതഃ
അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ദേവന്മാർ ആ കർമ്മങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവം ചെയ്തു.
തേഭ്യോ ദദൌ ദേവതാഭ്യഃ സ തദപ്യവിരോധവിത്
അവൻ ആ ദേവതകൾക്ക് നൽകി; അതിൽ യാതൊരു വിരോധവും ഉണ്ടായില്ല.
ശൈവം യഥോദിതം യച്ച ആഗമാചാരചേഷ്ടിതമ്
ശൈവമായി നിർദ്ദേശിച്ചതും ആചാരപരമ്പരയിൽ പറയുന്നതും,
സര്വാനുഗ്രാഹകഃ ശംഭുഃ സര്വദേവൈഃ പ്രകല്പിതമ് 5.1.6.
എല്ലാവർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ശംഭുവിനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്ഥാപിച്ചു.
തത്തേഭ്യോ വിസ്മയം ത്യക്ത്വാ പ്രായച്ഛത്കനകാംഡജഃ
പിന്നീട്, അത്ഭുതം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ അവർക്കു നൽകി.
പാപഘ്രം ദുഃഖശമനം പുഷ്ടിശ്രീബലവര്ധനമ്
അത് പാപം നീക്കുന്നു, ദുഃഖം അകറ്റുന്നു, പോഷണം, ഐശ്വര്യം, ബലം എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഭസ്മസ്നാനം സമാഹിതാഃ
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി, ഭസ്മസ്നാനം ചെയ്യണം.
സര്വേ കമംഡലുധരാഃ സര്വേ രുദ്രാക്ഷധാരിണഃ
എല്ലാവരും കമണ്ഡലു കൈവശം വച്ചു; എല്ലാവരും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചു.