പുഷ്പാണാമിവ വേഗേന സ്വശോഭാര്ഥം വ്രജംതി വൈ
പൂക്കൾക്ക് സ്വന്തം ഭംഗിക്കായി വേഗത്തിൽ പോകുന്നപോലെ മരങ്ങൾ ഇളകുന്നു.
പുഷ്പശോഭാഭരനതൈഃ ശിഖരൈഃ കംപസംയുതൈഃ
പൂക്കളുടെ ഭംഗിയിൽ ഭാരമായ അവരുടെ കൊമ്പുകൾ ഇളകിയും വിറയ്ക്കും.
ഭൃംഗാഃ പവനവിക്ഷിപ്താമൃതവല്ലീലതാശ്രിതാഃ
അമൃതം നിറഞ്ഞ വള്ളികളിൽ തങ്ങുന്ന തേനീച്ചകൾ കാറ്റ് തട്ടി ചിതറുന്നു.
പുഷ്പാഭിഃ കുന്ദവല്ലീഭിഃ പാദപാഃ ക്വചിദാവൃതാഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ കുണ്ടവള്ളികളുടെ പൂക്കളാൽ മരങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദ്രുമാ ണാമപ്യഥാഗ്രേഷു പുഷ്പിതാ മാധവീ ലതാ 5.1.5.
മുന്നിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ മാധവീലത പൂത്തിരിക്കുന്നു.
ഹരിതാഃ കാംചനച്ഛായാഃ ഫലിതാഃ പുഷ്പിതാ ദ്രുമാഃ
മരങ്ങൾ പച്ചയും പൊന്നനയമുള്ള കാന്തിയുമുള്ളവയായി, പഴവും പുഷ്പവും ധാരാളം കായ്ക്കുന്നു.
പുഷ്പകിംജല്കബഹുലാഃ കിംജല്കബഹുലോദരാഃ
അവയുടെ പുഷ്പങ്ങൾ കേശങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അകത്തും കേശങ്ങൾ സമൃദ്ധമാണ്.
ശിരീഷ പുഷ്പസംകാശാഃ ശുകാ മിഥുനതഃ ക്വചിത്
ചിലിടങ്ങളിൽ ശിരീഷപ്പൂക്കൾ പോലെ പ്രകാശം പകർന്നു, കുരുവികൾ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നു.
സംയുക്താഃ സഹചാരിണ്യാ മയൂരാശ്ചിത്രബര്ഹിണഃ
വിലസിയുള്ള വാലും ചിറകും ഉള്ള മയിലുകൾ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് കണ്ട് കാണാം.
കൂജംതി പത്രിസംഘാതാ നാനാദ്ഭുതവിരാവിണഃ
അവ കൂട്ടമായി ഒത്തുചേർന്ന്, അത്ഭുതകരമായ പലവിധ ശബ്ദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
നാനാ മൃഗഗണാകീര്ണം നിത്യം സമുദിതാംഡജമ്
വിവിധ മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, എപ്പോഴും ഉല്ലാസഭരിതമായ പക്ഷികളും ഈ പ്രദേശം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കപാലപാണിര്ഭഗവാംസ്തഥാരൂപം വനോത്തമമ്
കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ആ മനോഹരമായ വനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
താ വൃക്ഷപംക്തയഃ സര്വാ ദൃഷ്ട്വാ രുദ്രം സമാഗതമ്
അവിടെത്തന്നെ എല്ലാ മരങ്ങളുടെയും നിരകളും രുദ്രനെ എത്തുന്നത് കണ്ടു.
പുഷ്പപ്രതിഗ്രഹം കൃത്വാ പാദപാനാം മഹേശ്വരഃ
മഹേശ്വരൻ മരങ്ങൾ അർപ്പിച്ച പുഷ്പങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഏവമുക്തേ ഭഗവതാ തരവോ നിരവഗ്രഹാഃ 5.1.5.
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മരങ്ങൾക്കൊന്നും ഇനി തടസ്സമൊന്നുമില്ലാതായി.
വരം ദദാസി ദേവേശ പ്രസന്ന ജനവത്സല
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിച്ച്, നീ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഏഷ നഃ പരമഃ കാമോ ദേവദേവ നമോഽസ്തു തേ
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം; ദേവദേവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
സര്വാത്മനാ പ്രപന്നാ വൈ യാചാമഹേ വരോത്തമമ്
എല്ലാവിധത്തിലും ഞങ്ങൾ ശരണായപ്പെട്ട്, പരമോന്നതമായ വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തഃ പാദപൈഃ സര്വൈഃ ശരണാഗതവത്സലഃ
എല്ലാ മരങ്ങളും ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ശരണാഗതരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ആയവൻ,
വരം ദദാമി ഭൂയോ വോ ന വൃഥാ ദര്ശനം മമ
ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു; എന്റെ ദർശനം വെറുതെയാവില്ല.
നാഗ്നിര്ന വായുര്ന ജലം ന സൂര്യകിരണാതപഃ
അഗ്നിയും കാറ്റും വെള്ളവും സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ചൂടും,
നിത്യം പുഷ്പവരോപേതാ നിത്യം സുസ്ഥിരയൌവനാഃ
നിങ്ങൾ എപ്പോഴും പുഷ്പങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കും; എപ്പോഴും യുവത്വത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലനിൽക്കും.
കാമസംദര്ശനാഃ പുംസാം തപഃസംധ്യാജ്വലദൃശാമ്
തപസ്സിന്റെ തീകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കത്തുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്, ആഗ്രഹത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഉണരുന്നു.
ഏവം സ വരദഃ ശംഭുരനുജഗ്രാഹ പാദപാന്
ഇങ്ങനെ, അനുഗ്രഹശാലിയായ ശംഭു വൃക്ഷങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ക്ഷിതിം നിപതതാ തേന കംപതേ സ്മ രസാതലമ് 5.1.5.
അവൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണപ്പോൾ, പാതാളം മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ശക്രാശനിഹതാനീവ വ്യാഘ്രവ്യാലാന്വിതാനി ച
ഇന്ദ്രന്റെ മിന്നൽപാതകത്തിൽ വീണവരെപ്പോലെയും, പുലികളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെയും.
ദേവസിദ്ധവിമാനാനി ഗംധര്വനഗരാണി ച
ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ആകാശരഥങ്ങളും, ഗന്ധർവരുടെ നഗരങ്ങളും,
കപോതമേഷാശ്ചാത്യംതം പുനഃ സംഘാതദര്ശനാഃ
പ്രാവുകളും ആടുകളും വലിയ കൂട്ടമായി വീണ്ടും ഒരുമിച്ചു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മഹതാ തസ്യ ശബ്ദേന ജഡാംധബധിരം കൃതമ്
അവന്റെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് എല്ലാവരും മന്ദബുദ്ധികളും കുരുടരും ബധിരരും ആയി.
സുരാസുരാണാം സര്വേഷാം ശരീരാണി മനാംസി ച
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ശരീരങ്ങളും മനസ്സുകളും