നാനാ മൃഗഗണാകീര്ണം നിത്യം സമുദിതാംഡജമ്
വിവിധ മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, എപ്പോഴും ഉല്ലാസഭരിതമായ പക്ഷികളും ഈ പ്രദേശം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കപാലപാണിര്ഭഗവാംസ്തഥാരൂപം വനോത്തമമ്
കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ആ മനോഹരമായ വനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
താ വൃക്ഷപംക്തയഃ സര്വാ ദൃഷ്ട്വാ രുദ്രം സമാഗതമ്
അവിടെത്തന്നെ എല്ലാ മരങ്ങളുടെയും നിരകളും രുദ്രനെ എത്തുന്നത് കണ്ടു.
പുഷ്പപ്രതിഗ്രഹം കൃത്വാ പാദപാനാം മഹേശ്വരഃ
മഹേശ്വരൻ മരങ്ങൾ അർപ്പിച്ച പുഷ്പങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഏവമുക്തേ ഭഗവതാ തരവോ നിരവഗ്രഹാഃ 5.1.5.
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മരങ്ങൾക്കൊന്നും ഇനി തടസ്സമൊന്നുമില്ലാതായി.
വരം ദദാസി ദേവേശ പ്രസന്ന ജനവത്സല
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിച്ച്, നീ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഏഷ നഃ പരമഃ കാമോ ദേവദേവ നമോഽസ്തു തേ
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം; ദേവദേവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
സര്വാത്മനാ പ്രപന്നാ വൈ യാചാമഹേ വരോത്തമമ്
എല്ലാവിധത്തിലും ഞങ്ങൾ ശരണായപ്പെട്ട്, പരമോന്നതമായ വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തഃ പാദപൈഃ സര്വൈഃ ശരണാഗതവത്സലഃ
എല്ലാ മരങ്ങളും ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ശരണാഗതരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ആയവൻ,
വരം ദദാമി ഭൂയോ വോ ന വൃഥാ ദര്ശനം മമ
ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു; എന്റെ ദർശനം വെറുതെയാവില്ല.
നാഗ്നിര്ന വായുര്ന ജലം ന സൂര്യകിരണാതപഃ
അഗ്നിയും കാറ്റും വെള്ളവും സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ചൂടും,
നിത്യം പുഷ്പവരോപേതാ നിത്യം സുസ്ഥിരയൌവനാഃ
നിങ്ങൾ എപ്പോഴും പുഷ്പങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കും; എപ്പോഴും യുവത്വത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലനിൽക്കും.
കാമസംദര്ശനാഃ പുംസാം തപഃസംധ്യാജ്വലദൃശാമ്
തപസ്സിന്റെ തീകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കത്തുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്, ആഗ്രഹത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഉണരുന്നു.
ഏവം സ വരദഃ ശംഭുരനുജഗ്രാഹ പാദപാന്
ഇങ്ങനെ, അനുഗ്രഹശാലിയായ ശംഭു വൃക്ഷങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ക്ഷിതിം നിപതതാ തേന കംപതേ സ്മ രസാതലമ് 5.1.5.
അവൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണപ്പോൾ, പാതാളം മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ശക്രാശനിഹതാനീവ വ്യാഘ്രവ്യാലാന്വിതാനി ച
ഇന്ദ്രന്റെ മിന്നൽപാതകത്തിൽ വീണവരെപ്പോലെയും, പുലികളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെയും.
ദേവസിദ്ധവിമാനാനി ഗംധര്വനഗരാണി ച
ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ആകാശരഥങ്ങളും, ഗന്ധർവരുടെ നഗരങ്ങളും,
കപോതമേഷാശ്ചാത്യംതം പുനഃ സംഘാതദര്ശനാഃ
പ്രാവുകളും ആടുകളും വലിയ കൂട്ടമായി വീണ്ടും ഒരുമിച്ചു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മഹതാ തസ്യ ശബ്ദേന ജഡാംധബധിരം കൃതമ്
അവന്റെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് എല്ലാവരും മന്ദബുദ്ധികളും കുരുടരും ബധിരരും ആയി.
സുരാസുരാണാം സര്വേഷാം ശരീരാണി മനാംസി ച
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ശരീരങ്ങളും മനസ്സുകളും
ധൈര്യമാലംബ്യ സര്വേഽപി സമാഗമ്യേംദ്രപൂര്വകാഃ
ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാവരും ധൈര്യം പിടിച്ച് ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
കിം നിമിത്തം തു ഭഗവന്നേതദുത്പാതദര്ശനേ
ഭഗവാനേ, ഈ അദ്ഭുതം എന്തിനാണ് സംഭവിച്ചത്?
ജാതം കല്പാവസാനം ച ഭിന്നമര്യാദസാഗരമ്
യുഗാന്തം വന്നോ? എല്ലാ അതിരുകളും കടന്ന സമുദ്രം പോലെ ആകിയോ?
ധരാ സമാധൃതാ കസ്മാത്സപ്തസാഗരവാരിണാ
ഏത് കാരണം കൊണ്ടാണ് ഭൂമി ഏഴു സമുദ്രജലത്തിൽ താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്?
യാദൃശോഽയം ശ്രുതഃ ശബ്ദോ ന ഭൂതോ നാപി വിശ്രുതഃ 5.1.5.
ഇങ്ങനെ ഒരു ശബ്ദം ഇതുവരെ കേട്ടതുമില്ല, ഉണ്ടായതുമില്ല.
ഏവമുക്തോഽബ്രവീദ്ബ്രഹ്മാ പരമേശാനുഭാവിതഃ
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പരമേശ്വരന്റെ ശക്തിയാൽ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
യത്പൃഷ്ടം മരുതഃ സര്വേ ശൃണുധ്വം തത്ര കാരണമ്
മരുത്ഗണങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതിന് കാരണം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
മുഖം ഛിത്ത്വാ നഖാഗ്രേണ മദ്ദേഹാത്പംചമം ശിരഃ
അവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ചാമത്തെ തല നഖത്തിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് വെട്ടി മാറ്റി.
യയാചേ പാത്രമാദായ ഭിക്ഷാം നാരായണം പ്രഭുമ്
പാത്രം എടുത്ത്, ഭിക്ഷ തേടി നാരായണപ്രഭുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
തതഃ കുശസ്ഥലീമേത്യ ഭഗവാംസ്തദ്വനോത്തമമ്
അതിനുശേഷം, ഭഗവാൻ കുശസ്ഥലീ എന്ന അതുല്യമായ വനത്തിലേക്ക് പോയി.